Ailemin başına gelenleri beni büyüten babamdan öğrendim..... Neden bu şekilde kimsesiz kaldığımı, Aslında var olan ailemden neden uzaklaştırıldığımı öğrendim..... Annem beni korumak için yetimhaneye bırakmıştı. Her hafta beni görmeye gelirdi. Taki yedinci doğum günüme kadar. O günden sonra bir daha annemi görememiştim.... Ben terkedildiğimi sanırken, Ailemi dağıtan kadın yüzünden tek kaldığımı öğrenmiştim. Kendimi, kimliğimi saklamak zorunda kaldım... .......... Bu öykü bir Serçeye ait ........ *** Biri omzuma dokununca gözlerimi açtım. Bana dokunan kişiye baktım. "Iyi misin?" Dedi. Mehmet beyin oğluydu ama ismini bilmiyordum. Kadere bak az önce Ailemin kim olduğunu öğrenmiştim. "Ordan bakınca nasıl görünüyorum. Elini çeker misin." Elini geri çekti ve tam yanıma benim gibi oturdu. "Baban için üzgünüm. Ama katilin kim olduğunu bizde araştırıyoruz." Dedi. "Adın ne?" Diye sordum. "Emir." "Yanıma neden geldin Emir? " "Seni merak ediyordum. Evden çıktıktan sonra seni takip ediyordum." "Neden!" "Dedim ya seni merak ediyorum. Sadece bende değil herkes seni merak ediyor." Elimi tutup bileğimi kendine doğru çevirdi. Serçe dövmemi görünce tebessüm etti. Elimi geri çekip ters bir bakış attım. "Doğru tahmin, Kardeşim sensin." Dedi. İçten sıcak bir gülümseme sundu. "Benim adım Nur. Serçe değil. Seninle de bir bağım yok." Dedim ve Ayağa kalktım. Sürücü koltuğuna geçip arabayı çalıştırdım ve gaza bastım. Ben yolda ilerlerken Emir arkadan olduğu yerden bana bakıyordu. ...

Hikayeyi okurken ve okuduktan sonra hiçbir erkeği ve ilişkiyi beğenmemeniz, bu durum sonucunda da ebediyen yalnız kalmanız durumundan yazar kesinlikle sorumlu değildir. Ve önemli not; Mıçmıç, sulu bir aşk okumak istiyorsan, sevgili okuyucu; Lise hoşlantılarını veya dizilerde aşk olarak anlatılan saçma duygular var ya, işte onları konu alan bir kitabı incelemelisin.. Bu kitapta, sadakat var, fedakarlık var, özen var.. Bu kitapta sevdiğine dokunmaya kıyamayan bir adam var. Bu kitapta, sevdiği adamla büyüyen bir kız çocuğu var. Şimdi karar ver bakalım, Sana nasıl aşık olunacağını, nasıl sevileceğini öğretecek bir kitap okumaya, hazır mısın?

"Annenizin Anneannesinden kalan mirastan bahsetmişti bana ama Sanırım siz bilmiyorsunuz...... Şuan Bodrum ve Tekirdagda denize yakın yazlığınız, İstanbulda lüks daireleriniz, Birkaç arsanız, lüks bir villaniz, hesabınızda yüklü miktarda bir para var, aslında küçük bir servette denilebilir." "Benimle dalga falan geçmeyin lütfen!! Bahsettiğiniz şeyler inan.." Sözümü kesti. Bu adama gıcık olduğumu daha önce demişmiydim. "Ben son derece ciddiyim. Sizinle bu yüzden görüşmek için ısrar ediyordum." Çantasından bir dosya çıkardı. Elime verdi. "İçlerinde bilgiler mevcut. Tapularınız içinde. Anneniz kardeşinizle aranızda paylaştırmıştı. Bankada olan paranızın ne kadar olduğu da içinde yazıyor." "Bir dk. Bunlar hiç mantıklı değil. Annem böyle şeylerden hiç bahsetmedi. Avukat tuttuğundan bile haberim yoktu benim." "Onu bilemem ama artık İşlemleri başlatmam gerekiyor." "Tamam." Bir süre önüme baktım. Derin bir nefes aldım...... Bunlar Çok saçma geliyordu. Yani böyle varlıklı olmamız... ~~~~~~~~~~~~ "Sen Annemin tam olarak kim olduğunu biliyormusun?" "Hayır!?" "Toprak Holdingin sahibi Sinan Toprağı daha önce duymuşmuydun?" "Evet.!? " "Annem Sinan Toprağın Kızı. Bende onun torunuyum. Anlayacagın Yanlış aileye bulaştın...... Dedemler sülaleni ortadan kaldıracak." Bir süre korkulu gözlerle bana baktı. Sonrada peşpeşe Küfür etmeye başladı. Başını ellerine yasladı. Bir şeyler düşünüyordu. Derin bir nefes aldı. Bir süre sonra Kafasını kaldırıp bana baktı. Gözlerinde korku ve endişe vardı. "Bilgisayar." dedi. "Bilgisayar?" Tek kaşımı kaldırdım. "Ben fazla bir şey bilmiyorum. Zamanını benimle boşuna harcama. Istedigin bilgilerin hepsi ölen arkadaşımdaydı." "Hı?" "Ben sadece hırsızlık yapardım. Arkadaşım Beni bir gün iş var diyerek yanına çagırdı. Ben sadece kapkaççılık yapacagımızı sanıyordum.......

INTIKAM BASLAMISTI... Korkuyordu... Etraf zifiri karanlikti. Hic birseyi göremiyordu saat kacti gunlerden neydi bilmiyordu. Ne kadar süre orda kaldi farkinda degildi. Tek bildigi biran önce ordan ayrilmasiydi. Ormanin icinde agrilarina ragmen yalpalayarak deli gibi koşuyordu nereye kostugunu bilmeden... Korkuyordu... Arkasindan kopek sesleri geliyordu yakinda olmaliydilar daha hizli olmaliydi ordan kacmaliydi ama kacacak hali yoktu kac saattir kosuyordu ... O küçük odaya bir daha dönmek istemiyordu... O küçük bedeniyle nereye kadar kaçabilirdi ki...

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."