→tamamlandı İki kişi. Birbirini delirtmeye çalışan, birbirlerinden nefret ettiklerini sanan iki kişi. Bol derecede küfür içerir.

Bazen yaşadıkları ağır gelir insana. Sorgular durmadan onu, bunu, kendini, yaşadıklarını ya da yaşayamadıklarını. Bu kadar haksızlığı da hak etmedim der kendi kendine. Başkaları iyi şeyleri yaşıyor ya, benim neyim eksik de ben yaşayamıyorum der. Düşünür dünü ve bugününü... Üst üste gelmiştir sıkıntılar bunaltmıştır haklı olarak. Kaçmak ister, kurtulmak ister. Çünkü artık sözün de sabrın da bittiği yerdedir. Konuşmak ister...Konuşamaz...Konuşturulmaz...İyi de sus...! Sus...! Sus...! Nereye kadar? Çareyi kaçmakta bulur sarılır uzanan ilk ele. Çaredir o el ...Ümittir o el...

Ben seni çok sevdim sevgilim. Ama sen, kendinden ödün verip beni sevemedin. Sevmeyişine, şerefe... 🍷

Kimsesiz bir kız etrafındaki kötülüklere ne kadar dayanabilecekti? Acımasız erkeği karşısında susmak zorunda kalan Yemra içindeki çığlığı ne zaman gün yüzüne çıkarabilecekti? Hepsi çok yakında...

Bileğimdeki izlere baktı uzun uzun. Sonra gözlerime. Bileğimin içini öptü. Kısacık kestiğim saçlarıma ellerinin geçirdi. Köprücük kemiğimdeki küllere üfledi. Yanağıma tutundu cehennemin minik izleri. Şakağımdan öptü. Sonra göğsümü. Gözlerinden bir damla yaş geldi. Zaten öyle sıradan adamlardan değildi. Ağlardı. Nefes alış-verişlerim yavaşladı. Bu son oyundu ruhumla oynadığım. Ya ben kaybedecektim ya da o....

Sevgiliye Mektuplar... En duygusal En Romantik