Gabrielle lubi uwieczniać chwile, ale nie lubi uciekać przed wspomnieniami, co i tak robi cały czas. Lara lubi oczy pewnego chłopaka z ławki przed nią, ale nie lubi świadomości, że on nie lubi jej. Całej. Esme lubi chmury, ale jeszcze bardziej lubi osobę, która potrafi ściągnąć je wszystkie z nieba jednym spojrzeniem. Co wspólnego mają te trzy dziewczyny i jak potoczą się ich losy, z pozoru tak różne, lecz zaskakująco podobne? okładka - niezastąpiona @justi5643. #210 w Dla Nastolatków [2 sierpnia]. wowowow, co tu się wydarzyło #151 w Dla Nastolatków [3 września]. cuda, cuda się zdarzają! #121 w Dla Nastolatków [10 września]. Helena, oddychaj. #115 w Dla Nastolatków [19 listopada]. cotusiętojanie #79 w Dla Nastolatków [21 listopada]. jak to się stałam to nie wiem #64 w Dla Nastolatków [29 listopada]. mdleję #47 w Dla Nastolatków [14 grudnia]. kc was wszystkich

Nic nie może być zwyczajne, gdy znajdujesz się w szkole dla artystów, w liceum plastycznym z internatem, a Twoimi kolegami i koleżankami z klasy są najsłynniejsi twórcy ostatnich dwóch wieków, zaś uczą cię dawni mistrzowie. Nic nie może być spokojne, gdy dzielisz pokój ze zbuntowanymi uczennicami takimi jak Frida Kahlo czy Yayoi Kusama, dziwakami z pierwszej klasy typu Williama Turnera lub Vincenta van Gogha, a może nawet Claudem Monetem i jego paczką znajomych dumnie nazywających się impresjonistami. Możliwe, że będziesz musiał znosić trudny charakter Pabla Picassa, outsidera Edgara Degasa, który w tajemnicy jest fanem baletu, czy nawet dramatyczne tyrady i urojenia Salvadora Dalego. Nic nie może być proste, gdy dyrektor to wiecznie bujający w obłokach Leonardo da Vinci, którego nie może znieść Michał Anioł Buonarotti, przypadkiem zajmujący stanowisko wicedyrektora, zaś lekcje prowadzą takie indywidualności jak walczący z nałogami Caravaggio, zubożały i narcystyczny Rembrandt lub przerażający Hieronim Bosch. Jednak w momencie, kiedy mistrz da Vinci znienacka znika, nikt nie ma pojęcia, co zrobić, wśród nauczycieli szerzą się spiski, a wśród uczniów dadaizm, surrealizm, komunizm i inne ideologie przyprawiające profesora Buonarottiego o zawał serca, okazuje się, że codzienność w Domu Barw do tej pory była prawdziwą sielanką. DISCLAIMER: opowiadanie nie ma służyć celom edukacyjnym. owszem, znajdziecie tam nawiązania do prawdziwych żywotów artystów, jak i wiele easter eggów, ale nie doszukujcie się tam niczego naukowego. to po prosty kreatywne wyładowanie osoby spędzającej lata nad nauką historii sztuki. po prostu fanfiction - bo nie da się ukryć, że jestem fanką każdego z opisanych artystów. [okładka - kto inny, jak nie @justi5643?]

Zbiór trzynastu krótkich, raczej niepowiązanych ze sobą tekstów, które nie zaliczają się ani do drabble, ani do prawomocnych oneshotów. Duża dawka ironii, symbolizmu i dziwactwa. Satyry. Interpretacja dowolna. Mimo wszystko nie brałabym tego za bardzo serio. Raczej z przymrużeniem oka. [ "Memento mori!" ] (2018)

❝Podobno irysy są oznaką zbliżającego się uczucia. I tylko podobno ma ono nie przynieść cierpienia.❞ Opowieść o miłości, która próbowała przechytrzyć samą Śmierć. Uwaga: Duże przeskoki czasowe, krótkie części. Okładka autorstwa @neverwinternight.

ZAKOŃCZONE, W FAZIE KOREKTY Po dwudziestu latach pokoju na Kontynencie dochodzi do serii niefortunnych zdarzeń. Dziedzic tronu znika bez śladu, primabalerina zostaje porwana, nawet król jest podejrzany o szaleństwo. Gdy Madriele Jobeth postanawia rozpocząć nowe życie, wyrusza do Balanu. Tam czeka na nią świat dotąd niedostępny i skrywany w cieniu słonecznego miasta - piraci, czarownice, a nawet Więźniowie, rasa przebiegła i niebezpieczna. Perspektywa ulega zmianie, gdy Madriele zostaje wciągnięta w realia oszustw i knowań, mających na celu zamordowanie samego Wielkiego Księcia Ranimona Varvarosa. ___ * I miejsce w kategorii FANTASY w konkursie literackim "Splątane Nici" (edycja wiosna/lato 2018) * kwiecień 2018 - wrzesień 2019 Drugi tom już dostępny!

Minęło ponad siedemset lat odkąd świat po raz pierwszy został zniszczony, a ludzkość niemal przepadła. Poprzednie życie zostało zapomniane i pogrzebane w historii, a ci, którzy przetrwali, zdołali rozpocząć nową erę. Odrodzenie społeczeństwa nazwano Wzniesieniem i uznanym za symbol nadziei oraz siły. Cywilizacja, świadoma poprzednich błędów, rozwinęła się w zaskakującym tempie, jednak pozostały osoby i istoty, które nie zapomniały o przeszłości. Idiran, młody chłopak pracujący w rodzinnym muzeum, pada ofiarą starożytnego artefaktu, przeklętego czyjąś duszą. Teraz dzieli ciało z kimś, kto zwie siebie wybawicielem świata. Mimowolnie stanie się obiektem zainteresowania wielu tajemniczych zgrupowań. Będzie potrzebował nie tylko odpowiedzi na wszelkie pytania, ale i osób, którym będzie w stanie zaufać. Koniec końców, Cyklon jest miastem pełnym brudnych interesów i zawistnych osobistości. Opowiadanie oznaczam jako 16+, ze względu na występujące brutalne sceny i tego podobne fragmenty. Biała zorza zyskała nagrodę wyróżnienia Turnieju Osobliwym 2020 organizowanym przez @BractwoOS Prześliczną okładkę wykonała: oneyellowbee