"Bizim yıldızımız kayarken kuyruğunu kalplerimize düğümlemişti. Bu yüzdendi birbirimizden vazgeçemeyişimiz..." Şan, şöhret, para, ün... Kısacası sahip olduğunuz her şeyi bir anda kaybetseydiniz ne yapardınız? Aksel Aras, hayallerin de ötesinde bir hayata sahipti. Karizmatik duruşu, güzel sesi, kariyeri... Onu zirveye taşıyan birkaç unsurdu sadece. Ama hayatı suratsız menajerinin ona ayarladığı gereksiz röportajlar, katalog ve dergi çekimleri birde sıkıcı toplantılardan ibaretti. Soylu bir ailenin veliahdı olmasından mütevellit köklü bir holdinginde sorumluluğu omuzlarında taşıdığı bir yığın yükten sadece biriydi. Ama bir gün bir şey oldu, Aras ailesi iflas etti. Yani herkesin hayran olduğu adam bir anda tüm mal varlığını ve ününü kaybetti! Şimdi İstanbul'un kuytu kenar mahallelerinden birinde, sobalı bir gecekonduda, eski ultra lüks yaşamından kilometrelerce uzakta hayatına devam etmek zorundaydı. Ve yıllardır kimseye tek bir kez bile muhtaç kalmadan yaşayan Aksel Aras'ın yeni hayatındaki sorunlarla mücadele edebilmesi ve eski hayatına geri dönebilmesi için bir kenar mahalle kızına ihtiyacı vardı! Kapak tasarım: @sepuoia Eski ve ara verilmiş bir hikayedir. Eğer bu hikayeyi Wattpad harici bir platformda okuyorsan, kötü amaçlı yazılım saldırısı riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orjinal halinde ve güvenli bir şekilde okuyorsan lütfen, Wattpad'deki "@aleynaozgul1" isimli profilimden oku. Teşekkür ederim.

~Teşekkür ederim. Beni yalnızlığa mahkum etmediğin için. Hem kardeşimi kurtararak hemde hayatıma girerek... ~

DÜZENLENDİ! "Cennet... Cennet senin için yeniden can buldu Sarp. Seni gördüğüm gün yıllar sonra kalbim yeniden hızla tekledi. Göksu'dan sonra ilk defa bu kadar hızlı çarptı. Kalbimin cehennemi beynime hücum etti ve kalbim senin için beyaza boyandı." "Bizim cennetimiz siyah olsa da kabul. İçinde sen varsan..." Dudaklarımdan öptü bir kez daha. "Ve içerdeki Sarp cennet kıldı evini." dedi gülümseyerek. "Senin cennetin," parmağını dudaklarım üzerine oturttu. "burada." Dudaklarımı kalbinin üzerine bastırdım. "Cennetler buluştu o zaman?" *Daddy issues baba ilgisi görmeyen çocukların büyüdüklerinde kendilerinden yaşça büyük ve olgun karakterli kişilerden etkilenmelerine neden olan bir sendrom. Kitap baba-oğul ensest ilişkisini değil, baba ilgisinden yoksun büyüyen bir çocuğun kendinden yaşça büyük bir adama beslediği duyguları anlatıyor.

DÜZENLENDİ! Ve birini çok sevmek yasaklanmıştı. Sen cezalandırıldın. O kadar çok seviyordun ki elinden alındı. Ve sen de elimden kayma diye, o gün bir tık daha az seveceğime seni, yemin ettim. Yemin ederken bile biliyordum başaramayacağımı. Özür dilerim, böyle güzel sevdiğimiz için.

Annesi ve babasının mezarlığında içini döken bir kızın başına en ağır ne gelebilir? Mezarlıkta yaşadıklarından sonra bambaşka bir yerde tanımadığı insanlar arasında gözlerini açan Afra hayatına nasıl devam edebilecek? Gözlerini açtığı yeni şehir, yeni insanlar onu nasıl karşılayacak? *********** Kadının elleri küçük ve kırılgandı tıpkı kalbi gibi. Adamın elleri ise kadının küçük kırılgan kalbini parçalayacak kadar güçlüydü. *********** "Sana neden kız çocuğu diye hitap ettiğimi bilmek ister misin?"diye sordum. Yanıt vermedi yalnızca başını olumlu anlamda salladı. "Sana yabancı kız çocuğu diyorum çünkü kalbin küçük bir kız çocuğunun kalbi kadar temiz. Kirli ve kötü tüm duygulara rağmen senin kalbin tertemiz kalmış. Ama ben öyle değilim yabancı kız çocuğu benim dibim bir bataklık, yanıma yaklaşan herkesi içine alıyor."

Benimle Yan'ın yakışıklı gencinden tavsiyeler. Hadi bakalım Umutistler hepinizi bekliyorum ..

DÜZENLENDİ! "Sırtını yaslayacak bir duvara ihtiyacın var." "Biraz da soluklanmaya..." diye tamamladı beni. Dilimi dişlerim üzerinde gezdirdim. "Biliyor musun, benim de şurayı dolduracak bir şeye ihtiyacım var." dedim elimi başımın üstüne koyarak. Şaşkınlıkla birkaç saniye bana baktıktan sonra başını geriye atarak kahkaha attı. Gülümsemem dudaklarımda dondu, başımı eğerken ısındığımı hissettim. "İnsanlar dertlerini itmeye çalışırken sen başına dert almak mı istiyorsun?" dedi tek kaşını kaldırarak. "Ben sadece yerine endişeleneceğim birini istiyorum."

DÜZENLENDİ! Üç arkadaştık. İkimiz aynı kişiye vurukken, nasıl birbirimize tutulduk?

" tarih kitaplarında geçmez ama kaybettiğim ilk savaş sen" diye başladım sınıftan ooo sesleri yükselirken Beril "yürü be Huzur kim tutar seni " diye bağırıyordu gülüp devam ettim. "Anatomi kitaplarında geçmez ama kalbin her odası sen" arda kirpiklerini bile kırpmadan beni izleyip , dinliyordu aynı şekilde ben onu izleyip , söylüyordum "Coğrafya kitaplarında geçmez ama 7 kıta , 4 mevsim dünya'm sen " sınıf bu dediğime gülduğünde ben gülümsemiştim arda ise tepki vermiyordu "Tarih kitaplarında geçmez ama en büyük darbe sen" en büyük gelen mutlulukta ondandı acı da ondandı yani anlıycağınız en büyük darbem yeşil gözlü adamımdan geliyordu "Fizik kitaplarında geçmez ama ışık kaynağı olarak sen " karanlıkta kaldığımda ışığım olmuştu. "Matematik kitaplarında geçmez ama bilinmedik olarak sen " "Felsefe kitaplarında geçmez ama düşünebildiğim yanlız sen " arka sıralardan bi kaç kişi "helal be" diye bağırmıştı. Son olarak "edebiyat kitaplarında geçmez ama şiir olarak sen" dememle alkış sesleri yükseldi arda hala tepkisizce bana bakıyordu hasan hoca da alkışlayıp " tanıdığım en anormal sınıf sizsiniz " dedi gülerek hakaretmi etmişti bize # # # # # # Her kitap okunmaya değer kötü kitap diye bişe yoktur bende sizi arda ve huzur'un hikayesine davet ediyorum burayı okuyup içine girmiyorsan çok kırılırım unutma sen yoksan bir kişi eksiğiz. YAZILIM TARİHİ : 28.05.2017

Onun güzel olmak için hoş gözlere, uzun saçlara ya da büyük göğüslere ihtiyacı yoktu. O bana olduğu kişiyle yürüse, kollarımı açabildiğim kadar açar ve koşması için yalvarırdım. O ise uzaklaşmayı seçti. Şimdi 9 yıl sonra, önüme koyduğu kapının anahtarını alttaki boşluktan bana itmişti. Kalbim açmamı, zihnim koşarak uzaklaşmamı söylerken ben öylece oturmuş, içerdeki kaosun sonunu diliyordum. Çoktan ruhumu ona kendi ellerimle teslim etmiştim. Şimdi kalbim avuçlarıma düşmüştü. Zihnim ise bana yalvarıyor, yalvarıyordu. Bu yanlıştı. Bu saçmalıktı. Bu aptallıktı. Ve o an göğsümün ortasında büyüyen acı... Bu acıyla kalıyordum ben. Benim tüm gerçekliğim buydu. Ben koca bir yanlıştım. Karşımda doğru olduğunu iddia eden Kağan ise üzerime yıkılan ikinci bir yanlıştı. Yine de... Bir yanlış ancak bu kadar doğru hissettirebilirdi.