Ölümün nefesi karanlığın içinde kopan bir çığlık gibiydi. Sessiz sokakların kana bulandığı saatlerde çığlığın sahibi son nefesini vermişti. Daha ne kadar buna göz yumabilirdi? Ölümün soğukluğu ile yarışan kalbinin soğukluğu nereye kadar onu ayakta tutabilirdi?