Dzielenie wspólnych pasji i uczuć. Jedna kłótnia. Kilka nieodpowiednich słów. Drogi Lance'a i Keitha, jeszcze za czasów gimnazjum, niespodziewanie się rozdzielają. Kubańczyk, nawet po kilku latach, z uśmiechem na ustach wspomina te wszystkie spędzone razem chwile. Gdzieś w środku, dalej żywi nadzieję, że pewnego dnia ich drogi znów się złączą i bedą mogli dzielić swoje pasje razem, jak za dawnych lat.

Szczęśliwy traf sprawia, że Lance uwalnia się od internatu i zaczyna wynajmować małe mieszkanie. W końcu może się cieszyć niezależnością i spokojem. Nie trwają one jednak długo, gdy po nieoczekiwanym zdarzeniu los krzyżuje jego ścieżki z Keithem. A wszystko przez cholerny horoskop...

Koniec szkoły, wakacje. Zamiary Lance'a na idealne spędzenie wolnego czasu zostają pokrzyżowane, gdy jego najbliżsi przyjaciele zgłaszają się na opiekunów letniego obozu i także go w to wciągają. Mimo ogólnej niechęci chłopak i tak zamierza spędzić te tygodnie miło i spokojnie, niczym się nie przejmując. Nie wie jednak, że na obozie będzie także Keith i los ma już dla niego zupełnie inne plany.

Wiecznie pechowy Keith przenosi się do prestiżowej uczelni, w której prym wiodą bogate dzieciaki sławnych i znanych rodziców. Ku uciesze chłopaka, pierwsze dni na nowym uniwersytecie wyglądają zaskakująco dobrze. Jednak na jego drodze staje pewna osoba, która zaczyna nieco komplikować idealną wizję zwykłej nauki. Co takiego się wydarzy? Czy ten odwieczny pech będzie miał swój koniec? A może do dopiero początek prawdziwego pasma nieszczęść?

Keith Kogan jest strażnikiem, galrańskim strażnikiem na zamku Altei. Są przecież dobre czasy pokoju, a książę Lance McClain jest dość... cóż niesforny. Czy Keith sprawdzi się w roli strażnika dla księcia? A może będzie śpiewać jak mu zagra niebieskooki? Nikt nie wie czego się spodziewać, ale wiadomo jedno: jak nastoletni alteański rozpieszczony chłopiec czegoś chce zawsze to dostaje - nawet jeżeli jest to antyspołeczny, emo kociak. //bykarolina

Keith był jak ogień. Nieobliczalny, niepowstrzymany; niszczył wszystko co stawało mu na drodze nawet wbrew własnej woli. Lance był jak woda. Czasem spokojny, czasem burzliwy, przeważnie dziecinny; nie do końca zdawał sobie sprawę, że kto igra z ogniem, ten się poparzy.