Evelien Bosmans. Dat is mijn naam. Ik ben zeventien en had een normaal leven, maar dat was voordat ik ontvoerd werd. Ik heb een hekel aan mijn ontvoerder, Jonas. Als ik in zijn ogen kijk, denk ik steeds terug aan het moment waarop hij me vastpakte en beval mee te komen. Hij is verliefd op me. Of ik dat ook op hem ben? Ik zeg wel dat ik hem haat maar... Doe ik dat eigenlijk wel? Jonas is niet het grootste probleem, het is zijn oudere neef Luca die me de hel bezorgt. Hij flirt niet alleen met mijn beste vriendin, ook heeft hij een hekel aan me en probeert me keer op keer te martelen voor zijn plezier. Ik ben doodsbang voor hem, zelf denk ik dat hij in het geniep de ontvoerde meisjes misbruikt. Ben ik dan eigenlijk wel nog veilig? Wie kan ik hier vertrouwen in dit hellehol?! Hoofste rang in Thriller: 1!?❤️

Vera is een meisje van 16. Haar leven verandert drastisch als haar moeder gaat trouwen met de grootste klootzak van de wereld. Vera besluit om bij haar tante in Londen te gaan wonen. Daar komt ze op een school terecht waar ze al gauw bevriend raakt met de 3 populairste meiden van de school. Ook ontmoet ze de knappe en arrogante Max die erg vol van zichzelf is. Doordat Vera's vriendinnen bevriend met hem zijn, leert ze hem steeds beter kennen. Toch haten ze elkaar, of liggen haat en liefde toch dichter bij elkaar dan dat ze denken? Alle Rechten Voorbehouden. Niets van dit verhaal mag gekopieerd of gebruikt worden zonder toestemming van de auteur. Gebeurt dit wel, dan wordt dat bij Wattpad gemeld. ©Schorpioentje

'Ik hou van je, denk ik' is het vervolg van 'Ik haat je, denk ik'. Als je dat verhaal nog niet hebt gelezen, moet je dat eerst lezen voordat je dit boek gaat lezen, anders snap je er helemaal niets van. 'Ik wil mijn mond open doen om iets te zeggen als we ineens worden onderbroken door een stem. 'Stop!' Ik kijk naar rechts. Ik kan amper verbaasd zijn over wie daar staat, want al mijn aandacht gaat naar het pistool dat op mij gericht staat.' Ik hoor helemaal niets meer. Het enige wat ik kan doen is bewegingloos naar het pistool staren. Ik hoor niet wat Max zegt. Ik hoor niet wat mijn moeder zegt en ik hoor ook niet wat mijn vriendinnen zeggen. Hoe langer ik naar het pistool staar, hoe meer me duidelijk wordt. Dit was al lang gepland. Alle Rechten Voorbehouden. Niets van dit verhaal mag gekopieerd of gebruikt worden zonder toestemming van de auteur. Gebeurt dit wel, dan wordt dat bij Wattpad gemeld. ©Schorpioentje

De bloedweg terug is een verhaal over een groepje leerlingen van de middelbare school. Zij zijn met school op kamp en op het programma staat een dropping gepland. Jill ziet het zelf niet zo heel erg zitten en al helemaal niet als ze hoort bij wie ze in het groepje zit. Op de avond van de dropping krijgen ze een kompas. Mobieltjes zijn verboden en er wordt hen op het hart gedrukt dat ze nooit naar het zuiden mogen lopen, maar wat als de reis iets langer duurt? Wat als het kompas kwijt raakt? En als ze nu toch naar het zuiden lopen... Een eng verhaal dat je zal bij blijven als je het uit hebt. Heel veel lees plezier, x De & Na @DenaStories #8 populair in Horror - 1 augustus 2015 #6 populair in Horror - 2 augustus 2015 #5 populair in Horror - 6 augustus 2015 #3 populair in Horror - 7 augustus 2015 #2 populair in Horror - 15 augustus 2015 #1 populair in Horror - 23 augustus 2015 Nettie gewonnen! - 27 december 2016 Copyright © 2015 DenaStories