Suya bir damla mürekkep düştü... Ve ağaçlar döktü yazın ilk rüzgarında güzün gizemini.. Benim kalemim yazmıyor artık yarım kalmış hisleri. Yarım kalan her şey güzel bir şarkının ortasında uçurumdan atlamak gibi... Acaba insan bir gün gökyüzüne düşebilir mi?

"Sen neden böylesin,ha? Niye en güzel anında bile kendini ve herkesi mutsuz edecek bir şey buluyorsun? NEDEN!?" Genç kız acımasız ve ıslak bakışlarını genç adamın öfkeli yüzüne dikti; "Çünkü gülerek yaptığın tüm şeyleri bir gün ağlayarak hatırlarsın."

Biz sadece öğretileni bilen bir topluluk.... Şimdi "DEVRİM" 'i öğreteceğiz...

Fazladan söze gerek yoktu..