Bir gölgenin hikayesi bu. Karanlık ve ürkütücü bir gölgenin sesi, çığlıkları. Alacakaranlığında kendi izlerin ile savaşmak bu. Bir sürü cesedin içerisinde kendi bedenini bulmak ya da bir intihar sahnesinde bulunmak. Gözünden yaş yerine kan akması bu. Kabusların gerçekte yaşanması, senin filmini başkasının yönetmesi, kocaman ellerin sana dokunması, küçük bir çocuğun hayatının kararması. Gerçek ya da yalan bunlar karanlık ve ürkütücü bir gölgenin sessizliğinden doğan sırlar.

Bir bitki bir insanın hayatı olur mu? İşte benim oldu. Kaktüs'ü tanıyıp,o sırrını çözdükten sonra benim hayatımın herşeyi oldu. Herkesin bilip ama yanlış tanıdığı bitki benim herşeyim oldu.Canım yanınca,kalbim kırılınca,darmadağan olduğumda,yardıma ihtiyacım olduğunda...işte ben o zaman kaktüse sığındım ve bana umut olmasını diledim. Toprağa bir kaktüs ekip gözlerimi kapattım ve umut ol dedim ve bana umut oluyordu. Bu sır bana o kadar ağır geldi ki sırrı kolumdaki dövmeme sakladım ve hep kendim gibi birisini aradım. Ta ki Çağrı ile tanışıncaya kadar. Benim gibi kaktüsün sırrını çözmüş ve sırrı kolundaki dövmesine saklamış birisi. Ben aradığım kişiyi buldum galiba. Yeni bir hayat yeni bir hikaye benim hikayem de başlasın...