[pierwsze rozdziały są słabe. jeśli chcecie się przekonać, czy warto czytać, rzućcie okiem na ostatnie rozdziały.] [za poprawę mam się zabrać... kiedyś] Drogi pamiętniczku, Natalya mnie nienawidzi. Natalya zrzuca na mnie całą winę. Natalya się nade mną znęca. Natalya ze mną nie rozmawia. Natalya udaje, że tak jest dobrze. Natalya płacze każdej nocy. Natalya myśli, że tego nie słyszę. Natalya chyba kogoś potrzebuje. Myślisz, że mógłbym być tym kimś? Nie chcę, żeby Natalya była smutna. aph; pamiętnik, zsrr, białoruś, łotwa

Jak wiele cierpienia potrafi znieść człowiek? Niektóre wydarzenia sprawiają, że ludzie się zmieniają i nie potrafią wrócić do tego, jacy byli dawniej. Zapominają, czym jest uśmiech i radość z życia. Nie żyją z całych sił, a jedynie egzystują, chcąc przeżyć swe życie tak szybko, jak to tylko możliwe. ~ Okładkę oraz banner przy rozdziałach zawdzięczam Tea Amo ♥.

Gdzie Baekhyun jest niemową, a wszyscy zadają mu zbyt wiele pytań.

Kwiaty mają swój język. Ale czy ktoś kiedyś próbował je zrozumieć? Lachlan od dawna darzył swojego przyjaciela uczuciem znacznie większym niż tylko przyjaźń. Bał się jednak do tego przyznać. Casper w ostatnie klasie gimnazjum wyjechał za granicę, by tam kontynuować naukę. Zawsze chciał zostać botanikiem. Tym samym zostawił Lachlana samego, z uczuciem, które nie zdążyło wypalić się przez lata. Kilka lat później Casper wraca ze swoją ukochaną przy boku. Dziewiętnastolatek nie daje po sobie niczego poznać i mimo tego, że jest mu ciężko godzi się na przyjęcie tej dwójki pod swój dach. Chłopaka zaczynają nękać wspomnienia przeszłości. Za wszelką cenę chce wypełnić pustkę w pamięci, pozostałą po trzech latach. Od wyjazdu Caspera, aż po dzień swoich dziewiętnastych urodzin. Czy pomogą mu w tym kwiaty, których język bezustannie stara się zrozumieć? Czy może nowo poznany sąsiad, który okaże się być kimś więcej? ------------ Opowiadanie wyjątkowo wkurwiające, do porzygu przypomnijące Hana no Mizo Shiru.