Kim Jongin kaderin bana bahşettiği adamdı. Bir rüya gibi beni kendi içine çekmiş, ardından rüzgar gibi kaybolmuştu. "Bu yüzden seni bırakmayacağım." Elimin üstündeki sıcacık avucunu karnıma koydu ve huzurla mırıldandı. "Asla." Ve Kim Jongin o gün bana yalan söyledi. Belki bilmiyor olabilirdi ama gitmeyeceğinin garantisini vermesine rağmen gitmişti.

"Oturup senin için Manas Destanı bile yazabilirdim," dedim. "...eğer değer verip, onu okuyacağını bilseydim."

-

-

"evet, sarhoşsun." dedi kalçalarından kavrayan ellerin sahibi. "bu gece ayrı bir hoşsun."

"Şimdi bana aitsin. Yalnızca bana. " Chanyeol seviyordu. Exotryaoi | Tüm hakları saklıdır Chanhun · KaiRis · ChangBaek