Sa dua te ngre krye mbi semundjet e mbi vuajtjet, qe vec ate fytyre mos e shihja te trembur. Te trembur nga vdekja. Sa do doja ta shpetoja e ti jepja pak jete. Sepse me ate bota do ishte me e mire. Por ndersa veshtrova syte e Tij, kuptova qe skish shpetim. E atehere krahet mu prene dhe u inatosa me jeten. U inatosa me veten.

Në një botë ku besimi është luks dhe dashuria një dobësi, dy shpirtra të kundërt përplasen. ꜰɪʟʟᴜᴀʀ ᴍë: 11 ꜱʜᴋᴜʀᴛ 2025 ᴍʙᴀʀᴜᴀʀ ᴍë: 13 ᴘʀɪʟʟ 2025 ❗️Ndalohet kopjimi, publikimi i kësaj historie pa lejen time❗️

Një zinxhir vrasjesh të çuditshme në Arlingtonin e 2007-tës tërheqin vëmendjen e Celestës. Në trupat e viktimave nuk gjendet asnjë shenjë ADN-je dhe asnjë gjurmë që të lë të ndjekësh një pistë, përveç disa faqeve të librave të Shekspirit. Në një përpjekje të dëshpëruar për të gjetur vrasësin në dokumentet e të atit polic, Celesta kërkon ndihmën e shokut të saj të klasës dhe njëherësh vëllait të njërit prej viktimave, Lysander Rajsit. Shtatëmbëdhjetë vjet më pas, Arlingtoni verior trondit departamentin e policisë dhe prish imazhin e paqtë të jetës së Lysander Rajsit. Duke e kuptuar se po luhet e njëjta lojë e pisët si më parë, ai merr përsipër çështjen dhe fokusohet në gjetjen e vrasësit përpara se gjërat të shkojnë më ters. I vetmi ndryshim nga vrasjet e mëparshme është se në trupat e viktimave ndodhen faqe të librave të Dostojevskit. Filluar më: 28/03/2024. Mbaruar më: 12/06/2024.

Ai mashkull egoist ,mesuar me kenaqesin e fmerave droges e dhimbjes ,gjen shprese tek nje femer ne pamje e brishte e pafajshme ...Por del qe djalli paska maske dhe le te bashkohet djalli me djallushen e tij... -Virgjereshe bota udhehiqet nga njerez me kostum e kollare jo nga djem me tatuazhe ... -Nuk me intereson te di me shume per jeten tende meqe sjam pjese e saj! -Por mund te jesh... -Po!Te jem per 1 vit?Apo 2 vite?E pastaj te zevendesohem nga ndonje bukuroshe me kollare ?Smund te bie aq poshte te krahasohem me bukuroshte e tua te perzgjedhura...I kam pare zgjedhjet e tua sdua te ofendohem me teper! -Per sa kohe te jesh prane meje sdo te ndodhe! -Epo...me bej te te besoj verberisht atehere ... -Kam frike se kjo sdo te ndodhe kurre... Teksa ecen drejt atij koridori te zbrazet e te erret me shprese se dora e tij do jete ajo qe do e ndaloje,e ndjeu veten tepe te lire per te ecur drejt pa kthyer koken pas deri sa nje dore e mbertheu nga beli 2 buze ndjeu mbi te sajat cka u pasua me nje puthje ter pasjon... -Ti je e imja sheqerke. -A shtu mendon TI! -Truri yt mund te refuzoje cte doje ama zema jote me perket vec mua ... -Me fito atehere! -Do me duhej vec 1 nate! -Ore ne fito mendjen! -Do e bej dhe kete... -------------------- Do te linde besimi mes 2 njerzve qe duhen por ekziston pasiguria?

Fituesi i cmimit te pare ne zhanrin Komedi Mario, djali i endrrave, ai karagjozi, zemerthyesi dhe djali perfekt qe adhurohej nga te gjitha vajzat por qe ndihej bosh perbrenda. Djali qe mund te lidhej me cdo lloj vajze e me pas t'i jepte lamtumiren. Por me hyrjen e nje vajze ne jeten e tij cdo gje ndryshon merr nje tjeter. Si do te ndikoje kjo vajze ne ndjenjat e Marios? A do te mbetet ai nje zemerthyes apo do te heqe dore njehere e perfundimisht? Zbulojeni ☺

Një fiksim i vogël që në fëmijëri që me vite filloi të rritej dhe të kthehej në dashuri . Në çdo vajzë kërkonte atë, flokë dëborën e tij , derisa botet e tyre kryqëzohen përsëri.

