"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

TGGBB Serisinin İkinci Kitabı. Eskiden ya da hala İnek Naomi olarak bilinen Naomi Lorraine, zorbalık görme korkusu olmadan kalın çerçeveli gözlüklerin arkasından hayata bakıyordu. Artık, eskiden okulda yaşadığı kahkahalara, hakaretlere ya da yaralara katlanmak zorunda değildi, en azından öyle olmasını umuyordu. Zorbalarının sonunda artık hayatlarını, başka bir kişinin hayatını mahvetmeye adamayı anlamsız bulmasıyla, Naomi, artık normal bir hayat yaşamayı umuyordu. Bu, birden hayatına geri girip normal hayat yaşama umudunu yok eden çocukluk arkadaşı Dominic gelene kadardı- Başta sahip olduğu hayat gibi değildi. Bunun sebebi yanında Üç Silahşorlere - Bennett Frazier, Jordan Wallace ve Declan Lynch- sahip olmasıydı. Birlikte, hayatın onları içine attığı maceraları yaşamışlardı ve hiçbir şeyin ya da hiç kimsenin onların arasını bozacağını düşünmüyorlardı. Ah, ama endişelenmeyin. Gerçekten, şu an gereksiz yere kafayı taktınız, burada endişelenecek bir şey yok. Aslında hala oldukça basit. Naomi hala onların iyi kızı. Ve onlar da hala onun kötü çocukları. Değil mi? Kitabın bütün hakları, yazarı @rubixcube89201 tarafından, Türkçe çevirisi hakları @badboysofgoodgirl tarafından saklıdır.

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Coldor ırkı, beyin güçlerini kullanarak karşısındakinin algısını kısa veya uzun süreliğine değiştirebilir Maya. İstediğimiz canlıya -tabi normal seviyede bir beyni olan- kurguladığımız herhangi bir hayatı yaşatabiliriz. Yaşanılan ya da yaşanılacak olaylara istediğimiz şekilde yön verebiliriz. Bu nedenle Neria'daki diğer gezegenler biz Coldor'lulara 'KADER YAZICI' derler." ☆Kader Yazıcı, Saklananlar'ın devam kitabıdır. Tüm Hakları Saklıdır.

"Onu seviyorum, onun da beni sevmesini istiyorum ama ona ilk adımı atacak cesaretim yok. Yoktu... Fake hesabın arkasına saklanan bir korkağım ama ilk adımı attım."

Tüm insanlık yalan üzerine kurulu. Bastığımız toprak, soluduğumuz nefes. Aldığım her emanet nefes onu anımsatıyor bana. Camın açıkta bıraktığı boşluk kadar görüyordum gök yüzünü. Ayaklanarak odanın çıkışına adımladım. Oturma odasına adım atacaktım ki gördüğüm manzara, emanet olan nefesimi kursağımda bıraktı. Elleri; iki başının arasında, önünde onlarca şarap şişesi. Ve sayıkladığı o öldürücü cümle. "Ben şizofren değilim. Ben şizofren değilim." -Tamamlandı.-

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

YFG SERİSİ İKİNCİ KİTAP A: Sizde boy genetik mi diye merak ediyordum A: Babanı gördüm dedim sübanallah bismillah o ne öyle A: Ama güzellik genetik galiba A: Canım kaynanam Olaylar birbiriyle bağlantılıdır.

Aksiyon #1 ❤️ *Sözleşmeli olarak başka bir platforma taşındığından yalnızca ön okuma bölümleri mevcuttur. * Yüksek IQ' suyla birleştirdiği yeteneklerini, yaşadığı şehri korumaya ve bir gün geçmişin intikamını almaya adamıştı kendini...Angela...Nam-ı diğer Şehir Meleği. Çocuk yaşta arkadaşlarıyla kurduğu çetenin başındaki, soğukkanlı, akıllı, yakışıklı Mike' ın da kendini adadığı bir geçmişi, kapatacak bir hesabı vardı. Yaşadıkları hayatlar benzer olsa da tarzları farklıydı, aslında düşman olmadıklarını farkettiklerinde, aşk çoktan kapılarını çalmıştı. ~•~ City Angel adlı hikayenin düzenlenmiş hâlidir. @TümHaklarıSaklıdır Hikayelerim üzerinden alıntı yapılması veya izinsiz paylaşılması ve çalınması hâlinde yasal olarak gereği yapılacaktır.