TAMAMLANDI| "Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." -William Shakespeare/Romeo and Juliet

Kim Taehyung yıllar sonra Park Jimin'in yanına dönebilmişti. Fakat bu dönüş ikisininde istemediği şekilde olmuştu. -Neden böyle oldu? Taehyung'tan ses çıkmayınca devam ettim. -Neden ölüyken yanıma gelmek zorundaydın ki? Taehyung'un iç çekişi kulaklarımı doldurdu. -Ölmeden önce herkes son birşey yapmak ister Jimin. Benim son yapmak istediğim şey kendimi affettirmemdi. Derin nefes alıp görmeyeceğini bilsem de kafamı iki yana salladım. -Ondan bahsetmiyorum. Neden ölüyken gelmek zorundaydın? Neden yaşıyorken hiç gelmedin? Bir süre ses gelmediğinde gözlerimi yatağımın yanına çevirdim ve gözlerini benden ayırmadan bana bakan Taehyung'u gördüm. -Bazen ölsen dahi başkalarına söyleyemeyeceğin sırlar vardır Jimin. Gözlerimi yumdum. -Aramızda sır olmayacağını söylemiştik. -Üzgünüm. İç çektim ve arkamı ona döndüm. -İyi geceler Taehyung.

...Ve eğer olur da biri size BTS grubunun dağılma sebebini sorarsa onlara şunu söyleyin. Çok sevdiler, ama yanlış sevdiler, sevemediler' angst?

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018