Her gecenin sonunu beraber beklediğin kahve fincanını masaya doğru uzatırken veyahut kitabını bırakırken komidine, aklından geçen fikirler ile yine gecenin sonunu getiriyordun. Aklına takılmış o sözü tekrarladın. "Buluta yükü sorulmazmış derler !" İnsan, aslında o soruyu soracak insanı beklemiyor mu halbuki ? Mesele şu, sen o yükü kime anlatacaksın ? Dua edelim de o öyle biri olsun, aynı gün ilk olarak gökte sonra yeryüzünde nikahınız kıyılmış olsun. 💫

"Ama Asaf." "İsmimi söylerken ilk 'a' harfini uzatma." "Neden? " "Çok tatlı oluyorsun ve biz şu an kavga ediyoruz. " " Kavga mı ediyoruz? " dedim en şeker sesimle biliyorum buna dayanamazdı. " Zaaflarımı kullanma karıcığım. " " Tamam kocacığım. " Sıkıca sarıldım ona neden kavga ettiğimiz buhar olup uçmuştu. Aşk böyle bir şeydi işte. Böyle bir adam bulursanız bana da haber verin. İleriki bölümlerden bir kesittir. İlk yayımlama tarihi:22 Aralık 2016

#1 Romance (18.03.2019) #3 Love (28.03.2019) Wattys2015 & Wattys2016 Kazananı ❝Mayıs Sinekleri, ilk sevişmelerinde ölürlerdi. Eşlerine son armağanları, son nefesleri olurdu. İhanet nedir bilmezlerdi onlar, birbirlerine sadık kalarak göçüp giderlerdi bu dünyadan. Mayıs Sinekleri, aldatılmış bir adamın tek tesellisiydi âdeta. Geçmişi, hislerini köreltirken bir kalbi olduğunu unutmuştu o adam. Yenik düşmüştü, çaresiz kalmıştı, kimsesizliğe mahkûm edilmişti. Kimseye güveni yoktu onun, o duygularını çelikten bir mezara gömmüştü. Dengesizdi, vurdum duymazdı, korkutucuydu. Yaşadıkları onu bambaşka bir adam olarak yeniden yaratmıştı. Bütün kadınlar onun gözünde aynı kefedeydi artık. Kurnazlardı, yalancılardı ve acımasızlardı. Her birinden nefret ediyordu. Fakat bir gün kader onun karşısına bambaşka bir kadın çıkarttı. O bir armağandı, ama adam her defasında o armağanı acımasızca kırdı. Önyargıları gözünü bürümüştü, bu yüzden gerçekleri göremiyordu. Oysaki o kadın, ihanet nedir bilmeyen, son nefesine kadar adama sadık kalacak kişiydi. O kadın, adamın Mayıs Sineğiydi.❞

Dubai'den İstanbul'a esen sert ve cazibeli bir rüzgar. Poyraz.... Dubai'nin en zengin ve itibarlı ailelerinden Zarraf'ların en büyük torunu ve varisi... Adı gibi sıcak esen güzel ve naif bir rüzgar.. Meltem...İstanbul'da kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir peyzaj mimarı. Farklı kişilikler farklı kültürler bir araya gelecek ve iki zıt karakter birbirinin rüzgarında savrulup duracak.Sizce aşk her şey için yeter mi?Birbirinden siyah ve beyaz kadar farklı olan iki kişiyi kader bir araya getirise. Leyla ile Mecnun efsanesi yeniden başlıyor...Hazır mısınız?

Ben Elif.. Elif gibi Elif ama... Adımın hakkını veren bir Elif.. Zalime karşı dik duran Elif.. Gerektiğinde Allah'a vav olan Elif.. Zalim demişken; Bir adı var tabi o zalimin.. Gölge.. Aslı Yavuz.. Ama Gölge derler.. Gerçek bir zalim kendisi.. Bana yaptıklarını okudukça zalim kelimesinin onun için ne kadar da hafif kaldığını göreceksiniz.. Ve neden yaptığı konusuna gelirsek... İnanın bende bilmiyorum. Öğrenince size de söylerim elbet. Hayatımı okumaya hazır mısınız? Ben anlatmaya hazırım.

Özel bir üniversitede burslu okuyan Eylül, sakarlıkları ile hayatının daha güzel bir yer olacağını henüz bilmemektedir. Bu arada hayatında oluşan gelişmeleri kaleme aldığı masalımsı bir blog yazmaya başlar: "Bir küçük Eylül masalı" İşte asıl hikaye burdan sonra başlıyor, Eylül'ün eski bir masalın tozlu sayfasından gelen hayatını okumak istiyorsanız haydi hemen başlayın. Çünkü bazen masallar da son bulabiliyor... "Tüm haklarını sakladım. Kolaysa bulun bakalım

"Seni nasıl karım diye koynuma alırım?" Buğday teni,biçimli kaşları,uzun kirpikleri ve badem şeklinde gözleri onu güzel kılıyordu. "Nasıl bu yaşta anne olmana sebep olurum?" *Tüm haklar saklıdır.

"İMAM HATİP Mİ?" "Amca,ben imam hatipe falan gitmem!Ya ben Allah'a inanmıyorum bile doğru düzgün nasıl gidebilirim?" Amcam sinirle oturduğu koltuktan kalktı ve yüzüme türkürüklerini saçarak konuşmaya başladı,sinirden kıpkırmızı olmuştu.Yengem ise mutfağın kapısının önünde bizi izleyip sinsi sinsi bakıyordu. "Ne yapabilirim?İllede okuyacağım diyorsun.Seni karakollardan topladım.Daha 18 olmadığın için ve çok fazla içlerinde değilsin diye bıraktılar seni,kaç okula sorduk sende gördün almıyorlar.Zaten bu okula da yetim olduğun için, acıyıp aldılar." Dinsiz bir kızın İmam Hatibe gittiğini hayal edin. Tuhaf öyle değil mi? O zaman buyrun okumaya devam edin.

"KARAMEL & SARI" Hayatına ellerinin çamuruyla giren, onu oyun arkadaşı, kız kardeşi ilan eden Sarı'sı vardı Ece'nin. Ağabeyi Oğuz sayesinde tanıdığı bu kirli sokak çocuğu, çocukluğunun şövalyesi, gençliğinin ise en büyük imtihanı olacaktı. 15'ine basıp günah defteri açıldığı an, ellerini, gözlerini, tebessümünü bile çekecekti Ece, Ali'den. "Ağabey" demek zorunda olduğu bu genç adam, Ece'nin en korkulu rüyası, en büyük günahıydı. Hiç bir erkek; Ali kadar tehlikeli değildi Ece'nin gözünde. Çünkü Ali haram olamayacak kadar yakın; helal olamayacak kadar uzaktı Ece'ye. (Düzenlenecek)