Bir insan birini kaç yıl bekler bir iki hatta beş... Çaresizce bekliyordu adam. Gözlerine ömrümü adayacağı kadın onu terk etmişti. Ne bir haber verdi giderken ne bir not bıraktı geriye...

Keşke olsaydı dediğimiz anlar için..

Bahar'ın mezarı başına çökmüş kendine lanet ediyordu Yavuz. Bütün bunlar onun suçuydu. Hepsi onun yüzünden olmuştu. Sevdiği kadın onun yüzünden vurulup ölmüştü. Yavuz bunun vicdan azabıyla kavrulurken, içindeki tarifsiz acı kül ediyordu onu. Sevdiği kadının yerine onun toprağına sarılmak, içini buz kestiriyordu. Yaşamak için bir amacı yoktu artık. Bahar'ı yoktu, mesleği yoktu. Yaşayan bir ölüye dönmüştü. Canlı cenazeye dönmüştü artık. Acıları dinsin istiyordu. Sevdiğine kavuşmak düşüncesiyle yanıp kavruluyordu. Ama ona bile izin vermemişlerdi. Yaşarken öldürmüşler ama gerçekten ölmesine izin vermemişlerdi. Yavuz'un artık tek bir istediği vardı. Vuslat.. Sevgiliye vuslat. Bir an önce Bahar'ına kavuşmaktan başka bir şey düşünmüyor, başka bir şey istemiyordu artık... 🥀 Bahar gözlerini açtığında düşündüğü tek şey Yavuz'du ama duymayı hiç ummadığı şeyler duymuştu. Sevdiği adam onu öldü sanıyordu. Yavuz, Bahar'ın acısıyla yanıp kavruluyordu. Dahası Yavuz da ölmüştü. Yaşatmak için öldürmüşlerdi onu da. Bahar, Yavuz'un acı çekiyor oluşuna kahroluyordu. Onun iyiliği için katlanmak zorundaydı buna. Tek tesellisi sevdiği adamın hayatta olmasıydı. Ona kavuşacağı, sıkı sıkı sarılıp kokusunu içine çekeceği anın özlemiyle bekliyordu. Sevgiliye kavuşmayı, vuslatı bekliyordu... 16/11/18 💕

"Yavuz" sesiyle odada volta atmayı bırakıp yanına koştum .Soluk yüzü gülümsedi ellerimi onun alınında ve yanaklarında gezdirdikten sonra . "Burdayım sakın korkma " göğsü yavaşça inip kalktı .Ve kızarık gözlerini kapatı . "Sana sarılıp uyuyabilirmiyim ? " Kurumuş dudakları arasından çıkan bu soruya nasıl hayır diyebilirdimki . "Tabiki " diyerek yatağın diğer tarafına geçip yatağa uzandım gözleri kapalı bir şekilde bana döndü .Kollarımızı birbirimizin beline doladık .Ben daha fazla dayanamayarak aklımı kemiren o soruyu ona yönelttim . "Sana ne oldu " gözleri halen kapalıydı.Derin bir iç çekip bana daha çok yaklaştı burunlarımız biribirine değince durdu .O sırada gözlerinden iki damla yaş düştü yanaklarıma . "Kokun bana güven veriyor ,iyiki varsın " kulağıma fısıldadığı bu şeyle ben kendimi hiç hissetmediğim kadar değerli hissettim . "Sadece kokun değil bu nefeslerin bile beni hiç olmadığım kadar güvende hissettiriyor " Elimle kolunu sıvazladım , o derin derin nefesler alırken ben onun beni sevmesine aşık olmuştum . Burunlarımız tekrar birleşince . "Seni seviyorum " kulağına fısıldadım bunun üzerine gözyaşları dahada şiddetlendi .Artık kendimi tutamayarak bende gözyaşlarımı bıraktım ikimizin gözyaşları birbirine karıştı . "Seni bu kadar üzüyor mu ağlamam? " "Evet bunu bende şimdi farkettim " Bana dahada sarılarak kokumu içine çekti bende aynısını yaptım ve sadece şimdide bu anda beni bıraksınlar ve almasınlar istedim . **************

Denizin kollarında, kumsalın gölgesinde masal misali imkansız aşk.

Karanlıkta ki bir adamın içinde ki aşk ne kadar masum olabilir di ki? Ya da herseyini kaybetmiş bir kadını aşk tekrar hayata bağlayabilir miydi?

Sadece keşke olsaydı dediklerimiz... YavBah #1

Çok sıradışı bir YAVBAH hikayesi. Aşk, Öyle birşey ki; Daha sen doğmadan anlına yazılıyor. Ve o her kimse, Nerede olursan ol. Seni buluyor. • Gözlere bak, