<zakończone> Severus Snape już raz stracił przez wojnę kobietę, którą kochał. To dla niej poświęcił całe swoje życie misji doprowadzenia do upadku Lorda Voldemorta. Gdy po wielu latach misja ta wchodzi wreszcie w fazę końcową, na drodze Mistrza Eliksirów staje Juliette, której niespodziewane pokrewieństwo z czarnoksiężnikiem ma stać się gwarantem zwycięstwa. Kanon obowiązuje do śmierci Dumbledore'a. Historia jest alternatywą Insygniów Śmierci. *** Rating M/T - ze względu na sporo dramatu, trudne tematy i miejscami bardzo toksyczną relację bohaterów. Mogą pojawić się pojedyncze sceny erotyczne. *** Przepiękną okładkę wykonała dla mnie @Elusive_Soul której z całego serca dziękuję i polecam! Świat przedstawiony i większość bohaterów należy do J.K.Rowling, której w hołdzie za jego stworzenie dedykuję to fanfiction. © Copyright for text Jasyse / 2020

o słońcu i pełniach księżyca. o lawendzie, kawie, muzyce klasycznej i remusowych sweterkach. o różowych włosach, Ognistej Whisky i łamaniu szkolnego regulaminu. o przeznaczeniu, odnajdywaniu własnej drogi i usamodzielnianiu się. o miłości przede wszystkim i na przekór stereotypom. ━━━━━━━ Lawendova © 03.08.2019 ━━━━━━━ ─⟣▸ Opowiadanie zostało wyróżnione w konkursie "Tylko nie fanfiction! 2020/2021" organizowanym przez @Chwila_Moment

(Severus x OC) „W pana przypadku samotności nie da się mierzyć we łzach. Gdyby tak było, odwodniłby się pan dawno temu" Severus - na prośbę Lucjusza - zajmuje się dziewiętnastoletnią dziewczyną, którą ten przygarnął. Jego spokojne życie dobiega końca i wypełnia się Mavelle, której jedynym celem jest wykonanie swojej misji. Kontynuacja Kusicielki z konta AlwaysPrettySoul. Zakończone 28.11.2020

Przez piętnaście lat praktycznie zupełnie wymazali wspomnienia o drugiej osobie, ale życie w brutalny sposób znowu skieruje ich na wspólne tory... Oby tylko tym razem się nie wykoleili... "Gdy słońce ustąpiło miejsca srebrnej kuli, w zamku rozbrzmiały setki głosów. Uczniowie z energią, bądź jej brakiem przekroczyli mury zamku, by rozpocząć kolejny rok nauki. Nauczyciele przejawiali różne nastroje, ale jak zawsze najbardziej widoczny był u profesora Snape'a. W czarnych szatach i z ponurym wyrazem twarzy był uosobieniem nadchodzącej zimy. Lecz wyraz jego twarzy uległ zmianie, gdy przekraczając próg pokoju nauczycielskiego, dostrzegł znajomą postać brunetki, której morski błękit oczu był utkwiony w jego osobie. "

Nie jesteś bezużyteczna. Jesteś jego Madelyn. Nie jego bronią, ale jego diamentem. ''Zegar wybił jedenastą, gdy Tom wyszedł na balkon, aby zaczerpnąć świeżego powietrza. Czuł podirytowanie, aż mocniej ścisnął szklankę ze złotym płynem, klnąc pod nosem. Madelyn spóźniała się często, ale tylko o kilka nikłych minut, a teraz minęły już dwie godziny. Nie rozumiał uczucia, które mu towarzyszyło. Nie wiedział, że martwił się o to co dzieję się z nią. Nie wierzył, że cokolwiek mogłoby się jej stać. Nie sądził też, że się obraziła, bowiem już wcześniej miała do tego mnóstwo powodów. Nie mogła również zapomnieć. Czy Madelyn zaczęła go obchodzić?'' Uniwersum H.P. należy do J.K. Rowling.

Fanfiction na podstawie sagi J.K. Rowling "Harry Potter" Paring: .Albus Dumbledore x Gellert Grindenwald Uwaga! Opowiadanie YAOI, dotyczy związków męsko-męskich

Hermiona chce pomóc w opiece nad ofiarami Bitwy o Hogwart, zostaje jej jednak przydzielony tylko jeden pacjent. Ktoś, kto wbrew oficjalnym informacjom, przeżył. Lord Voldemort. xXx Odnalezione - ja nie jestem autorką, jednak wstawiłam je bo jest genialne.

wszystkie pocałunki, których nigdy nie doprowadzasz do końca. a ja nie oczekuję od ciebie tego, czego nigdy mi nie dasz. written by xcallmesunny, 2018

Byt jest, a niebytu nie ma... Ależ jeśli może istnieć "zewnątrz" i "wewnątrz" czemuż by nie byt i nie niebyt? Wewnątrz wszystko jest inne. Wewnątrz wszystko jest dziwne. Wewnątrz nie ma nic. Niebytu nie można opisać, określić, a więc go nie ma. Istnieje więc tylko byt. Byt niezmienny, jednolity, jednoznaczny, niezmienny. Byt stanowi jedność? Więc jak to? Jak skoro można dotknąć choć dotknąć nie można, jak skoro można zobaczyć choć... nie można zobaczyć? Gdzie więc wewnątrz? Gdzie więc ja i on? Nienazwane nie istnieje dla Nas. Nazwac cos

Głupi poeci. Ich głupie kwiaty, Ich głupie, kamienne niby-kwiaty, Ich głupie, kwieciste wiersze. Tyle podduszającego zapachu kwiatów. Obrzydliwe i obrzydliwie głupie. Ale za to jakie piękne. ~ One Shot namalowany niechlujnie na kamieniu ~ Zwycięzca konkursy "Splątane Nici" [Zima 2017/2018] w kategorii opowiadanie Zwycięska praca w konkursie "Deliberacja" [2018/19] w kategorii powiew wiatru Opis napisała i zrobiła betę, moja cudowna przyjaciółka @rurzanopalca- Serdecznie Zapraszam♡ #212 w opowiadaniu 3.10.17.r ~ Nie wiem jak w ciągu 2 dni przeskoczyłam o 500 miejsc, ale naprawdę dziękuję *pisze dalej niewierząc* Śliczna okładka wykonana przez @RosesAndCorpse