Draco przybywa do Hogwartu wraz z uczniami Durmstrangu, by wziąć udział w Turnieju Trójmagicznym. Jego uwagę przykuwają zielone oczy, więc zrobi wszystko, by zdobyć serce tego, do kogo one należą.

o dwóch takich, co ukradli Hiszpanię.

❝Na Odyna, Juliusz, czy ty naprawdę musisz być taki wkurzający?❞ ~*~ Juliusz Słowacki jest przegrywem i doskonale zdaje sobie z tego sprawę, Adam Mickiewicz nie radzi sobie w roli nauczyciela, ani właściwie w żadnej innej roli, przede wszystkim natomiast rzadko łączy fakty. Do tego dochodzi mieszanka wybuchowa złożona z problematycznej grupy licealistów, kilkoro dorosłych, którzy zachowaniem przypominają przedszkolaków, jeden były kryminalista i jeden ojczym, który lubi nabijać się z humanistów, a wszystko to odbywa się w towarzystwie nieprzespanych nocy, dram o nic, załamywania nad społeczeństwem i zdecydowanie zbyt dużej ilości kawy. ~*~ Zakończone, a legendy głoszą, że kiedyś pojawi się korekta. Zero akuratności historycznej, ale to w końcu au, slowburn na gigantyczną skalę, a na końcu każdego rozdziału moje narzekanie na to, jak bardzo nienawidzę tej książki.

„Duchowi memu dał w pysk i poszedł." XIX wiek -wiek wielkich wydarzeń, miłości i spotkań, które nigdy nie kończą się tak jak powinny... okładka autorstwa @ka_flexing >>>>

Jak doszło do tego, że Albus Dumbledore i Gellert Grindelwald zawarli braterstwo krwi? Niewielu wiedziało, że to z miłości. Miłości, w której przetrwanie niewielu wierzyło.

Jedna mała zmiana, a znany świat rozpada się na milion kawałków. Zdradzony przez przyjaciół, skazany na odbycie lat wyroku za coś, czego nie zrobił. Genialny plan Dumbledore'a, który zniszczył jego życie. W ciemnej celi z reguły jest cicho, nie licząc szeptu Voldemorta karmiącego Harry'ego kłamstwami i rozpaczliwych błagań młodego czarodzieja cierpiącego za błędy innych.

- Dużo o tobie słyszałem, Harrison. Harry ujrzał w zwierciadle swoje odbicie i podchodzącego do niego mężczyznę. Chłopak powoli się odwrócił, stając twarzą w twarz z Lordem Voldemortem. - Mam nadzieję, że same dobre rzeczy - odpowiedział Harry, nie unikając wzroku Riddle'a. Tom wyglądał na starszego niż jego duch z komnaty tajemnic. Miał może dziewiętnaście, dwadzieścia lat, ale to chłód i wyniosłość mężczyzny sprawiała, że Harry czuł się mały.

A jednak zamiast kwiatów w płucach, to Leon Surre pojawił się w drzwiach jego mieszkania, cały mokry i wyczerpany. Dodatek do Pan oszalał, Panie Surre, nie polecam czytać przed skończeniem PopS, to jeden wielki spoiler.

Mateusz i Konrad uchodzili za parę, która mogła stanowić inspirację do kręcenia komedii romantycznych. Prawie trzynaście lat stażu w związku, bez większych dramatów, za to z pasją do jeszcze większej pracy nad wspólnym życiem. Takiej miłości można by im było pozazdrościć... Problem pojawia się w momencie, kiedy komedia romantyczna przeradza się w film grozy, w którym nikt nie ma pojęcia, gdzie czai się zło. Kiedy mężczyźni wybierają się do Brazylii, aby świętować kolejną rocznicę, nikt nie spodziewa się, że już nie wrócą... Historia może zawierać wulgaryzmy oraz sceny nieodpowiednie dla nieletnich.

Znali się od tej przeklętej piaskownicy, gdy liczyło się jeszcze, kto ma lepszą łopatkę. Jakimś dziwnym trafem zaprzyjaźnili się i w tym stanie wytrwali. Tylko, czy to, aby na pewno była zwykła przyjaźń? ©i_feel_so_stupid, 2019. *Malunek z okładki to nie moja własność. Autor: Malcolm T. Liepke.