"Sana her yaklaştığımda," dediğinde başını eğip dudaklarını usul usul kulağımın kenarına getirdi. Nefesi resmen nefesimdeydi. Bu çok fazlaydı.. O gecekinden daha farklıydı bu. Yirmi iki yıllık ömrümde tanıdığım Kerim abi değildi bu karşımdaki adam. "Benden sanki bir vebalıymışım gibi bir canavarmışım gibi kaçışın," sıcak nefesi önce kulağıma sonra boynuma çarptı. Gözlerim artık kendiliğinden kapandı. İşkenceden beterdi bu durum. Biz şu an ne yapıyorduk? Cümlesini tamamlamadan son kez derin bir nefes çekti ciğerlerine. Bunu yaparken burnu benim kulağımın tam üstünde, saçlarımın tam başlangıcındaydı. "Şu koskoca bedenimi bitirdi, tüketti Işıl." baştaki cümlenin amacından sapan bu cümle de ne demek oluyordu? Neler söylüyordu bu adam, neler hissettiriyordu bana!? Dudaklarının arasından usul usul bıraktığı kısık nefesler saçlarımın arasına vurduğunu ve onları yavaşça havalandırdığını hissettim. Tüm tüylerim havaya kalktığında yeni doğmuş bir bebeğin açmaya çalıştığı gözleri gibi bende araladım gözlerimi ve dudaklarımın kıyısına vuran bir hevesle mırıldandım. "Kerim a-" "Şşş," titreyerek söylemeye çalıştığım sözler bıçak gibi kesildi, irkildim. Tüm bedenime etkisi altına alan bir ürperti yayıldı. Tüm hislerim öyle bir karmaşıklığa gömülmüştü ki ne hareket edebiliyor, ne de buna itiraz edebiliyordum. O ise göz kapakları birbirine geçili, sanki boşlukta sallanıyor gibiydi. Sanki bir hayalin içindeydi ve o hayalde yalnızca ikimiz vardık. Sonra bir an kapalı göz kapakları titredi. Nabzım her geçen saniye hızlanıyor, bana yaşam alanı bırakmıyordu. Ama meğer ben daha hiçbir şey duymamışım ki. Zira saniyeler sonra duyduğum Kerim abinin işkenceden farksız pürüzlü sesi canı çekilen parmaklarımın tutunmak amacıyla bir yerlere savrulmasına sebep oldu. "Abi yok, artık abi yok güzelim."

-Tamamlandı- Zamana bırakılmış bir aşkın iki tarafıydı onlar.. *** İpek, geçmişinde bitirdiği ilişkisi ve babası tarafından terkedilmişliği yüzünden oldukça güven problemi yaşayan bir kızdır. Üniversiteye başlangıcı ile tüm her şeyi geride bırakıp sadece kendisini idealine harcamak ister. Fakat yaptığı planlar, geçmişte ona kurulmuş planlarla yıkılır ve bunu anlaması çok zaman alır.. *** 🔜 24.03.2020 Tüm hakları saklıdır ©️

Aşkı için herşeyi yapmaya hazır bir genç kızın hikayesii :)

Nereye kaçarsan kaç, aşk seni bulduğunda sobelenirsin... ♥ *** -Doğruluk mu? yoksa cesaret mi kıvırcık? -Cesaret olsun bu seferlik. Hem en fazla ne yaptırabilirsin ki? diye cevap verdi genç kız meydan okuyan bakışlarını karşısındaki adamın bakışlarına dikerek. Çarpık gülüşünü yüzüne yerleştirip elindeki şişeyi tekrar masanın ortasına koydu genç adam. Hemen sonra bakışlarını genç kıza çevirip, -Cesaret illa fiilen yapılan bir şey değildir. Korkma Sev, dedi ve şişeyi çevirdi.

