Adım issiz. Güzel bir hayatın kıyısına vurmuş mutlu çocukluğum. Evimin tek göz odasına sığmış ama koca dünyaya sığamamış sıradan bir çocuğum. Ben izsiz... Güzel bir gökyüzüne sığınmış bir kar tanesi olan soğuk çocukluğum. Sokaklara sığmış ama küçük bir yuvayı bulamamış unutulmuş bir çocuğum. Adım izsiz çamura batmış ayakkabılarını bulduğu su birikintilerinde yıkayan ve ben izsiz çamura bulanmış bedenini gözyaşlarıyla aklayan. O izsiz; başak taneleri saçlarında güneş doğan, gözleri hep gece kalan ve onun adı izsiz; gözleri vaat edilen hayat, ruhu ölüm olan. İzsiz; sokaklarda koşturan, ele avuca sığmayan ve gülümsemeleri aydın olan. Onlar izsiz, çaresizliğin eline düşmüş sonra da büyümüş, hep içlerine ağlayan. Durmayan, yılmayan, ağlayan ve kahkahalar atan. Sadece kader kitabının satırlarını arşınlayan, acı kelimelerde takılıp yerle bir olan ve mutlu bir sözcükte soluklanıp son paragrafa koşan. O izsiz, elinde kalemi kaderin her bir dizesini karalayıp kendi cümlelerini yazan ve onun adı izsiz kırılmış bir kalemi onun ellerine verip gizlice yazdıklarını okuyan. (ilk yayım tarihi 20temmuz2017)

Tanıtım bölümüne göz atınız...

"Bende senle gelsem,beraber terk etsek beni."

Belki de bir kelebek kadardı ömrümüz ne bir adım ileri gidebildik ne de geri... Uçurum kenarında öylece ayakta bekliyordu.saatlerdir sessizce duruyordu varlığımdan bi haberdi. Dayanamayıp sessizliği bozan benim kelimelerim oldu ."Ne yaptığının farkında mısın?" "Ne yapıyor muşum?"sinirlenip bağırmaya başladım "birde soruyor musun ?saatlerdir seni izliyorum. İntihar etmeyi düşünmüyorsun değil mi?"sözlerimin ardından histerik bir kahkaha atmaya başladı. Bu mutluluktan yoksun bir kahkahaydı. Dışardan bu kahkahayı gören biri herseyin yolunda olduğunu ve içten bir gülüş olduğunu sanırdı fakat bu kahkaha mutluluktan yoksun bir kahkahaydı. Bu kahkaha icinde milyonlarca çığlığı barındırıyordu

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Şiir yaşamaktır. Kaybolmaktır kelimelerde. Acıyı aşkı mutluluğu en derinden hissetmektir. Sevgili şiir meraklıları bu kitapta usta yazalardan sizlere en güzel şiirleri yayımlamak istedim. Bu kitabı şiir antolojisi olarakda sayabilirsiniz. "Şiir varsa bende varım" derim her zaman . Eğer siz de gerçek şiir severlerdenseniz bakmanızı tavsiye ederim. Gerçekten sağlam şiirler olduğu konusunda bahse girebilirim . Ayrıca çok geniş kapsamlı olduğunu vurgulamak isterim.Kimilerinin yeni duyduğu kimilerinin bıkmadan okuduğu, içinde 198 şiiri ve yaşanmışlığı barındıran şiir arşivini seveceksiniz. Amacım wattpad'ın en büyük şiir arşivini oluşturmak . şair isimlerine göre şiirlere bakmamanızı ve bilmediğiniz şairlere de vakit ayırmanızı tavsiye ederim. pişman olmayacaksınız :) Görsellere bakmayı ve şairlere puan vermeyi unutmayın. Medyada bonus şiir var :) :) istek şiirler olursa lütfen yorum yapın ya da bana mesaj atın. iyi okumalar ..... :)

Veda Caddesi'nin devamıdır.

"Çünkü gülüşün siyahın içindeki beyaz gibi... " Zeynep Karaca İnatçı, deli dolu, güzeller güzeli saf aşık... Emir Karadağ Gözü kara, acımasız, bir o kadar romantik bir kıro... Siyah ve beyazın muhteşem uyumu... İki deli aşık, İki manyak... Dolu dizgin, hırçın, tehlikeli bir o kadar eğlenceli bir aşk♥️

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."