''Alo.''dedi. İşleticek birisini bulduğum için içimden sevinç dansımı yaparken dışımdan konuşmaya başladım. ''Alo emin naber.''dedim. ''Burda emin diye birisi yok yalnış numara.''dedi. ''Eminmisin olum.''dedim altan alttan kıs kıs gülerken. ''Evet eminim.''dedi hafif sinirlenen sesiyle. ''Hani emin değildin.''dedim ve hunharca gülen adama taş çıkaracak şekilde anırdım. ❌Eğlence amaçlı yazılmıştır. Küfür içerir.❌

Usulca yaklaştı sevdiğine... Dudaklarını onun dudaklarına değdirdi... İkisi de titriyordu.. Bir süre öyle hareketsiz kaldılar... Nefesleri birbirine karıştı... Seni seviyorum" dedi Nisan... Yeşil gözlerini Savaş'ın kahverengilerine teslim edercesine uzun baktı... "Ve elveda... " Karanlık, dipsiz ve imkansız... Aşk için kabul edilemezler var mıdır? Nisan'ın Savaş'ına hazır mısınız?

Bu kitap agir ergenlik gecirdigim donemlerde yazilmistir.Akil ve ruh sagliginiz icin okumamanizi oneririm. Bundan sonra daha sinirli,daha hırslı bir Afra görecekler. En önemlisi intikam isteyen Afra ile tanışacaklar. - - Umarım hikayemi beğenirsiniz.

Aleyna'nın yaz tatili için doğduğundan beri, bir kez bile görmediği amcasının yanına gönderilmesi ve onun üvey çocuklarıyla tanışmasıyla başlayan kardeşlik, arkadaşlık ve biraz da romantizmle dolu bir hikâye...

Beni tanıyan herkes, şu hayatta tahammül edemediğim iki şeyin karanlık ve uykusuzluk olduğunu bilir. Geceleri karanlık fobim yüzünden ışıkları açık bırakarak uyurum ve kendi isteğim dışında uyandırılmaktan nefret ederim tahmin edebileceğiniz üzere... İşte tam da sıradan bir gecede, sıradan bir rüya görürken telefonuma gelen mesaj sesiyle rüyalar aleminden kopmak zorunda kaldım. Fakat beni uyandıran mesajı atan bu insan, ailemden ya da arkadaşlarımdan biri değildi. "X KİŞİSİ..." ~ Mizah içinde #2 - 22.03.2017 Mizah içinde #5 - 18.03.2017 Mizah içinde #11 - 13.03.2017

" Benim Mahallem Ailem Gibidir... Bakkalı, Marketi, Kasabı, Pastanesi, Pazarı... En Önemlisi De İnsanları Çok Cana Yakındır... Benim Mahallemde Şen, Şakrak, Çocuk Sesleri Hiç Eksik Olmaz. Heleki Keyfim Yerindeyse Sokağın Ortasında Roman Havası Tam Sırası... Gel Gör Ki Hayat Her Zaman Şen Şakrak Geçmiyor, Yavaş Yavaş Yavaş Kötü Günler Yaklaşıyor. Şimdi Hangi Mutluluk Kapatabilir Ki O Yarayı ? Eğlence Mi ? Yağmur sesi mi ? Yoksa Aşk Mı ?

