"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

Evleneceği adamı düğün gününde terk eden bir kadın. Hem de hiçbir baskı altında olmadan, hür iradesiyle. En yakın arkadaşı olan adamı düğün gününde eşinden alıkoyan bir adam. Hem de hiçbir baskı altında olmadan, hür iradesiyle. Koskoca evrendeki küçücük bir kuyruklu yıldız. "Meğerse, benim yıldızım çok üzgünmüş de fark edememişim." (1-Fantastik bir hikaye değildir. 2-Lütfen hikayemde reklam yapmayınız.)

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

Aşkta macera ve eğlenceyi bir arada arayanlara özel... Ben Gizem Çepni. Kaosu karakteri olarak benimsemiş aksiyon sevdasını şırıngalarla, ajanlık dürtülerini ise hemşire takip dosyalarında bastıramamış bir hemşireydim. Di'li geçmiş zaman ekini kullanıyorum, evet. Çünkü 'hadi gel gezelim uzaklara gidelim arabamla istersen konuşiyim babanla uzaklara gidelim...' şarkısının söz yazarı olacak kadar hovarda aynı zamanda kalbimi tekletecek kadar yakışıklı olan Tuğrulhan Karahanlı ile tanıştığım an bu 'güzelim ben seni üzerim' tavırlarındaki birbirinden tuhaf karşılaşmalarımızla hayatıma sızan şahsı muhterem sayesinde (!) bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Hulasa Tuğrulhan Karahanlı ile aradığım kaosa fazlaca doyarken sık sık duygularım arasında bocaladığım kendimi maceranın kollarında bulduğum hikayemde başlamış oldu. Benimle bu maceraya ortak olmaya var mısın? Öyleyse hoşlar geldin Afife! Dallas'tan bile daha karışık aksiyonu bol 'ne kavgam bitti ne sevdam' şarkısını aratmayacak hikayem seni epey şaşırtacak zira.

İzlerimiz, bunlar bizim kaderimiz ve bizi bırakmayan tek şey kaderlerimizdir. Biz izimizden ibaret değiliz ama izimiz bizden ibaret. Kendimizi buna adadık. Gelecekler, az kaldı... - "Bir karanfil, işte siz oydunuz..." - 07.19 savaş kategorisi #10 Kapak tasarımı: @kairosay

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...