Στα βουνά της Ηπείρου, η γη και η τιμή είναι το ίδιο σκληρές. Κάθε λάθος πληρώνεται και κάθε πάθος αφήνει σημάδι. Μια προδοσία θα αλλάξει όλα όσα θεωρούσαν σταθερά, και κανείς δεν θα βγει αλώβητος από τη μοίρα που ξεκινά να ξεδιπλώνεται... Είναι όμως μια; Μια ζωή, βγαλμένη και γραμμένη σαν παραμύθι λέγεται από στόμα σε στόμα... Πόσο δόση αλήθειας έχουν όμως τα παραμύθια; Η τιμή θα δοκιμαστεί, το παρελθόν αναβιώνει στο σήμερα και εκείνος ο τόπος , θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος ... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

"Ολίβια το έκανα!" Είπε συνωμοτικά στο τηλέφωνο. "Αααα μπράβο! Συγχαρητήρια!..." Της απάντησε η κολλητή της ειρωνικά. "Δηλαδή τι έκανες;" Ρώτησε με ειλικρινή απορία "Αυτό που μου έλεγες να κάνω και γω δίσταζα...." Συνέχισε η Κριστίνα ""Ποιο παιδί μου;! Τι έκανες;!" Άρχισε να χάνει την υπομονή της "Δε μου έλεγες να κάνω one night stand και εγώ δίσταζα; Ε το έκανα!" "Και να έρθεις να σε δω σου λέω αλλά ποτέ δεν με ακούς..." Είπε δεικτικά "Μία στιγμή... εσύ... έκανες one night stand;!" "Ε τι σου λέω τόση ώρα;! Που είσαι; αλλού;" Ξαφνικά από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια τσιριδα. "Πως κανείς έτσι χρυσό μου; Μου έσπασες το τύμπανο! Εγώ το έκανα, όχι εσύ!" 💘💘💘💘 Πότε δεν περίμενε ότι εκείνη η απόφαση θα της άλλαζε τη ζωή. Ότι θα τα έκανε όλα άνω κάτω όχι μόνο στα προσωπικά της αλλά και στα επαγγελματικά της. Τελικά, άξιζε το ρίσκο για ένα one night stand;

Όταν εφτασε η φωτιά του μίσους στη Σμύρνη την βρήκαν. Την βίασαν. Την τσάκισαν. Την άφησαν να ζει μόνο και μόνο για να γίνει σκλάβα στο υπόγειο του κάποτε σπιτιού της, χωρίς όνομα, χωρίς ψυχή. Ο Καρίμ Γιαβούζ, ο τελευταίος και μικρότερος γιος της τουρκικής οικογένειας, επιστρέφει από τον πόλεμο με μάτια γεμάτα μίσος και σκοτάδι. Μισούσε τους Χριστιανούς και ό,τι είχε σχέση μαζί τους. Σκληρός, ανελέητος, δεν ήρθε για να σώσει. Ήρθε για να επιβάλει χειρότερο τρόμο. Η παρουσία του είναι πληγή που ανοίγει και δεν κλείνει. Η βία που κουβαλάει απειλεί να καταστρέψει τα πάντα γύρω του. Τη βλέπει. Τη μισεί θανάσιμα... Ο κόσμος του και ο κόσμος της Μυρσίνης θα συγκρουστούν άγρια , μια σύγκρουση που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο... Τίποτα και κανέναν... 🔞 All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Έφτασε νύφη της τιμής... Μα εκεί που την πήγαν, η τιμή δεν είχε φωνή. Είχε μόνο αίμα , πόνο και σιωπή. Είχε βία. Απειλές. Κορμί ξεσκισμενο. Ψυχές φθαρμένες... Η Αγγελική μπήκε σε ένα σπίτι που βρωμούσε αμαρτία. Ένα σπίτι σκληρό, πέτρινο, γεμάτο βλέμματα που δεν ξεχώριζαν τη γυναίκα απ' το χώμα... Όχι όλα τουλάχιστον. Κι όμως, εκεί, στη σκιά της ντροπής, γεννήθηκε κάτι που έμοιαζε με λύτρωση. Όχι καθαρή. Όχι επιτρεπτή. Μα ζωντανή. Μια συνεχή απαγόρευση και μια κάψα που δεν έλεγε να σβήσει... Και τότε όλα άλλαξαν. Η νύφη έχασε την τιμή της και ένας γιος της ψυχή του... Το βιβλίο αυτό θα είναι αρκετά σκληρό. Απευθύνεται σε άτομα που μπορούν να αντέξουν. Επίσης είναι άνω των 18 και το επισημαίνω All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Ένα φύσημα θέλει... Τίποτα παραπάνω ... Αν πιάσει βοριάς, σε παρασέρνει και σένα Σκορπάει τα πάντα στο πέρασμά του. Σχέσεις στιγμές, φιλίες... Η Ξανθίππη και ο Άρης είναι από παιδιά μαζί... Δύο διαφορετικοί άνθρωποι ενωμένοι και δεμένοι με μια φιλία που δεν υπολογίζει τίποτα. Ένα ταξιδάκι θα είναι η αρχή για το τέλος. Ή μήπως θα είναι το τέλος και μια άλλη αρχή; Πόσο δυνατά θα είναι διατεθειμένος να φυσήξει; Κι όταν το κάνει, εκείνη θα αντέξει άραγε; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Μα τι είναι το σήμερα; Ένα γεμάτο χθες.... Γεμάτο λάθη. Γεμάτο πόνο. Γεμάτο δίψα για ζωή μα τελικά καταλήγει στο θάνατο... Είναι η διδαχή της μέχρι πρότινος ζωής μας... Σωστά; Κράτα με σήμερα... Ίσως το αύριο να μην ξημερώσει για εμάς... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Το λευκό δαντελενιο της φουστανακι, ειχε λερωθεί από τις λάσπες. Ήταν συνήθεια όμως... Πάντα έλεγε στη μητέρα της να μη τα φοράει για να βγει να παίξει... Έσφιξε τη δεξιά της παλάμη , γύρισε το κεφάλι και του χαμογέλασε. Έπειτα έσφιξε την αριστερή παλάμη, χάρισε ένα ακόμα χαμόγελο και γύρισε προς τον ουρανό. Ήταν ξαπλωμένη ανάμεσα τους . Λαχανιασμενη από το κυνηγητό και χαρούμενη. Κρατούσε στις χούφτες της τα χερια τους και χαμογελούσε. Τρία μικρά παιδιά που μεγάλωναν μαζί... Πολλά τους ένωναν και άλλα τόσα τους χώριζαν... Διαφορετικές ζωές... Οικονομική κατάσταση... Ενδιαφέροντα... Τρόπος ζωής... Μα ένα πράγμα είχαν κοινό... Τη δυνατή φιλία και αγάπη μεταξύ τους... Πόσο αντέχει όμως άραγε ένας τέτοιος δεσμός με το πέρασμα του χρόνου; Πόση δύναμη χρειάζεται για να κρατήσεις τα όρια; All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια

