Ailemin karışık olduğunu düşünürken, karışmalarının sebebi benmişim.

Bir evin bir kızı değilim ama bir evin üç kızının en küçükleriyim. Bu sebeple küçük numara olmanın avantajını sonuna kadar kullanmaktan geri durmadım. Hep masallarla uyutulacağımı, sivri topuklu ayakkabılarım ve bir hukuk bürosunda pembe renkli tatlı dosyalarımla bir hayat süreceğimi düşündüm. Atlı arabam balkabağına da dönüşecekti, dönüşmüştü de. Fakat damarlarımda akan asil kanın ışıl ışıl bir soya dayandığına dair olan inancım beni yıldırmayacaktı. Güzel arkadaşlarım, size üzerimdeki prenses elbisesine nasıl çamur bulaştırmadan yürümeye çalıştığımı, birçok kere tökezlediğimi, binbir özenle yaptığım saçlarımın nasıl dağıldığını bile anlatacağım. Bir şairle adaş olan, kendisi başlı başına mısraları andıran adamdan da söz edeceğim. Nasıl zehirli ama en parlak ve en görkemli okla vurulduğumdan... Nasıl ağlanacak hâlime güldüğümden, Kraliyet kurallarını içimden tekrar ettiğimden, giyim kuşam zevkinden, adab-ı muaşeretten ve kas-yağ oranından... Sahi, ayakkabımın tekini düşürerek masal kahramanına dönüşmüş sayılır mıyım?

Çocukluğumdan beri doktor olmanın hayallerini kurdum. Bir de Çalıkuşu'ndaki Feride gibi uzak diyarlara gitmeyi. O öğretmen olarak gitti ben ise doktor oldum ve ninemin bana yadigar bıraktığı mavi bavul ile çıktım yollara. İnsan hayatı boyunca attığı her adımı yeni bir umut ile atardı. Daha iyisi, daha güzeli için uzun yolculuklara çıkardı. Her zaman güzelliklerle karşılaşamazdı elbet. Ama denemekten vazgeçmezdi, insanı insan yapan en önemli özelliği de buydu. Ben de çocukluğumdan beri taşıdığım umutlarla yeni bir yola çıktım. Evimi, ailemi, tanıdığım her şeyi arkamda bırakıp beni büyüteceğine inandığım bir hayata adım attım. Güzel günler bizi bekler diye umut ederek.

Her şey; aslında bütün aile fertlerinin yapmak isteyip de yapamadığı, ailenin küçük oğlu Murat ve eşi Nalan'ın isyanıyla aile apartmanını terkedip, onların boşalttığı daireye yeni bir kiracının gelmesiyle başladı. Minel ve Kaan'ın sıcacık hikayesini okumaya hazır olun. İyi okumalar ♥♥♥ [TAMAMLANDI]

"Filmlerde diyorlar ya hani Güney?" Daha o söylemeden önce "İyi günde," dedi Güney kendinden emin bir şekilde. "Kötü günde," diye ekledi Beste de. Aklından ne geçtiğini anında anlaması kızı öylesine mutlu etmişti ki neredeyse ağlamaya başlayacaktı. "Hastalıkta..." "Sağlıkta..." "Bir ömür boyu birlikte..." diye fısıldadıktan sonra alnını Beste'nin alnına yasladı Güney. "Mutlu mesut yaşadılar." *** Okula ayak bastığı ilk gün Güney'in dikkatini çekmişti Beste. Babası okulun en saygın bağışçılarından biri olduğu için sözü kanun kabul edilen Güney'in dikkatini çekmenin bedeli ağırdı: Sınıf arkadaşlarının bitmek bilmeyen nefretine, alaylarına ve oyunlarına hedef olmak. Beste'ye kalırsa en kötüsü Güney'in tuhaf davranışlarına ve kafasını karıştıran ilgisine maruz kalmaktı. Okulda yapılan gizli bir partiye davet edilene kadar hayat böyleydi Beste için. O gün her şeyi değiştirecek bir olay yaşandığında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anladı. Herkes yanından geçip giderken iki kişi kalmıştı: Orada öylece durup gözlerinin içine bakan Güney ve her şeyiyle onu büyüleyen Aral. Kalbi durumu daha da zorlaştırmak üzere çarpmaya başladığında seçim yapmaktan başka bir şansı kalmamıştı. -Büşra Köprü.

Ama uzun zamandır ilk kez biriyle güzel vakit geçirdiğimi ve iletişim kurabildiğimi hissediyorum. Bana bakan gözlerindeki ışıltı, buraya ait olduğumu hissettiriyor. Yapmacık olmadan samimi olabilmek... Bir çıkara koşturmadan aynı havayı soluyabilmek... ** Arkadaşlarından gizleme çalıştığı platonik aşkı yüzünden lisenin son sınıfında yapayalnız kalan Mercan, uzak durmak için elinden geleni yapsa da ilk aşkıyla yolları yağmurlu bir günde kesişir. Büşra Köprü

-Ağlama artık pamuk şeker. Bana yine böyle söyleyince yüzüne bakıyorum bir kez daha. -Hâlâ pamuk şeker miyim? -Evet. Çoğu insan kıymetini bilmese de pamuk şeker hep benim gözdem olmuştur. Çikolata Tadında'dan tanıdığımız Aykut Baran'ın hikayesidir. -Büşra Köprü.

Burası Paris. Bense hayalperest bir kitap aşığıyım. Aşkı binlerce farklı şekilde ve binlerce farklı kitap karakteriyle hayal ettim. Her biri hayal ederken en güzeli gibi geliyordu. Ta ki bir gün, gerçekten aşık oluncaya dek. Aşk bambaşka bir duyguydu. Gerçeğinin kurgusundan bu kadar farklı ama bir o kadar da aynı olduğunu asla tahmin edemezdim. Burası Paris. Ve burada aşkı, bir rüyadan ayırmak neredeyse imkansız.

Ölümü ona bir aile getirdiğinde hangi yolu seçmelidir? Harika bir evliliği, düzenli bir işi, mükemmel olarak adlandırabileceği bir hayatı vardı. Ama bir gün bir kaza bunları ellerinden aldı. Gözlerini açtığında kendini Doktorun Karısı adlı kitaptaki bir karakter olarak bulduğunda ne yapacağını bilemedi. Çünkü içindeki bedenin hayatı çok geçmeden ölümle sonlanacaktı. Meryem yapılması gerekenin eve dönüş yolunu bulana kadar ölmemek olduğunu biliyordu. Ama ondan nefret eden doktor ve onun yaramaz çocukları ile nasıl başa çıkacağına dair bir fikri yoktu. Olaylar değiştiğinde ise kendini hiç beklemediği bir noktada bulacaktı.

2019'da yazılan mektuplara 1979 yılından gelen cevaplar. İki tarih arasında köprü olan kırmızı bir posta kutusu. İki insanın manevi değişimi ve en güzel sevgi satırları. 💌 "Sanki eskiden her şey daha güzelmiş Bay E. Öyle hissediyorum. Öyle hissettiriyorsun." 22. 06. 2019 24. 12. 2019