12 erkek ile gündemin en çok oynanan oyununa sıkışıp kaldım. Ağza alınmayacak seçenekler, yorucu günler ve tanımadığım kişiler... En tuhafı ise o kadar erkeğin içinde sadece iki kız olmamızdı. **Kitabı oku ve bölümü devam ettir. Bu sefer kitabı siz yazıyor olacaksınız. **

053*: Saçların sence de fazla aşık olunası değil mi? 053*: Sanırım ben önce sana sonra saçlarına vuruldum yayınlanma tarihi: 21.11.2018 bitiş tarihi: 25.12.2020

#2 +18 şiddet içerir Karanlık hüküm sürer ruhunu kaybetmiş bedenlerde. Bakanlar onları güçlü sanırlar. Hasta bedenlerdir onlar. Ruhları kayıptır. Acı çekmeye alışmak kolay bir duygu mu sanılır? Acı ile yaşamak zevklimi geliyor sana? Yere düşünce kırılan kolun açısını bağırarak dindiremezsin. Bir trafik kazası geçirirsin ve annen baban oracıkta gözlerinin önünde ölü verir. Sen kırılan boynunun acısı ile onlara bakar ve kendi acını unutursun. Yedi yaşında bir çoçuksundur ama artık büyümüşsündür. Kayıp ruhlar acıların keyif verdiği bir hayatı ideme ettirmez. Acılar ile yaşamayı emreder sana. Başlayacağınız bu kitap bağımlılık yapabilir. Aşırı merek ve heyecana yol açabilir. Büyük ihtimal kitaba başladığınızda vaktiniz varsa bitirmeden elinizden bırakamayacaksınız. Yani uykusuzluğa yol açabilir. "İddialı konuşuyorsun yazar" diyenler, okumayı bitirdikten sonra "yeni bölüm gelsin bir an önce" de diyeceksiniz

...Aslında her şeyi başlatan küçücük bir işaretti. Sonra ise kader her şeye rağmen kendi mucizesini çizmişti... Onların hikayesi, Sare'nin Çınar'a ait bir bilekliği bulmasıyla başladı. Ani bir cesaretle atmaya başladığı mesajların ardından, kaderin bir cilvesi gibi onları bir araya getiren planlarla ise iş çığırından çıktı. Tesadüfler silsilesi peşlerini bırakmazken hayatın içindeki sürprizler ise planda olmayan bir sonu onlara sundu. Ama günün sonunda olması gereken oldu. "Son sayfası yırtılmış bir romanın kahramanlarıydık biz. Bir dolma kalemin mürekkebi dökülmüştü geleceğimize, bitememiştik. Oysa... Küçücük bir mucizeyle başlamıştı bizim hikâyemiz. " Lise #2 (14/08/2020) Liseaşkı #3 (20/04/2020) Kısahikaye #2 (15/05/2020) Mesaj #1 (15/05/2020) Merak #1 (13/06/2020) Bileklik #1 (15/11/2020) Anonim #1 (04/09/2020) Bilinmeyennumara #1 (17/12/2020)

Tam hayattan vazgeçerken, Beni aşka inandır. mizah#1 (09.06.2019) texting#1 (18.06.2019) lise#1 (22.07.2019) anonim#1 (26.07.2019) macera#1 (02.12.2019) genelkurgu#1 (31.12.2019) gençkızedebiyatı#1(20.01.2020) kısahikâye#1(05.03.2020) gençkurgu#1(07.03.2020) romantik#1(16.05.2020) romantizm#1(28.05.2020) komik#1(30.05.2020) dostluk#1(25.06.2020) komedi#1 (05.12.2020) Başlama Tarihi: 16 Mayıs 2019💫 Bitirme Tarihi: 8 Eylül 2019💫 Kapak| missisbhikayeleri

"Çünkü uzun zamandır ilk defa üşümemiştim ben senin acı kahvelerine bakarken..."

Veda Caddesi'nin devamıdır.

İstediğiniz gibi bir kitap bulamadınız mı? Karşınıza ilginizi çekebilecek kitaplar gelmiyor mu? Öyleyse size birbirinden güzel kitaplar tavsiye ettiğim kitabıma dahil olun. Bazen her şey tersine dönebiliyor ve ben sizden tavsiye istiyor olabilirim, beni mazur görün *-*

•••• "Her şeyi öğrendim. Belli ki eski sevgiliden daha fazlası. Hala onu mu seviyorsun?" "Bora yapma..." dedim yalvarır gibi bir sesle. "Öyle, değil mi?.." Elimin altındaki elini çekti hemen. Boşluğa düşmüş gibi, elime bakakaldım. "Ben neyim peki bu hikayede? Başroldeki kızın, esas oğlan geri dönene kadar yaralarını sardırdığı enayi mi?" •••• •1 Haziran 2017> 1K •24 Şubat 2018> 100K •29 Ocak 2020>200K •15 Kasım 2020> 300K Kapak: @yarencakir1

[tamamlandı] Uyanacaktı. Başını oynatıp yatış pozisyonunu değiştirdi. Sanırım gitme vaktim gelmişti. Ona son kez bakıp odasının açık kapısından koridora çıktım. Ses çıkarmamaya özen göstererek aşağı kata indikten sonra çıkış kapısına doğru adımladım. Çok az kalmıştı. Artık karşısına çıkmam gerekiyordu ve zamanı gelmişti. Bunun bilinciyle istemsizce kendi kendime mırıldanmama engel olamamıştım. "Çok yakında bebeğim...çok yakında!" ➰ Salona kısa bir göz gezdirirken birden kahkaha atmasıyla kaşlarımı çattım. Karşısındaki televizyona dikkatli dikkatli bakıyor, arada da kahkahalarla gülüyordu. Korkmaya başlıyordum. Bana televizyonu işaret ederek "Görüyor musun Perri? Kadın kayak yaparken düştü ve kocası da onu kurtarmaya çalışırken kara bulandı. Bu televizyonda bu kadar komik şeyler olduğunu tahmin etmiyordum," dedi. Tamam, bu sefer gerçekten korkmalıydım. Sorun şu ki; televizyon açık değildi ve burada ikimizden başka hiçbir kimse yoktu.