Aslında dizi çekimi gibidir HAYAT, Tam mutlu oldum derken yönetmenden ses gelir "KESTİK" Hayatın boyunca acı çekmissindir. Artık kimseye güvenmeyeceğim dediğin anda sana bu sözlerini yutturan biri çıkar karşına. İlk ne olduğunu anlamassın onun seni sevdiğimi veya senin onu sevdiğini anlayamassın. Çünkü daha önce ne birini bu kadar sevmissindir ne de bu kadar sevilmiş. O hem senin umudun olur hem inadın. Onunla öğrenirsin sevilmeyi. O senden öğrenir sevmeyi. Kahverengi dallardan pembe çiçekler açtığına göre umutsuzluğa gerek yok demektir.

Ölüm aşk gibi ansızın çalar kapıyı. Nereden ve nasıl geldiği fark edilmez. Sebebini de anlayamaz insan. Ruhu yorgun insanların sevdiği neden elinden alınır ki? Hikayeler neden yarım bıraklır? Hayaller neden gerçekleşmek yerine onları kuranların boynuna bir ilmek misali dolanır? O da şimdi bunları düşünüyordu. Sevdiği kollarının arasında yatarken ne yapacağını bilmiyordu. Ölüm zaten katlanılmaz bir şeydi. Bir de fedakarlıkla gelince iki kişiyi birden yanında götürüyordu. O kurşunların hedefi kendisiyken kalbinin ait olduğu kişi önüne geçmiş, onu ölümden kurtararak kendi yaşamını tehlikeye atmıştı. Şimdi bir uçurumun kenarındaydılar. Ya sevdiği yaşamak için direnecek, ya da onun ruhunu da yanına alıp gidecekti. Kalbini ve ruhunu saran acıyla dudaklarını sevdiğinin dudaklarına bastırdı. Belki de birbirine aşık bu iki insanın son öpücüğüydü o öpücük. Aşk dolu ilk öpücükten alakasız ölümün bahşettiği öpücük. Ölümle aşk arasındaki öpücük...

Sevgi kesmez. Sevgi kanatmaz. Sevgi hayat verir.

Atılan tokatın sesi hala ikisinin de kulaklarında yankılanırken gözleri bir kez daha buluştu. İlk kez kadının gözleri de adamın öfkesine eşlik ediyordu. Bu adam ona binlerce kötü söz söylemiş, onu her fırsatta aşağılamış, ondan nefret etmiş, iğrenmişti. Bir çok kez ona bağırmış, insanların önünde hareketleri ile kadını rezil etmişti. Ama bu çirkin kadın bir kez bile olsun ona karşı gelmemişti. Ne yaparsa ona boyun eğmiş, söylediği her hakareti kabul edip, umursamamıştı. Bir dakika öncesine kadar. Adamın saniyeler önce söylediği tek kelime kadının varlığını öfkeyle harmanlamıştı. Adam gözlerindeki belirgin bir nefretle karısına bakarken hayatında ilk kez bir kadına vurmak istedi. Bu yüzünü kaplayan gözlüğüyle, üç tane iğrenç beniyle ve her zaman sıkı topuz yaptığı saçlarıyla çirkin kelimesinin hayat bulmuş hali olan karısından bu hareketi beklemiyordu. Hele de çenesini kaldırarak ilk kez ona meydan okuyup o cümleyi söylediğinde adam söylediği söz yüzünden pişman olmaya başlamıştı. Yine de kendinden taviz vermeyerek kadının söylediklerinden sonra arkasını dönüp çıkışa yönelmesini izledi. "Boşanma evraklarını avukatımla yollarım," demişti ona arkasını dönmeden önce. İlk kez ona karşı gelmesi yetmezmiş gibi sahte evliliklerini de bitirmek istiyordu. Üstelik genç adam bu gece evliliklerini gerçek yapmak istediğini itiraf edecekti ama o kelimeyle her şeyi mahvetmişti. Bu kitap 24.01.2000 tarihinde dünyaya gözlerini açmış olan arkadaşım Ş.Lyudmilaya ithaf edilmiştir. Tarih:24.01.2017

Aşk çay karşılığı şeker Tiryakiler çayı şekersiz içer Ve Deli Tahir karşılıksız sever. 8 yıl boyunca şiddet görmüş bir kadın. Annesi şerefsiz bir kişi tarafından gözleri önünde öldürülen bir adam. Yolda o kadını arabasına alması ile başlamıştı her şey. Daha ilk dakika o kadının kim olduğunu öğrenmişti. Annesinin katilinin esir tuttuğu bir mazlum. Yardım etti kanadı kırık o kuşa. Aşıkta oldu. En güzel duyguyu tatması gereken son kişide tattı. Hayatı o günden sonra içinden çıkılamayacak bir hâl aldı. Her şey çok farklıydı. Kadın onun -yeşili- adam kadının -altın kalpli hödüğü- oluvermişti. Ama her güzel şey gibi birgün bitivermişti belki de askıya alınmıştı bilinmez. Kadın gitmek zorunda kaldı ve GİTTİ... Devamı kurgumda mevcuttur🔜 KEYİFLİ OKUMALAR UŞAKLAR 💁💖

Nefes Tahir ASK❤️❤️❤️

Zamansız ayrılık sonrasından gelen müthiş kavuşma..

'Kaldı mı böyle adam ? Gece ışıktır odam. Bu adam benim sevdam. İmera Fera.' 'Köyümün en güzeli, Yüreğimin ateşi, Dağlarımın güneşi, İmera Fera.'

5 kişi, ikisi aşık. İlk önce aşka düşen, yanar.