PREMIERA 27.01.2021r Ponad MILION wyświetleń w zaledwie trzy miesiące od rozpoczęcia publikacji!!! Melody Prince dokonuje w swoim życiu samych nieudanych wyborów: kończy studia, o których nigdy nie marzyła, podejmuje pracę, której nigdy nie chciała, całuje nieznanego mężczyznę na parkingu jednego z klubów. Nie ma pojęcia, że mężczyzna, którego nigdy więcej miała nie zobaczyć, zjawi się w jej życiu już kilka tygodni później, wywołując w nim sporą rewolucję. Jednak piekielnie przystojny i mocno tajemniczy Rhys Singh nie zjawił się w życiu Melody przypadkiem. Mężczyzna krok po kroku realizuje nieznany nikomu plan. Plan zemsty za błędy przeszłości, których nie da się wybaczyć. „Baby, it hurts" to nie jest słodka opowieść o miłości i kwiatkach. To historia pełna tajemnic, przepełniona pożądaniem i pragnieniami, ale i nieokiełznanej chęci zemsty i bólu, który nie pozwala o sobie zapomnieć. Zapraszam do świata Melody i Rhys'a. Świata, w którym nic nie jest takie, jak początkowo zakładasz. Książka zawiera treści przeznaczone tylko dla DOROSŁYCH!!! Pamiętaj, czytasz na własną odpowiedzialność! #2 W ROMANS - 16.12.2017 #3 W ROMANS - 28.11.2017 #6 W ROMANS - 14.10.2017

„Chory układ, gdzie ona potrzebuje zarobić, a on potrzebuje dziewczyny. Ta historia nie ma prawa skończyć się dobrze." #nietypowezakończenie [Zakończone - ✔] #6 Fanfiction - 05.08.2016 #4 Fanfiction - 04.09.2016 #13 Romans - 07.11.2017 ____________________________________ Wszelkie prawa zastrzeżone! Zabrania się kopiowania treści bez zgody autorki! Okładka mojego autorstwa. © awenaqueen 2015

'niektóre osoby mają w oczach cały wszechświat, a wszechświat to spory ciężar' 16-letnia Audrey Williams uważa, że potrafi poradzić sobie ze wszystkim sama. Blokuje się na bolesne doświadczenia, które z upływem miesięcy zaczynają narastać w zatrważającym tempie. W momencie, kiedy dziewczyna zaczyna się nieświadomie krzywdzić, pojawia się osoba, która może pomóc Rey wydostać się z dołka, z którego istnienia nawet nie zdawała sobie sprawy. Może również pociągnąć Audrey na dno, gdzie sama od długiego czasu się znajduje.

Adelajda jest buntowniczką, która uważa, że mate nie jest jej potrzebny. Jest jedynym kotołakiem, który nie ma swojego wilkołaka. Uczęszcza do obowiązkowej szkoły dla zmiennych. Wszyscy odnajdują mate na pierwszym, ewentualnie drugim roku, a ona jest na trzecim. Jest pierwszym takim przypadkiem w historii. Nie przeszkadza jej to, chce jak najszybciej skończyć szkołę i zapomnieć o przeklętej więzi. Wszystko zmierza po odpowiednim torze, kiedy w szkole pojawia się nowy dyrektor i wywraca życie Adel do góry nogami. Od tamtej pory nic nie jest już takie samo. ___________________________ Pierwsza część pt. "Kotku".

