#2 +18 şiddet içerir Karanlık hüküm sürer ruhunu kaybetmiş bedenlerde. Bakanlar onları güçlü sanırlar. Hasta bedenlerdir onlar. Ruhları kayıptır. Acı çekmeye alışmak kolay bir duygu mu sanılır? Acı ile yaşamak zevklimi geliyor sana? Yere düşünce kırılan kolun açısını bağırarak dindiremezsin. Bir trafik kazası geçirirsin ve annen baban oracıkta gözlerinin önünde ölü verir. Sen kırılan boynunun acısı ile onlara bakar ve kendi acını unutursun. Yedi yaşında bir çoçuksundur ama artık büyümüşsündür. Kayıp ruhlar acıların keyif verdiği bir hayatı ideme ettirmez. Acılar ile yaşamayı emreder sana. Başlayacağınız bu kitap bağımlılık yapabilir. Aşırı merek ve heyecana yol açabilir. Büyük ihtimal kitaba başladığınızda vaktiniz varsa bitirmeden elinizden bırakamayacaksınız. Yani uykusuzluğa yol açabilir. "İddialı konuşuyorsun yazar" diyenler, okumayı bitirdikten sonra "yeni bölüm gelsin bir an önce" de diyeceksiniz

Hazel Grace ne kadar da yeni bir hayata başlasada hersey istediği gibi gitmiyor. Sexy belası Agustus Waters onu hic rahat bırakmıyor. Not: Kitap bittiğinde cok üzülmüştüm. bu yüzden sonunu kendim yazmaya karar verdim. suan john greenden telif halkki alamayacağıma göre hikayeme "emek hırsızı" yazmaktan vazgeçin.

Bir barmen olan desmond milesin abstergo laboratuvarları tarafından atalarının yaşadıklarını araştırmak için kaçırılması ve animus adlı cihaza bağlanmasıyla başlar. Uyandığında ise kendini 1076 yılında romada tapınakçılara karşı suikastler düzenleyen atası altair in yaşadıklarını yaşarken bulur.ama abstergo bilim adamları bununla sınırlı kallmaz,çünkü desmond un zihninde diğer dört atasının yaşadıklarıda gizli dir.desmond animusun içinde tarihte bir ileri gidip,bir geliyor.bir altair,bir jacob,bir arno,bir edward oluyordu.bu yüzden desmond un zihni hem gerçek dünya da,hem de animus un içinde sırlarla doluydu,bu sırları çözmesi içinde tüm atalarının yaşadıklarını tekrar yaşayıp neler olup bittiğini anlaması lazımdı ve her öğrendiğini abstergo bilim adamlarına söylemeli miydi?