(TAMAMLANDI) Bir inşaat işçisi ve evden çıkmayan bir çocuğun aşkını anlatır. *Argo, küfür ve cinsellik içerir.

"kolye gibi taşıyorum boynumda çaresizliği. bir de... seni efla. tam göğsümün üzerine denk gelen asker künyemde." 15.09.18

Öpüyorum gökyüzü gibi bakan gözlerinden. ''Benim bir mucizeye ihtiyacım vardı ve hayat karşıma seni çıkardı.''Sevdiğinin söylediği cümle karşısında gözlerini seyrettiği manzaradan kaldırıp dizinde yatan sevdiğine baktı ondan böyle cümleler duymaya alışık değildi.Bakışlarını sevdiğinden alıp gökyüzüne çevirdi bu sefer.Gülümseyerek cevap verdi. ''Sen benim dünyamsın,bende seni aydınlatan yıldızlarım.''Elini tutan ellere bakıp gülümsedi.Hiç olmadığı kadar mutlu hissediyordu.Onunla birlikte onun yanında. 010518 (Yayınlanış Tarihi) 080818 bxb #4 // 100818 bxb #3 //150818 bxb #2 // 220119 mucize #1 //

"Ne diyon lan sen?" Üzerine yürüdüğümde gülümsemişti. Tek kaşını kaldırıp yüzümü inceledi. "Duymadın herhalde. Eğer bir hafta içininde biriyle yatarsan senin istediğin olur. " Pis pis sırıtarak bakmayı sürdürdü şerefsiz. "Ee kabul mü?" Normalde böyle birşeyi kabul etmem için hiçbir neden yoktu. Neden "Kabul lan." dediğimi bilmiyordum. Ama gerçekten gaza gelmiştim sadece. "O zaman 1 hafta içinde, benim yani Poyraz Kutayın çıkmadığı bir kızla yatacaksın. Anlaştık mı?" Hiç düşünmeden kafamı sallayıp onayladığımda, yediğim bokun yeni yeni farkına varıyordum. Bizim okuldan? Poyraz Kutayın çıkmadığı bir kız? Nasıl yatacaktım lan? Bana göz kırptı. "Ee hadi o zaman kolay gelsin şimdiden." El sallayarak yanımdan uzaklaştı. Bense öylece dikilip yere bakıyordum. Poyrazla çıkmamış kız var mıydı? Evet vardı ama onlarda model gibiydi malesef. Pekala bu iddiayı kazanmayı çok istiyordum kazanacaktım da. Umarım İnşallah.

"Gökkuşağını görmek için, Yağmura katlanman gerek." °°° Küçük gözleri vardı, yüreğe su serpen. İçi ışıl ışıl parıldayan. Baktı mı, içinde kaybolmak isteyeceğin gözleri vardı. Zaten ben de onlara vurulmuştum. Ne mavi, ne yeşil, ne de başka bir renk. Koyu kahverengi gözleri vardı. Ama o gözler öyle güzel parıldıyordu ki insanın içini eritiyordu. Saçları da çok güzeldi. Kendine has bir saç tıraşı vardı. Çok karizmatik. Düzdü saçları. Yana yatırılmış, kulaklarına kadar uzundu. Yanları da tıraşlıydı. Kim bilir nasıl kokuyorlardı. Hep o kokuyu ciğerlerime kadar çekmek istemişimdir. Yavaşça içime çekmek, kokusunu içimde tutmak ve yavaşça bırakmak. Her insanın isteyeceği bir yapıya sahipti. Vücütluydu, yakışıklıydı, esmerdi. Ama benim için en çok ta gözleri. Peki ya karakteri? Bilmiyordum.

"Hemen sinirlenip insanlara saldırmaya başlayan ben, ona vuramıyordum."

Hafifçe kıkırdadı. Ve ben o an hep hayalini kurduğum bir şeyi yaptım. Gülüşünden öptüm. Gözlerini örttü ve sol gözünden bir damla yaşın süzülmesine izin verdi. "Özür dilerim lan, çok özür dilerim." dedi ve yumduğu gözlerini açarak yüzümü elleri arasına aldı. Özür dileyerek geçiyor muydu? "Senden kurtulmak istedim çünkü beni dağıttın. Bir erkeğe karşı bir şeyler hissetmemi sağladın sonra ise o hisleri tek tek aldın benden. Sen de masum sayılmazsın Esved. İkimizin de yaptığı hatalar var ve şimdi de bu hataların bedelini ödeyeceğiz. Birlikte?" Kafamı gökyüzüne doğru çevirdim ve derin bir nefes çektim içime. Haklıydı, bu hikayede iyi adam yoktu. "Birlikte." diye fısıldayarak onayladım onu. O çaresi olmayan bir uyuşturucuydu. Ve ben de ona bağımlıydım.

"Serter, ne olursun eski haline dön." diye mırıldandım çaresizce. O böyle iyi hallerini bana gösterdikçe canım yanıyordu. Eski sert ve acımasız Serter biran önce gelmeliydi yoksa ikimizde mahvolacaktık. "Bize yaptıklarının hesabını alacağım onlardan, şahidimsin." Sertçe bir yutkunuş boğazımda yer edenirken belimdeki ellerini tuttum ve destek olurcasına sıktım. "Şahidinim." diye mırıldandım ve hafifçe gülümsedim. Sırtıma değen belli belirsiz dudaklarını hissetmiştim. Beni yaramdan öpen bu adam dünyadaki her şeyimdi. Kardeşim, en yakın arkadaşım, abim... En büyük düşmanım. En önemlisi ise kavuşamadığımdı.

|Tamamlandı.| "Acıdan bir dağ olduk." dedim sessizce. Gözlerini yumdu ve avucuma ufak bir buse bıraktı. "Nasıl atlatacağız?" diye yineledim, az önce sorduğu soruyu. Bilmiyorum dercesine dudak büktü. "Yan yana?" Sorunun anlamını anlamasını bekliyordum. Bundan sonra beraber mi olacaktık yoksa ayrı mı anlamına getirmiştim. Gözlerini kıstı ve alt dudağını dişlerinin arasına aldı. Evet demesini her şeyden çok istiyordum. "Yana yana." dedi, çarpık bir gülümsemeyle. Derin bir nefes aldım ve hızlıca kafamı salladım. Bu birbirimize yenilişimizin kaçıncı keziydi?