Miłość to siła niszcząca. Przychodzi, kiedy najmniej się tego spodziewamy i urządza nasze życie po swojemu. Szepta nam piękne słowa i buduje zaufanie, kryjąc prawdziwe oblicze za niewyraźną maską fałszywych uczuć. Mówią, że miłość jest rzeczą boską, a może wcale nie ma żadnego Boga w tych wielkich białych chmurach nad nami. Miłość to manipulacja. Miłość sprawia, że wszyscy jesteśmy tylko kłamcami, złodziejami i mordercami. Wmawiamy, że kochamy, kradniemy czyjeś serca, a na samym końcu zabijamy. Z zimą krwią i bez niczyjej pomocy. Zabijamy niczemu winne serca, tylko dlatego, że nikt wcześniej nie nauczył nas kochać. Miłość to wojna, w której żadne z nas nie chciało uczestniczyć. Lucey od zawsze unikała problemów. Trzymała się na uboczu i szła własnymi ścieżkami. Życie szaraka jej nie przeszkadzało, można wręcz powiedzieć, że w tym czuła się najpewniej. Niestety, kłopoty znalazły do niej drogę same, dokładnie pod postacią wysokiego blondyna, który za cel obrał sobie uwiedzenie jej w sześć miesięcy. Praca bierze udział w konkursie literackim "Splątane nici" organizowanym przez @glnozyce ________________________ Wszelkie podobieństwo do innych opowiadań jest czysto przypadkowe :) +Pierwsze rozdziały pod koniec książki ulegną korekcie :)

- Dlaczego mi to kurwa robisz? - usiadł na łóżku i schował twarz w dłoniach. - Co takiego? - pochyliłam się nad nim. - Przecież mnie nienawidzisz, powinieneś się cieszyć. - Nie widzisz, że wcale się nie cieszę? - wstał a nasze twarze dzieliło już zaledwie kilka centymetrów. - Nie widzisz, że nie potrafię bez ciebie żyć?

Wydane spod ramienia Wydawnictwa Niezwykłego!😍 Dostępne na Legimi, w sklepach internetowych oraz stacjonarnych! Uwaga! Zawarte tu opis i rozdziały są w wersji z roku 2017. - aktualne opis oraz fragment powieści możliwy do przeczytania na stronie Wydawnictwa! „Społeczność liceum z łatwością można podzielić na jakieś dziesięć grup charakterów." Czyli nieco zabawna historia o tym, jak grupa zupełnie różnych osób wylądowała w miejscu, którego nazwy nawet nie potrafią wymówić. 27/12/2018 - #4 w Dla Nastolatków ©xxmikaelson 2017

Wendy nienawidzi swojego małego miasteczka. Twierdzi, że tu nie pasuje. Wiecznie czuje się, jak czarna owca tego miasta i nie próbuje nic z tym z robić. Marzy o Londynie. O wielkomiejskim życiu, gdzie moda ma znaczenie. Jednak gdzieś w tym wszystkim coś idzie nie tak i w małym walijskim miasteczku pojawia się Luke. Zostaje trenerem jej młodszego brata, a przy okazji poznaje Wendy. To historia o tym, jak bardzo niewinni są ludzie, którzy tworzą wokół siebie mury, ale także o tym, jak trudno jest żyć z przeciwieństwem. Małomiasteczkowy świat to tylko jedna z metafor.

Kopciuszek i książe spędzają ze sobą jedną przypadkową noc, która zanosi hańba dobre imiona ich rodzin. Nie mają za wiele do powiedzenia w sprawie swoich decyzji, bo dorośli podejmują je za nich. Skoro zrobiliście sobie dziecko. Teraz weźmiecie ślub. Niespełna osiemnastolatka i dwudziestoletni chłopak, którzy muszą żyć razem, bo tak powinno być, bo to jest to, co powinni zrobić. Czy z czegoś tak średniowiecznego może wyjść coś pięknego?

Siedząc na obitym brudną tkaniną fotelu w amerykańskim pociągu, Clementine nie planowała poznawać nikogo nowego, a już na pewno nie jego. Pijanego chłopaka z topazowymi oczami, rozczochranymi włosami i uśmiechem, który potrafił rozbroić każdą ostrożność. Ona pragnie tylko spokoju: książek czytanych do świtu, miękkiego mchu pod palcami i cienia drzew, w którym można zasnąć bez lęku. On zdaje się reprezentować wszystko, przed czym chciała uciec. Clementine usiłuje ignorować dwuznaczne uwagi Bruna i te zdradliwe dołeczki w jego policzkach, które pojawiają się zawsze wtedy, gdy powinna odwrócić wzrok. Ale lęk, że ten chłopak zburzy jej bezpieczny świat i wciągnie ją w swój pełen pokus plan, z każdą chwilą staje się coraz bardziej realny. A może to nie strach ją powstrzymuje, tylko pragnienie, które wcale nie chce zniknąć?