💕Bölümler birbirinden bağımsız her sahneye ayrı yazıyorum. Sevilen bölümleri devam ettiriyorum yazmanız oy vermeniz yeterli. "Gitme," dedi sessizce. Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki duyduğuna emindim. "Beni bu kadar kırdıktan sonra böyle bir konuda yalan söyleyeceğimi düşündükten sonra bunu söylemen çok komik." Teoman başını eğdi. "Biliyorum."

One shot yazmalısın demişti biri bende yazmam gerektiğini düşündüm hem canım sıkıldı neyse teoden one shottur 💗

Daha 17 dizisinden TeoDen shipine yazılmış bir one shottur. İyi okumalar.💙🤏🏻

Daha 17 evreninde, 2. bölümün bittiği yerde bizim hikayemiz başlıyor.

"Ne isteyeceksen iste, Teoman." Bakışları gözlerimden dudaklarıma kaydı. "Öp beni." -16. Bölüm Teoman,okulun popüler çocuğu, ondan nefret eden Deniz'i önemsemeye başladığını farkeder. Nefreti mi ağır basacak, aşkı mı? *** Daha 17 dizisinden uyarlanmıştır.

Teoman ve Deniz kurgusudur

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Elini kendi göğsüne, kalbinin tam üzerine koydu. "Çünkü sen değiştirdin beni. Sen benim öfkemi dindirdin." Eliyle göğsünü işaret edip "Ha buraya dedim ki İso hiçbir Furtunanın Fadime Koçari gibi bir eşi olmadı. Onlar bu kavgayı bitiremedi çünkü hayatlarında senin gibi biri yoktu. Ama sen benim hayatımdasın. Sen benim hayatımsın."

Furtuna Konağı'nda kapılar kapandığında sessizlik konuşmaya başlar. Ve bazı şeyler, karanlıkta daha net görünür.

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet."