Sam Wilson, iş arkadaşlarıyla içtiği bir günün sonunda altı aydır görüşmediği eski arkadaşı Bucky Barnes'a aşkını itiraf etmeye karar verdi. Ancak işler hiç beklemediği gibi ilerlemişti, sonuçta Bucky'e "Senden hoşlanıyorum. Benimle çıkar mısın?" dediğinde gözlerini birkaç gün öncesine yeniden açacağını nereden bilebilirdi?

"Yerdeniz isimli kasabada, denizin her zaman bize sırtımızdan daha yakın olduğunu söylerlerdi. Haklılardı da. Ne zaman güneye baksam denizi görüyordum ama nereye bakarsam bakayım sırtımı göremiyordum. " Peki sevgi, denizden mi korkmuştu ki kasabamızda çok uzun bir zamandan beri yoktu? Sevgi sudan korkar mıydı?"

Natasha'nın geçmişinde bırakmak istediği tek şey Red Room değildi. Işığı sunmak için karanlıkta çalışan suikastçılar Natasha'yı yeniden bulduklarında, cennet kadar uzak olmasını istediği geçmişinin masadaki elma kadar yakında olduğunu öğrenecekti.

Bir günlüğüne arınma gecesi düzenlenecekti ve dolayısıyla tüm suçlar bir geceliğine legal olacaktı, öldürmek dahil. Frank Castle için, suçluları temizlemek adına daha uygun bir gün olabilir miydi?

Dokunmak, eldiven olmadan, kıyafet olmadan, örtü olmadan dokunmak. Temas etmek. Tek istediği buydu. Ve şimdi istediğini elde etme şansı vardı.

Peki ya Steve, Peggy'nin yanına, geçmişe gitmek yerine Peggy'yi günümüze getirseydi?

Bu kış kar arsız biraz. Steve Rogers kararsız biraz. Savaşlar bitti. Şehitler gitti, gelmemek üzere. Steve Rogers kaldı. Barış, yaşam amacını çaldı. Şimdi de, kararsız kaldı.

❝Ophelia demiş bana annem, kendimi boğduğum nehir senin maktüllerinin kanındanmış. ❞ Watty's 2018 Uyarlamacılar Kazananı #Marvel etiketinde 1. sıra 20|02|19

❝ Beni ayıkken nasıl seveceğini bilmiyorsun, Buchanan.❞ ►Tüm hakları, oturma odasının duvarındaki göçükten yere düşen alçı tanelerinin arasında saklıdır.

"sizin gibi soylu bir kral karşısında, ne hakla aşık olamam ki?"