Bu kitap, "Hiçbir üzüntü, mutsuzluk ve acı olmadan bir hayat sürülemez ve böyle bir kitap bile yazılamaz." diyen edebiyat hocama tepki olarak yazılmıştır. Trabzon Kurgusu olup, herkesin okuyabileceği ful mutlu, mutsuzluğa dair tek cümle bile barındırmayan bir kitaptır... Bu kitapta ne üzüntü ne mutsuzluk ne acı, ne sıkıntı, ne dert, ne de keder hiçbiri yok. Bu kitapta ölüm bile yok. Kötü kız ve ya kötü çocuk da onların çevirdiği dolaplar da yok. Bu kitapta mutluluk, kahkaha, sevinç ve tüm olumlu duygular var. Bu kitaptaki esas kız o kadar zeki ki diğer kitaplardaki klişe şekilde gözünün önündeki görmeyen kızların aksine her şeye bir fikri olan en olmadık şeyi bile tahmin edip bölümler hakkında spoiyi kendisi veren bir kız. İlk bölümden son bölüme kadar mutsuzluğa dair tek bir cümle dahi yok bu kitapta. Bunun garantisini verebilirim. Ve tüm ömür garantili. Böyle iki yıl garantili falan da değil. Memnun kalmazsanız anında iade edilir. Böyle sürekli mutluluk dedim diye vıcık değil. Okuyun ve test edin. Konusuna gelecek olursak, Açın ve tanıtımın tamamını okuyup fikir sahibi olun ♥ 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır. İsminde Trabzon geçen ve ful mutlu kurgu olarak yazılmaya başlanmış ilk kitaptır. Alıntı, "ESİNLENME" ve ya çalma durumlarında gerekli hassasiyeti o kişilere göstereceğim Trabzon'un hırçın bir kızı olarak... (Ve şahsen noterden kendi adıma tasdik edilmiştir)

Zihni birçok benliğe bölünmüş bir kız... Onu o bölünen kişiliklerinden kurtarmaya çalışan bir çocuk... /\ Sözcüklerin anlamını yitirdiği araf denen kısımda ikimizin ruhları idam edildi. O an gözlerimizin birbirine değen gözbebekleri birbirine uzattı ellerini. Akan her damla yaş çektiğim her acıdan intikam aldı. Büyük bir savaş başlattı gözlerimiz. Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Yenilen olmayacaktı. Galibiyet kavramı çöplüğe atılmıştı. Ve her horoz kendi çöplüğünde öterdi. Galibiyet çöplükte yok oldu. Acıyan canımı avuçladı adam. Avcunu yakarım diye korktum. Avcunda yok olurum diye korktum. Halbuki yok oluşum en güzel de avcuna yakışırdı ya. "Bir gün ölürsem, ellerinde olayım." diye fısıldadım.

" tarih kitaplarında geçmez ama kaybettiğim ilk savaş sen" diye başladım sınıftan ooo sesleri yükselirken Beril "yürü be Huzur kim tutar seni " diye bağırıyordu gülüp devam ettim. "Anatomi kitaplarında geçmez ama kalbin her odası sen" arda kirpiklerini bile kırpmadan beni izleyip , dinliyordu aynı şekilde ben onu izleyip , söylüyordum "Coğrafya kitaplarında geçmez ama 7 kıta , 4 mevsim dünya'm sen " sınıf bu dediğime gülduğünde ben gülümsemiştim arda ise tepki vermiyordu "Tarih kitaplarında geçmez ama en büyük darbe sen" en büyük gelen mutlulukta ondandı acı da ondandı yani anlıycağınız en büyük darbem yeşil gözlü adamımdan geliyordu "Fizik kitaplarında geçmez ama ışık kaynağı olarak sen " karanlıkta kaldığımda ışığım olmuştu. "Matematik kitaplarında geçmez ama bilinmedik olarak sen " "Felsefe kitaplarında geçmez ama düşünebildiğim yanlız sen " arka sıralardan bi kaç kişi "helal be" diye bağırmıştı. Son olarak "edebiyat kitaplarında geçmez ama şiir olarak sen" dememle alkış sesleri yükseldi arda hala tepkisizce bana bakıyordu hasan hoca da alkışlayıp " tanıdığım en anormal sınıf sizsiniz " dedi gülerek hakaretmi etmişti bize # # # # # # Her kitap okunmaya değer kötü kitap diye bişe yoktur bende sizi arda ve huzur'un hikayesine davet ediyorum burayı okuyup içine girmiyorsan çok kırılırım unutma sen yoksan bir kişi eksiğiz. YAZILIM TARİHİ : 28.05.2017