Sonunda Sehun'a olan duygularımı itiraf edebilmiştim. Merakla gözlerine baktım. Vereceği cevabı bekliyordum. Umutla izlemeye devam ettim. Belki öperdi, belkide 'Bende seni seviyorum Luhan.' derdi. Ancak hiçbiri olmadı. Kısa bir beklemeden sonra ağzını açtı ve beni yaralayan lanet olasıca sözleri söyledi. "Üzgünüm Luhan. Ben eşcinsel değilim." HunHan boy×boy hikayesidir. Homofobikler okumasın. Bana verdiği fikirler için Melike'm e teşekkür ederim. Sen olmasan bu fic olmazdı dedem ❤

"sonra da sehun ile tanışmıştım işte. çocuk aklı olsa gerek, onda yıldızlar güneşler ve dünyalar görmüştüm. asla belli edememiştim ama o, şarkı gibiydi. resim, heykel ya da şiir gibi. seneler sonra bile karşınıza çıktığında 'oh.. bunu biliyorum.' dediğiniz türdendi. ben onu unuttukça daha çok hatırlıyordum."