Lise 3'e giden Mira, kızların gözdesi Poyraz tarafından sevilir ama onun gönlü kendisinden haberi bile olmayan, kızlarla neredeyse hiç takılmayan Baran'dadır. Bakalım Mira, Baran'ın ilgisini çekip onu kendine aşık edebilecek mi yoksa kalbini Poyraz'a mı kaptıracak? Kapak @ruhsuzkalemler adlı kullanıcıya aittir.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Kendisini kaçıran adama bağlanan mal bir kız, ve kaçırdığı kıza aşık olan bir gerizekalının hikayesi.

Her zaman başlık hikayeyi yansıtmaz, bazen hikaye başlığı yansıtır. AVM'nin otoparkında arabaların çarpması sonucu karşılaşan ve ilk başlarda birbirinden nefret eden iki arkadaş grubu. Sonrasını az çok tahmin edebiliyorsunuzdur muhtemelen. Nefretten doğan aşk. Ne kadar klasik görünse de inanın öyle değil. Hikayenin adı baş karekterlerin ilk harflerinden oluşmuştur. B erk E fe S avaş E ce R üya D uru ------------- Çikolatamızı bitirmiş tam arabamın yanına gelmiştik ki gördüğümüz manzarayla kaçmak için arkamızı dönmüş tam gidiyorduk ki bir ses buna mani oldu. "Bu araba sizin mi?" diye sordu kalın, sinirli bir erkek sesi. Yavaşça arkamı dönüp çocuğa baktım. Çocuk resmen ağzından soluyordu. E haklı sonuçta biri gelse benim Porscheme çarpsa ağzını burnunu kırardım. Şimdi böyle durması bile mucize gibi bir şey yani. Arkasında iki arkadaşı vardı. Biri sarışındı ve sırıtıyordu diğeri ise esmerdi ve yüzü çok sert bakıyordu karşımdaki ise ikisinin karışımı gibi bir şeydi ve üçüde bizim yaşlarımızdaydı. "Aa bu mu? Bilmem." En iyisi bilmemezlikten gelmek. Tabii inanırsa. "Nasıl bilmezsin!?" Bilmiyorum dedim işte niye uzatıyorsun ki? "Aman ne bağırıyorsun be sadece azıcık yani birazcık arabaya çarptık o kadar." "Bana bak, delirtme beni." Valla acayip tırstım ha. Çocuğun resmen sinirden çenesi kasılıyordu. "Tipine bakılırsa zaten deli gibi gözüküyorsun benim seni delirtmeme gerek yok." Olum bu cesaret nerden geliyor. Sabah kahvaltı da yürek de yemedim. Çocuğun arkasındaki sarışın olan arkadaşı göldüğünde kaşlarımı çattım. Bu sarışın neye gülüyor. Bu arada karşımda ki çocuk bir şeyi yeni fark etmişçesine alaycı bir şekilde sırıttı. "Berk, hadi abi gidelim. Şu çocuklarla uğraşma." Karşımda ki adının Berk olduğunu öğrendiğim çocuğun arkasındaki arkadaşlarından sarışın olan bunu

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Mitolojide kelebek ateşi simgeler, ateşe koşan pervane böceğinin yanıp ateşle bağdaşmasıdır. Eski Yunan'da ise ruhun beden üzerindeki etkisini ve bu etkinin yarattığı büyük değişimleri simgeler. Mavi kelebek, saf ruhu simgeler. Bu, monoton hayatını sürdüren sıradan bir insanın hikayesi. Bu, o sıradan insanın hayatının bir anda nasıl değişebileceğinin hikayesi. İnançlarınızı sorgulayın. Çünkü en büyük maceralar en akıl almaz şeylere inanmakla başlar.

Başını bir derde sokup gecenin karanlığında onu kovalayan adamdan kaçarken caddeyi aydınlatan tek sokak lambasının altında birbirine çarparak karşılaşan iki genç. Edra ve Baran'ın hikayesi. Kapak yapımı= @xdesertwolff24x