Bir insanın dünyası kaç kez yıkılabilirdi? Karaca, henüz çocuk yaşta anne ve babasını bir otoyol kenarındaki demir yığınlarının arasında bırakırken, hayatın ondan alabileceği her şeyi aldığını sanmıştı. Yıllar sonra, tek sığınağı, dünyadaki son köprüsü olan babaannesini de o soğuk hastane odasında uğurladığında anladı ki meğer fırtına henüz kopmamış, asıl kıyamet o zaman başlamıştı. Şimdi ise Sarp'ın o devasa, ipek ve tütün kokan karanlık yatak odasında, adamın henüz soğumamış yastığıyla baş başaydı. Sarp ölmüştü. Sadece sekiz ay boyunca ona hem kalkan hem vatan olan o adam, arkasında çözülmesi imkânsız bir miras, kanlı ortaklar ve Karaca'nın omuzlarına binen tonlarca ağırlık bırakarak gitmişti. Kapının ardında ise onu bekleyen tek bir isim, tek bir yemin vardı: Bu cinayetin baş sorumlusu olduğuna inandığı o adam... Atahan.

"Tarih, sadece kitaplarda yazanlardan ibaret sanılır; ta ki siz o tarihin tam ortasına düşene kadar." Bu hikayedeki tüm kişi ve durumlar gerçeklerden ilham alınarak kurgulanmış olup hikayede geçen durumlar tamamen hayal ürünüdür!