Για κάποιο λόγο σε συμπαθεί. Υπερβολικά πολύ.

Απαγορευμένη αγάπη. Εξευτελιστικά πλούσιοι νέοι και επικίνδυνοι αγώνες μποξ. Ένα χαμόγελο πλασμένο απ'τον Διάβολο και μια συμφωνία που απειλεί να αλλάξει δυο ζωές για πάντα. Ένα κρυμμένο μυστικό, θαμμένο στα έγκατα της έπαυλης Pierce. Στο παιχνίδι του έρωτα, υπάρχουν, τελικά, νικητές;

~Ποιος καιγεται αποψε και μυρισε ολη η πολη αγαπη?~

Ελπίδα Ιωάννου. Ένα τελείως ειρωνικό όνομα για την περίπτωση της, που δεν της έχει απομείνει καμία ελπίδα. 22 χρονών. Είναι πόρνη; Ναι, είναι. Όμως εκείνη δεν το βλέπει έτσι. Είναι ένας ψυχαναγκασμός.

Τι θα γίνει όταν επιστρέψει μετα απο 6 ολόκληρα χρόνια ο αγαπημένος μου 23χρονος αδελφουλης μαζί με τον συνομήλικό κολλητό του, ο οποίος τυχαίνει να είναι και ο παιδικός μου, ωστόσο ανεκπλήρωτος, έρωτας; Εκείνος με βλέπει σαν τη μικρή του αδελφή εγώ τον βλέπω σαν το μεγαλο μου ερωτα. Πως θα καταλήξει αυτή η σχέση; Υπάρχει τελικά πιθανότητα ο μεγαλυτερος player να πεσει στα δίχτυα του ερωτα; Ελπίζω η περιγραφή να σας φάνηκε ενδιαφέρουσα. Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε το πρωτο κεφάλαιο!!!❤ *η ιστορία περιεχει φωτογραφικό υλικό στην διαρκεια των κειμενων"

"Πού ήσουν;" η αυστηρή φωνή του ηχεί στα αυτιά μου, καθώς κλείνω κουρασμένη την πόρτα πίσω μου. Γυρίζω προς το μέρος του, μ' ένα αδιάφορο βλέμμα. Ύστερα, αρχίζω να βαδίζω προς την κρεβατοκάμαρά μου, αγνοώντας την ερώτησή του. Η σπαστική φωνή του όμως με σταματά. "Πού ήσουν, γαμώτο;" φωνάζει εξοργισμένος, καθώς με πλησιάζει. "Δεν σε αφορά." λέω κοφτά, ώστε να γίνω κατανοητή. Τείνω να φύγω, όμως το γυμνασμένο χέρι του με τραβάει κοντά του. Τα πρόσωπά μας απέχουν μόλις λίγα εκατοστά. Η βαριά ανάσα του σκάει στο πρόσωπό μου και μόνο απ' αυτό μπορώ να καταλάβω ότι έχει πιει. "Πάλι σε αυτόν τον χλεχλέ ήσουν; Δεν νομίζεις πως η ηλικία σου δεν σου επιτρέπει να πηδιέσαι;" ρωτάει, πιέζοντας τα χείλη του σε μία ευθεία γραμμή. Πλέον τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο. "Μήπως πρέπει να σου θυμίσω ότι μόλις έκλεισα τα 17, ε; Και επιπλέον ποιός είσαι εσύ που θα μου κάνεις ανάκριση κάθε φορά: πού είμαι, με ποιόν είμαι και με ποιόν πηδιέμαι;" φωνάζω στον ίδιο τόνο, σηκώνοντας ενοχλημένη το φρύδι μου. "Αυτός!" λέει και πριν προλάβω να τον ρωτήσω τι εννοεί, απαντάει στις σκέψεις μου, σφραγίζοντας τα χείλη του με τα δικά μου.

"Σταμάτα να τρέχεις, αστυνομία!" άκουσα μια ανδρική φωνή πίσω μου. Σκατά!Άρχισα να τρέχω πιο γρήγορα. Τελικά ,ο μπάτσος με έφτασε και με άρπαξε. Τα πράγματα έπεσαν κάτω και εκείνος κρατούσε τα χέρια μου σε μια δυνατή λαβή πίσω απ' την πλάτη μου. Γύρισα και τον κοίταξα. Ωραίος είναι. Βασικά, είναι πολύ ωραίος. "Ω ναι, συνέλαβε με μπάτσε" αναφώνισα γελώντας πονηρά. -------- Η Αντριάνα είναι εδώ και 2 χρόνια μαθήτρια της 3ης Λυκείου. Ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την σε κατάθλιψη μητέρα της και τον μικρότερο της αδελφό. Έτσι, αναγκάζεται να μπει στην παρανομία. Ο Βίκτωρ, ένας νεαρός αστυνομικός αναλαμβάνει την σύλληψη της Αντριάνας μα τελικά η μοίρα του επιφυλάσσει..άλλα πράγματα! Αν δείτε ιστορία ίδια με την δικιά μου μην μπείτε στον κόπο να μου το πείτε. Προφανώς την είδα ήδη και την αγνόησα. Do the same bishes !

no comment...