Maituturing bang katangahan at ka weirduhan ang maghanap ng isang lalaking fictional? Ng isang lalaking nage-exist lang sa anime at manga? Natsume Hyuuga-the man of my dreams. Ang lalaking hinihiling ko na sana nag eexist sa tunay na buhay. Sadly, he's an anime character. A product of someones imagination. But even so, I believed that someone like him do exist. That's why, I promised to find someone like him. Or die trying. Masisisi mo ba ako kung ganito ako? When I was a child, I was ignored and teased. No one cared for me. And most of all, I was always compared to my older sister. At sa mundo lang ni Natsume ko nakita ang isang bagay na gusto ko, mayroon din ako sa buhay ko. Sa mundo niya, doon ako nakakita ang kagandahan ng word na 'love' and 'friendship'. There were times that I thought it was impossible. Until one day, everything changed. I met 'him'. The guy who resembled Natsume a lot. No, he's even better. Sa araw araw na nakakasama or should I say, sinusundan ko siya, nakikita ko kung anong klaseng tao siya. Hanggang sa tuluyang mahulog ang loob ko sa kanya. Not with the 'him' that resembles Natsume. But with the unique 'him' that fascinates and always surprises me. Pero sa kabila 'non, hindi ko inaasahan na mahihirapan pala akong tunawin ang yelo niyang puso.

Mahalaga ang salitang 'love' para sa Tao. Nung Una Hindi ako naniniwala d'on dahil 'bitter' nga ako kung tawagin. Pero sa paglipat ko sa Park Academy nagbago lahat ng iyon. Akala ko nung Una lahat ng love story nagtatapos sa happy ending. Yung pagiging bitter ko nawala ng dahil sa 'kaniya' Hindi ko akalaing ang sarap pala nang karma.... ----- Yexhie Hinata.