Asya Karaca Ve onun her daim canını yakan Aras Karaca nın hikayesi bu... Kelimeler yetmez Asya'nın yaşadığı acılara...

Aşk... İnsan neden istesin ki aşık olmayı? Ne işe yarar ki aşk, özellikle sadece Rabbine aşık olan kızlar için. Sadece Rabbine aşık olan bu kızların bir mafyaya aşık olabilmesi kadar saçma bir şey varmı sizce? Ama kader çoktan çizmişti yolunu... Bazılarının çocukluk hayalidir aşık olmak. Bazıları ise umursamaz hatta inanmaz bile aşka, aşkın kudretine. Bu hikayede aşkın gücüne inanmayan kızların nasıl çıkmazlarla dolu tutkulu bir aşka sürüklendiğini göreceğiz. ----------------- Soluksuz okuyacağınız çıkmazlarla dolu bu aşk hikayesine hayran kalacaksınız. İlk bölümde görüşmek üzere... İnstagram adresimiz; askn_tutsagi

Aleda 17 yaşinda dedi dolu mukemel bir genc kizdir mutlu huzurlu bir hayati vardi .ki... annesi ve babasinin tartişmasina şahit olana kadar .Hayati birden mahfoldu darma darmadağın oldu Yeni hayati tanidi ilk sonra en yakin arkadaşi alya yi ama onu tanuimak ilk guzel gelsede ona aslinda hatasinin yanlisini yapmisti alya yi tanimakla ama kader.Alyanin abisi yani yaman onun hayatina girmesiyle butun aksilikler ust uste gelir aleda hayatan bikar ama tek umudu sevdigi adam alya ve annesi icin ayakta durur.Yaman aledaya buyuk yanlis yapar. Bu nu ogrenen alya aledadan gizlemek zorunda kalir ama hata yapar .Aleda ise yamanin yaptigi yanlisi ogrendiginde butun hayatini sil bastan yazar...

"Bana bak" diyerek beni önüne çekti. Gözlerim refleks olarak açılmıştı. "Bu kız kim ufaklığıma ne yaptın?" diyerek yüzüme doğru haykırdı. Gözyaşım benden istemsiz aktı. İkinci de onun peşinden gelmişti. Her an ağlamaya hazır olmaktan nefret ediyorum. "Öldü" dedim. Bana atabileceği en kötü bakışı atıp "Harabedeki kızlara mı benzemeye çalışıyorsun? Söylesene seni de bir gece de harcamam mı gerekiyor ? Bunu mu isti..." yüzüne attığım tokattan sonra susmuştu. "Haddini bil! " dedim ve ona iğrenerek baktım. Bakışları bana döndü. Sinirden ölecek kıvamdaydı. Gözleri gözlerime bakarken yangın çıkarıyordu. Uraz şuan hiç düşünemeden beni öldürecek şekildeydi. "Sen bana Sürtük diyemezsin!" o kadar sert bağırmıştım ki boğazım acımıştı. Uraz kolumu tutduğu gibi beni serçe duvara yasladı. Duvarın pürüzlü kısımları sırtıma girmişti. Gerçekten canım acımıştı. Uraz bana öfkeyle bakıp elini yumruk yapıp sinirle yanımdaki duvara yerleştirdi. Duvar çatlamıştı. Bana gelecek diye düşünürken tam yanımdan sıyırmıştı. "Sana dokunmaya kıyamazken seni sevmediğimi nasıl idea edersin aklım almıyor." Genç kurguda #1 -06/08/2018 Cesarette #1 07/08/2018

"Neden peşimi bırakmıyorsun?" Soruma şaşırmış gibiydi.Bir süre düşündü "Bence söylemenin tam sırası" Dedim önünde dikilirken.Yorulmuştum. Yanıma yaklaştı ve kulağıma eğilip "Seni karanlığıma çağırmıyorum küçüğüm,çünkü zaten artık karanlığımın bir parçasısın"

Nasıl olacaktı... Hayat onlara nasıl gülecekti... Verilen onca can, dökülen onca kan, binlerce yanan onca yürek üzerine bir yuva kurulup mutlu olunabilir miydi? Hayat onlara en acımasız yüzünü gösterirken gülebilecekler miydi? Her şeye rağmen mutlu olabilecekler miydi? Bu o kadar kolay mıydı? Yaşamak ne garip şeydi... Ölmek ne garip şey... Toprağa karışmak... Toprak olmak... Peki ya yaşarken ölmek... Her günü yaşarken aslında gerçekte biraz daha ölmek... Yağmur yağacak, Islanacaklardı... Güneş doğacak, Yanacaklardı... Rüzgar esecek, kasırga vuracak, Savrulacaklardı... Hayat hep üst üste vuracaktı sillesini. Hep en acımasız yüzünü gösterecekti onlara. Ama onların hepsinin üstesinden gelebilecek çok büyük bir aşkları vardı. Dağlar kadar büyük, gökyüzü kadar uçsuz bucaksız, karanlığa doğan güneş kadar parlak...

Cute, romantic, funny, feel-inducing (and sometimes sad) 5SOS Preferences all written by me, myself and I. Requests open & no stealing please!