"Ben o testiyi yanlışlıkla kırdım evet o akşam da bunu dile getirecektim. Ama bir anda bişeyler oldu. Seni gördüm kalbimde olan fırtınayı kimse bilemez. Ben hep seni bu güne kadar kardeşim yerine koyuyordum. Lisedeyken hep seni korur kollardım. Bilmiyorum ışte içimde olan şeyleri engelleyemedim. Belki seni düşünmeden hareket ettim. Kızsan bağırsan bişey demeye hakkım yok. Ama senden tek bişey istemeye hakkım var. Lütfen bir şans tanı bana. Bir şans ver. Gerçekten mutlu olman için elimden gelenin fazlasını yapmaya hazırım. " Konuşması boyunca eğdiğim başımı kaldırdım ve kapattığım gözlerimi açtım. Gözlerimden teker teker birikmiş yaşlar düşerken "Ağlama "diye fısıldadı. Sesinde ki çaresizlik ve üzüntü içimi acıtırken daha fazla ağlamamı engelleyemedim. Sinirle ayağı kalkıp yumruklarını sıktı. Ağzımdan çıkan hıçkırıklarımı engelleyemezken sinirden seğiren çenesini görebiliyorum. Bir anda elini duvara çok sert bi şekilde vurunca ağlamam şiddetlendi ama ayağı kalkıp yanına ilerledim arkası bana dönüktü. Koluna dokunduğumda bana doğru döndü. Gözlerinin içine bakarken gözlerinde acı gördüm. Aglamam bu kadar mı canını yakmıştı. Kendimi sakinleştirmeye çalışırken "Dayanamıyorum lütfen ağlama" diye mırıldandı çaresizce. Kafamı sallayıp eline doğru uzandım. Karasızdım ama yapmak zorundaydım. Ben sebep olmuştum. Elini iki elimle avucuma alıp baktım çok kötü görünüyodu. Eklem yerleri yarılmıştı. Hatta eli kırılmış bile olabilirdi. O kadar kötü vurmuştu ki. Gözlerimi o na çevirdiğimde gözlerini kapatmış bi şekilde duruyordu. Bu kadar mı etkileniyodu. Küçük bir dokunuşum bile onu mahvediyordu. Derin bi nefes alıp elini tutuşumu sıklaştırdım. "Sana verdiğim şansı iyi kullan BARAN!" #5 Mahalle / 08.05.2020

Gece "Bu yara bende kanadıkça, affın yok yüreğimde" demişti. İhanetin ateşini içine düşüren sevdiği adama. Gece kaybettiği canın derdine düşmüş yaralı bir kadındı artık. Ona can veren iki kişinin birini toprağa diğeriniyse kalbine gömmüştü. Sinan "Biliyorum hakkım yok ama seni bırakmaya da gücüm yok"demişti sevdiği kadına. Güzel giden hayatlarını kendi hatası yüzünden mahfetmişti. Sinan toprağa koyduğu canıyla beraber ona hayat veren karısını da kaybetmek üzereydi. Hayatını geri alabilmesi mümkün müydü ?

Ve nefret alışagelmişlerin geçmişi kadar kor bir o kadar da yakıcıydı.Yanıma gelen nefesi tenimi yakacak kadar sıcak, sözleri bedenimi tir tir titretecek kadar soğuktu. Ben sıcakla soğuk arasında kalmıştım. O ise aşkla intikam arasında yeller estiriyordu. Biliyordum bir gün o yel beni de yok edecekti. --- © Tüm hakları saklıdır. Kapak yapım : Kapakyapan1

Bir vampirin sonsuz aşkı...

Hayran Kurgu #1 Dokunmak. Her şey böyle başlar bazen. Karşındakinin bedenini görmek, onun tenini hissetmek, keşfetmek... Sonra aniden bir şey olur. Karanlık tarafının aydınlandığını hisseder insan. Artık bir bedene dokunmak yetmez, onun ruhuna da dokunmak ister. Vücudundaki sahip olmak istediği tek yer, Elini göğsünün üstüne koyduğunda atışlarını hissettiği kalbi olur.

Kaçmak için Kore'ye gittim. Ama beni yine buldu. Benim yüzümden herşey mahvoldu. Sırf abisi için... başkalarının hayatını hiçe sayan bir kişi...Şimdi başka bir kişi daha var. Sadist ve Mazoşist. Kalbini intikam duygusu sömüren çaresiz bir adam... Güçlü gözüken fakat tamamıyla savunmasız bir adam... Peki ya ben? Ben masum muydum?! HAYIR! Hiç bir zaman masum değildim. Ben masum değilim. Olmadım. Olamadım. Olmayacağım....

- İnsanlar birbirlerinin gözlerine baktığında neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlarlar. Her şey tam tersini gösterse de önemli olan hissedilendir. - Gerçek sevgiyi anlamak o kadar da basit bir şey değil. - Tam tersine. Bulduğunda anlamaman mümkün değil.

Kahvenin tonundaki gözleri öyle güzeldi ki bir an içinde kaybolacağımı sandım...

Jungkook bo na ve küçük hae jin

"Her sabah tekrar tekrar sever misin beni?" [25.01.2016] [21.05.2016] -Min Yoongi Fanfiction- *Tüm Hakları Saklıdır.