Bir kadının hayalleri evlendikten sonra bitmek zorunda mı? Her evlilik, kadınla birlikte erkeğe de aynı sorumluluğu yüklemiyorsa, müşterek hayat denilen dünya evine kadın tek başına girmiş olmuyor mu? Severek evlendiğin adam ev dışında tam bir salon beyefendisiyken aynı evin içinde çift kişilikli bir manyak olsa ne yapardın? Hayatın sillesini pek çok yönden yiyebilir bir kadın. Babası okutmaz, kocası çalıştırmaz, evladı konuşturmaz... Hayaller için rüyaya yatmak, onları sadece orada görmek zordur, acıdır. Yine de, Bir kadının gerçekleşecek hayalleri varken kabustan uyanmaya çalışması kadar hangisi acı olabilir? Dünya için hayallerini gerçekleştirmek tereyağından kıl çekmek kadar kolayken Umut'la tanıştığı yerde o tereyağı ayaklarını kaydırırsa bir kadın ayağa kalkmak için kocasının elini mi bekler yoksa kendi elleri bir yerlere, daha sağlam tutunmak için yeterli olur mu?

Romantizm#8 Hayatının belki de en büyük hatasını yapmıştı. Sevmişti... Hem de o dilden dile dolanan aşk masallarının kahramanlarından bile çok sevmişti. Şimdi çıplak ayaklarıyla kızgın kumlarda yürüyordu. Ayrılığın acısı yüreğini öyle bir dağlıyordu ki o bastığı kum taneleri yüreğinin yangınının yanında buz soğuğu gibi kalıyordu. Göz yaşları birer kor misali yanaklarında izler bırakarak, düştüğü yeri sevda yangınına teslim ederken, o halâ eski Minel olmaya çalışıyordu ama artık nafileydi. Yiğit KORAZLI bahar çiçekleriyle dolu yüreğini yakmış, çiçeklerin yerini her gün yeniden harlanan bir kor yığını yer almıştı. O biraz önce hayatının belki de en acı dakikalarını yaşamış, sevdiği adamın nikâhını kıymıştı. Adam buzdu ama kadını yakmıştı her bakışında. Kadın ise susuyordu ayrılığa. Bir konuşsaydı belki kavuşacaklardı. Artık kavuşmak bile lâl olmuş gömülmüştü karanlığa. -TÜM HAKLARI SAKLIDIR-

Gözlerim pencereye kaydığında bakışlarım çok uzaklara daldı. Gözlerimin önüne gelen bir çift yeşil göz ruhumu ateşe attı, kalbimi tekletti. Yaşadığımız her şeyin bir nedeni vardı mutlaka ama gözlerinde gördüğüm aşk nasıl bu kadar sahte olabilirdi? Ruhuma dokunan o bakışlar, şimdi neden içimde filizlenen o aşkı kurutmak için çabalıyordu? Yağmur'un tüm bunları yapabildiğine inanmıyordum. Kalbim gördüğü duyduğu her şeyi inkar ediyor, kendi doğrularını yaşatmaya çalışıyordu. Kulaklarım o adamın söyledikleriyle çınlıyor, gözlerim o davetiyede yazanları görüyordu hala. Yine de içimde, kalbimin çatlaklarında doğmaya çalışan bir umut, ruhumun içinde ayaz rüzgarlar estiren belkiler vardı.

Uzaktan seviyorum seni kokunu alamadan, boynuna sarılamadan yüzüne dokunamadan sadece seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni elini tutmadan yüreğine dokunmadan gözlerinde dalıp dalıp gitmeden şu üç günlük sevdalara inat serserice değil adam gibi seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden en çılgın kahkahalarına ortak olmadan en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan öyle uzaktan seviyorum seni kırmadan dökmeden parçalamadan üzmeden ağlatmadan uzaktan seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni; sana söylemek istediğim her kelimeyi dilimde parçalayarak seviyorum damla damla dökülürken kelimelerim masum beyaz bir kağıtta seviyorum C.Sureyya

Hayatımızın dönüm noktası olacak anları seçebilseydik nasıl olmasını isterdiniz? Benim o noktayı seçme hakkım olmadı. Benim için sıradan bir günün nasıl kabusum olduğunu unutamıyorum! Kimse hayatında bu kadar kötü bir dönüm noktasını hak etmezdi ve hiç kimse böylesine zalim bir adamın hastalıklı sevgisiyle her gün acı çekmeyi... Peki ya hapsolduğum o kaleden beni kurtaracak biri varsa ve o kişi "Yasak Elma" ise... Zalim adamın yanında acı çekmeye devam mı edecektim yoksa tüm karanlık yönlerine rağmen Yasak Elma'yı dalından koparmayı mı tercih edecektim? Gelin hikayeyi hep birlikte okuyalım.

❝Çünkü beyefendi, siz, kelimelere sığmayan bir adamsınız.❞