Belki de onların kaderleri birbirlerine isimleriyle bağlandı. Sınıfta gözleriyle etrafı tararken gözlerimiz buluştu. Yeşilin en güzel tonu olan gözlerine bakıp içimden geçirdim "Buraya oturmayı aklından bile geçirme." -O sırada gözlerim "Burada oturmayı aklından bile geçirme. " bakışı atan gri gözlerle kesişti. O gözlerin hayatımı değiştireceğini nerden bilebilirdim ki? Birbirinden farklı iki kişi. Acılarla büyümüş gizemli bir kız ve o gizeme kapılan bir erkek.

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Masal kötü biri olmaya bu kadar yakınken kötünün iyisini buldu.Buda masalın karmakarışık hikayesi.

10 yıllık arkadaşların bile duygularını esir aldı aşk.Ne kadar inkar etselerde bir araya getirdi onları aşk. Arada sorunlar olsada birbirlerine daha fazla bağlanmaktan başka birsey geçmedi ellerine. Bu aşkın hikayesini okumak sizi eğlendirecek.

Kapıyı kapatır kapatmaz olduğum yere çöküp ağlamaya başladım.Ufaklık ha ? Anında rollerimize bürünmüştük bile, replikleri ezbere biliyorduk sanki.Kimi kandırıyorum! Bu teklifi yaparken onun bana "hayır senden vazgeçmem" demesini bekleyip kollarına koşmak istemiştim.Ona hala nasıl güvenmişsem, böyle bir ihtimali aklımın ucundan geçirmemiştim.Çok mu aptaldım yoksa çok mu aşık ? Onu seviyor muyum ? -Bu sorunun cevabını bilmiyorum. Damarlarımda kan yerine su akarsa, Dilimde ölürse kelimeler dilsiz olursam, Cüretsizce söyleyeceğim.

Bu hikaye yalnızca Ceren'le olan bir anımızdan ibarettir. Hiçbir şekilde edebi yönü yoktur ve okutma amacı gütmemektedir. Yazar (?) normalde, yukarıda hissettirdiğinin aksine ciddi bir insan değildir.

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!