Kendini birçok kez bulmuştu burada. Hayatın açtığı yaraları bağırarak kapatmaya çalışırdı her zaman... Bu kez de babası... Babası yapmıştı aynı şeyi. Ne bir eksik ne bir fazla... Zevki uğruna bir kadının daha sonunu getirmişti. Kendisi gibi. Yıllar önce açılan yara, onda derin, kuytu bir mezar açmış içine atıp toprağı da üstüne örtmüştü. Hayattan sadece bir şey istiyordu. Onu hayata bağlayacak bir bebek... -İlk hikayemdir. Yanlışlarım olursa affınıza sığınıyorum.

Zehra ve Ömer'in imkansızlıklar içinde yeşeren aşk hikayesi...

Meltem....Meltem... Meltem miydi gerçekten de benim ismim? Öyleyse ben neden Meltem gibi hissetmiyordum? Oysa son 20 yıldır herkes tarafından Meltem ismi ile çağrılıyordum. Sahi Zehra'ya ne olmuştu? O 20 yıl önceki kız nereye kaybolmuştu? "Tabii ya" diyerek acıyla kaldırdım başımı. Gözlerimin dolu olması görüş alanımı oldukça bulanıklaştırıyordu. Bu histen oldum olası nefret ederdim. Fakat ne gariptir ki hep bu his ile yalnız başıma kalırdım. Sanki bir cadı tarafından vudu büyüsüyle kuşatılmıştım. Hayatım boyunca mutsuzluğa hapsedilmek üzere. Gerçi 20 yıldır ölü olan bir insan nasıl mutsuzluğa mahkum edilebilirdi ki ? Bu da ayrı bir tartışma konusunu açıyordu tüm ruhumda. Demek ki ölmek yalnızca bedenen gerçekleşen bir eylem değilmiş. İnsanlar ruhen de öldürülebiliyormuş. Tıpkı 20 yıl önceki o küçük kıza yaptıkları gibi. Gerçi onu bedenen de öldürmek istemişlerdi. Lakin o bedenen değil ruhen ölmüştü. Sanırım bedenen ölseydi çok daha az acı çekerdi. En azından sevdiği insanlardan ayrı kalmanın acısını bu kadar yalın hissetmezdi tüm benliğinde. Ve ondan ayrı kalmanın acısını. O derdi hep ona. Sanki onu belgisizlikten kurtarıp belirginleştirirse ihanet edermiş gibi hissederdi her defasında. Çünkü ona karşı suçlu hissediyordu kendisini. Yıllardır yaşadığı halde onu mahrum etmişti kendisinden. Elbette ki elinde olmayan sebeblerden dolayı. Lakin bu kendisini haklı çıkarmıyordu hiçbir koşulda. Bu yüzden asla affetmeyecekti kendisini. Ne bugünkü Meltem'i ne de 20 yıl önceki Zehra'yı. Lakin tek bir şeyden emindi. Kendisine, sevdiği adama ve ailesine bunu yapan insanlardan intikamını alacaktı her ne olursa olsun. Bu insanlar aşık olduğu adamın ailesi olsa bile.....

"Unutma herkesi bir birimizi sevdiğimize ikna etmeliyiz!!!"

Tüm yaşananlara rağmen ayakta kalmaya çalışanların hikayesi... Onların hayatı acı dolu. Keder dolu. Fakat tüm bunlara rağmen YENİDEN ayağa kalktılar. Hem de her seferinde.. Ömer - Zehra Nihat - Ayşe Kerem - Sabah Leyla - Demir Her biri birbirinden farklı hayatlar ve hikayeler..

Üniversite için Almanya' ya giden Zehra, ailesinin çalıştığı Kervancıoğlu konağına döndüğünde işler hiç de beklediği gibi gitmez. Ne olduğunu anlamadan kendini birden bire bir yalanın içinde, Ömer Kervancıoğlu' nun kız arkadaşı olarak bulmuştur. Alev' in oyunlarına, Kerem' in Zehra' ya olan aşkına hatta Ömer' in tüm zorbalıklarına karşılık yine de yıkılamayan duygular.. Birbirinden kopamayan iki insan.. Yalanlar, yanlış anlamalar, hakaretler ve karşı konulamaz bir aşk.. İnatçı prenses ve Zorba prens' in hikayesi.. Adını Sen Koy izleyenler için olaylar farklı bir şekilde gelişse nasıl olurdu dediğim, izlemeyenler içinse diziyi izlememenin eksikliğini hissetmeyecekleri bir kitap. Desteğinizi bekliyorum. 🎈 17.12.2016 ilk yayın tarihi.💫

Nefretten → Aşka ♥ AYAKTA DURACAK MECALİM YOKKEN, HAYATTA DURACAK MECBURİYETLERİM VAR. Bir yanda Kanser hastası bir kadın. (Ayşe) Ve o kadın için elinden geleni yapan Fedakar bir abi. (Ömer) Bir yanda ise ailesi için didinen ve onlar için her şeyi yapabilecek fedakarlıkta bir başka kadın. (Zehra) Bu ikilinin yolları kesişirse ne olur!!?? Başlangıç - 10.01.2017

-Hiçbir yere gidemezsin! Senin yerin burası benim yanım. Sen Benimsin!!! ? Zehra Kaya 24 yaşında Tüm iyi özellikleri içinde barındırıyor...Annesinin küçükken babasını bir başkası için terkedişinin üzerine anne sevgisinden mahrum kalmıştır. Babası Salim ona hem baba hem anne olmuştur. Babasının geçirdiği kaza sonucu hiç beklemediği bir anda patronu Ömerden gelecek olan teklifle hayatı tümden değişir ve mecburi bir oyunun içinde bulur kendini. ??? Ömer Kervancıoğlu 31 yaşında. Babasının ölümünün ardından genç yaşta Kervancıoğlu Holdingin başına geçmiştir. Severek evlendiği Zeynebin trafik kazasında ölümünden sonra aşka kapılarını kapatmış , eski neşeli halinden eser kalmamıştır. Kendini işe verdiği için zamanla sert ve işkolik birine dönüşmüştür. Zeyneple evliliğinden olan kızı Pelin hayata tutunma sebebidir. Kalp hastalığı olan kardeşini üzmümek için söylediği bir yalan hayatını kökünden değişecektir ve farkında olmadan kapattığı kapılar açılacaktır. ?

"Ben dünyaya karşı durmak ile meşhurum" demiş şair İşte bu hikayede dünyaya karşı mesafesini koruyanların hikayesi olacak, kendilerini düşünmeyip başkalarının mutluluğuna göre yaşayan iki insanın yaşam serüveni. Öncelikle ilk hikayem olduğu için affınıza sığınıyorum, hatalarımız olabilir. Her bölümün başına şarkı, şiir, kitaplardan alıntı veya kendi yazdığım şeyleri eklemeyi düşünüyorum. Umarım seversiniz !!

Uçurumun Kenarında Ölümle Burun Buruna Kalmışken Onun Gözlerine Bakıp Sevdiğimi İlk kez Belkide Son Kez Söylemek İstiyorum.Peki Buna Vaktim Var mı ?