Ben Efnan Zahredar. Kendimi ailemin biricik kızı, okulumun örnek öğrencisi, dostlarımın sığınağı sanırken yaşadığım her şeyin gittikçe çirkinleşen bir yalan olduğunu anladığımda artık çok geçti... Atıldığım karanlık kuyuda uzattığım ellerimi tutan adamın ellerine tutsak kaldım. Onun cehenneminde yanarken günahlarla kutsandım. Cennet beni kabul etmeyi bırakalı çok oldu. Cehennem ise efendisine sunabileceği en büyük hediye olarak beni kutsadı. ÖLÜ KENT benim cehennemim oldu.

"Ben seni istiyorum Almira Tanyel, sen anlamaktan kaçsanda ben bağırmaktan çekinmeyeceğim." Yüzü yüzüme eğilirken tuttuğu bileklerimi başımın üstünde sabitledi. Yüreğim yerinden çıkacak gibiydi, sanki rüyaların en güzelindeydim. Aklımsa benden nefret ediyordu çünkü büyük bir ihanetin pençesine atlamıştım. "Benimle olmanı istiyorum, her saniye yanımda olmanı istiyorum." Dudakları yüzüme dokundu, çenemi öptü. Burnu boynumda kendine küçük bir çizgi oluşturdu. "Hiçbir şeyi bu kadar istemedim." * *İlk birkaç bölümü dışında texting değildir.

Veda Caddesi'nin devamıdır.

Bunu bu camiada çoğu kişinin sonuna kadar okumayacağını biliyorum çünkü bu hikaye bildiğiniz gibi değil.Zengin bir züppenin fakir yada masum bir aşkıyla alakalı değil.İntikam için yaşamına devam eden bir kızın hikayesinde diğer insanlar ve rolleriyle ilgili.Biliyorum şuan yazdığım bu satırlara burun kıvırıp kendini beğenmiş, saçma, boş konuşan gibi isimler takarak beni değerlendireceksiniz fakat az önce de dediğim gibi bu camiada bu hikayeyi çok fazla sonuna kadar okumayacak.Herkes bir süre sonra yaprak misali hikayeden soğuyup gidecek çünkü herkes aşk dolu pembe sayfalarda gezinmeyi seviyor.Burada da pembe var fakat başrol de ki kızın saçlarında.Şimdi size o pembenin aşk için değilde neden intikam için pembe boyandığını anlatırdım ama bunu hikayeyi sonuna kadar okuyan bir kaç arkadaşın hevesini kursağında bırakıp spoiler vermek istemiyorum.Neyse arkadaşlar uzun lafın kısası ben elimden geldiğinde kendi yaşadığımı ve hayal dünyam ,ile okunmasa bile bu hikayeye devam edeceğim.Yine de bu hikaye için de bir kaç okuyucu olacaktır bu tarz seven kişiler onlara şimdiden GÖLGElere davet ediyorum.Bu şuan sizin için pek ifade etmiyor ama bölümler sayesinde her şey anlam kazanacak.Kendinize iyi bakın. NOT!!:Bu hikaye küfür içerir

Ya şimdi yada hiç bir zaman diye düşünerek parmak uçlarında yükselip dudağını adam in dudağına değdirdi genç kadın sonunu düşünmeyerek.Ellerini adamın omzuna koydu. Şaşkınlıkla aralandı genç adamın dudakları.Genc kadının ellerini yavaşça omuzlarından indirdi ve dudaklarını - Ne yapıyorsun sen Asel ? Genç kadın geriye doğru sendelendi buraya bir anlık cesaretle gelmişti ve adam onu reddederse napıcağını düşünmemişti. - Bu yaptığın aramızda kalıcam ve birdaha tekrarlanmayacak. - Hayır dedi genç kadın bu sefer kendinden emin sesle. - Neye hayır? - Tekrarlanıcak diye konuştu genç kadın Adam şaşkınlıkla karşısında kıza bakarken onun ne ara bu kadar arsızlastığını düşünüyordu. - Bak sen benim karde.. Genç kadın ellerini yumruk yapıp hırsla Adamın dudaklarına yapıştı bu sefer öfkeliydi.Emir bir günde daha ne kadar şok yaşayabileceğini düşündü elleri tekrar genç kadının kollarını tutmuşken genç kadın hırsla kendini genç adama bastırdı.Adamın elleri olduğu yerde kalırken alt tarafındaki karıncalanmaya engel olamadı ve dürtüsel bir ihtiyaçla oda kendini genç kadına bastırdı.

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

3 kız çıkardığı kavgalar yüzünden okuldan atılır ve "Saygın Kolejine" giderler. Burada da kendileri gibi asi ve kavgacı erkek çetesi vardır..Bu hikâye onların komik ve eğlenceli kavgalarını anlatıyor...

Yüzünü unutmaya mı başlıyordum? O masum yüzü? Bana 10 yıl önce "Unutmam." diyen küçük çocuk şimdi gözümün önünde silik bir hayalet gibiydi. Hani beni unutmayacaktı, beni bulacaktı? Neredesin şimdi? Hala bıraktığın yerde değilim ama bıraktığın gibiyim. Öylesine çocuk öylesine seni seven... *Tüm hakları saklıdır.*

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》