- nuk e kuptoi a je engjëll apo djall? - e pyeti ajo teksa qëndronte në krevat - jam djall për botën , engjell për disa në vecanerisht - i tha ai duke iu afruar afër saj .

Iu duk sikur për disa çaste nuk mund të merrte dot frymë. Ndjeu një ngushtim në zemër, një ndjenjë faji e pendese që s'e dinte se nga i buronin. Fjalët kishin vendosur të largoheshin e po i dukej vetja memece. Hapte e mbyllte gojën, por në fund përfundonte duke mos thënë as fjalën më të vogël. Nuk e dinte se sa zgjati ajo gjendje, por e kuptoi se heshtja e saj nuk ishte e mirë për personin përballë. - Të vdesësh? - pyeti me zë tepër të ulët, sa mendoi se ai s'do ta dëgjonte e u çudit kur ai pohoi me kokë për t'iu përgjigjur pyetjes së saj. - Të vdesësh, - përsëriti për të dytën herë, këtë herë më shumë me veten sesa me të. - Pse të vdesësh prej dhimbjes? Këputi një gjethe nga një lule që e kish pranë dhe po luante me të e trishtuar. Ndihej sikur një gur i kishte goditur zemrën. - Janë disa gjëra që ti s'i kupton Gabriela, - këtë herë ai foli butë, por vështrimi ishte po ai që kishte pak më parë, ai vështrim i trishtuar që ajo donte ta zhdukte prej fytyrës së tij. - Atëherë më ndihmo t'i kuptoj, të lutem, - vështroi oqeanin në dyzim. - Unë... Nuk e di, nuk di ç'të bëj. Ktheu kokën nga ai dhe i dhuroi një shikim të tillë të përvuajtur, sa edhe në sytë e tij u pasqyrua e njëjta dhimbje. - Mos, - foli ai pas pak me zë të mërzitur dhe ajo s'e kuptoi se për çfarë po fliste, derisa ai vazhdoi fjalinë. - Mos u mërzit kaq shumë. S'dua të shoh trishtim në sytë e tu. S'dinte ç'të bënte tjetër, përveçse ta përqafonte fort e të qëndronte në krahët e tij që i falnin siguri. Filluar më 14 gusht 2018 Përfunduar më 2 nëntor 2018

- Mos ndoshta nuk je mirë? - e pyeti ai gjasmë serioz. - Të ka bërë keq ëmbëlsira? Po të duash mund të të çoj në spital. Bëri të vendoste njërën dorë në ballin e saj si të donte të kuptonte në qoftë se ajo kishte temperaturë, por Kristeni bëri një hap mbrapa. - Mos më prek. Jam alergjike ndaj sheqerit. Ai ngriti përsëri njërën vetull, ndërsa ajo po mundohej të perceptonte edhe njëherë se çfarë dreq budallallëku kishte thënë. Mos ndoshta sapo i kishte thënë sheqer?... Filluar më 22 Mars 2018 Përfunduar më 11 Gusht 2018

Shkoi pranë tij me hapa të ngadaltë e i qëndroi disa hapa larg, aq sa atij t'i mjaftonte t'i hidhte një shikim trupit të saj nga koka te këmbët e të kënaqej me pamjen që i servirej para. I bëri me shenjë t'i ulej në prehër. Ajo hodhi njëherë sytë përreth si për të kërkuar ndihmë e kur pa se askush nuk e kishte mendjen te ajo, u afrua te mashkulli përballë saj me trupin që i dridhej e me zemrën që i buçiste si e çmendur prej frikës. Uli kokën duke parë orën e saj të dorës e duke numëruar sekondat që kalonin, me shpresën se ato dy orët e fundit ndoshta do të kalonin më shpejt se zakonisht: gjë që doli një zhgënjim total. Ndjeu një dorë që iu vendos paturpësisht në të pasme e menjëherë ktheu kokën drejt tij duke e parë plotësisht e terrorizuar nga veprimi i tij i papritur. Ai, i kënaqur nga reagimi i saj, filloi të lëvizte dorën përgjatë pjesëve të saj femërore e herë pas herë i linte puthje në qafë. Ajo vendosi duart në kraharorin e tij të mirëformuar e filloi të bënte përpjekje për t'u larguar, ndonëse e dinte edhe vetë se nga aty nuk kishte kurrsesi shpëtim. Ndaloi kur duart e tij shtrënguan fort ato të sajat për të mos u larguar. E shikoi në fytyrë e vuri re se ai ishte duke nënqeshur. Afroi kokën pranë veshit të saj e filloi t'i pëshpëriste me një theks francez: -Shhhhh... Është vetëm fillimi...S'ke përjetuar asgjë ma cherie... Filluar më 18 shkurt 2018 Përfunduar më 5 maj 2018