Η Αρετή Ραΐση , μεγάλωσε... Τα αγοριστικα ρούχα που της άρεσε να φοράει στην εφηβεία , μετατράπηκαν σε σακάκια . Τα αθλητικά σε γόβες. Τα ανακατεμένα της μαλλιά σε ένα αυστηρό κότσο και το ύφος της, είχε χάσει εντελώς την αθωότητα έπειτα από όσα είχαν δει τα μάτια της. Τελείωσε με επιτυχία στη σχολή και κατάφερε να κάνει το όνειρο της πραγματικότητα σαν δικηγόρος και μάλιστα , ήταν από τις πιο σκληρές γυναίκες στο τομέα της που είχαν περάσει από τα έδρανα. Κι όμως...Εκεί που νομίζεις πως έχεις φτιάξει τη ζωή σου, όλα αλλάζουν... Ένα πρωί, πληροφορείται πως είναι πλέον η μοναδική κληρονόμος μιας κατοικίας, βαθιά μέσα στα βουνά της Κρήτης. Δεν είχε ιδέα από ποιόν. Δεν είχε ιδέα γιατί. Δεν είχε καν ιδέα αν είχε κάποιο συγγενή εκεί... Ποτέ κανένας δεν είχε αναφέρει τη Κρήτη μέσα στο σπίτι κι αυτό ήταν που της κίνησε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον... Μια μέρα, και ύστερα από ένα άτυχο γεγονός, αποφασίζει εν μια νυκτί να φύγει. Και η Κρήτη ήταν η επιλογή της... Μια επιλογή, ζωής μα και θανάτου. All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια

Μέσα από δέκα στάσεις, το παρελθόν κατακτά το σήμερα και ανοίγοντας τα φτερά του, κάνει ένα τελευταίο πέταγμα... Το μπόνους που σας υποσχέθηκα είναι εδώ ❤️ Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Όσα πρόσωπα έχει ένας άνθρωπος, Άλλα τόσα έχει και ο έρωτας... Ποιος θα σωθεί; Και ποιος θα σώσει; Πάντα ήξερε ότι μέσα σε εκείνες τις μαύρες χάντρες, υπήρχε και λίγο καφέ... Σαν ένα άγριο τσακάλι που ηρεμία δεν έχει στο βλέμμα... Αν εκείνος ήταν όμως τσακάλι, εκείνη ήταν φωτιά ολόκληρη... Δεν ήταν Γεράκι, μήτε και λιοντάρι... Ένα άγριο ατίθασο άτι ήταν... Ένα μείγμα εκρηκτικό και ακόμα ποιο επικίνδυνο από όσο φαντάστηκαν οι γύρω της Πόσο ψέμα; Πόση ανάγκη για εκδίκηση; Όσες απώλειες κι αν μέτρησε, αυτή της ψυχής της ήταν η μεγαλύτερη... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.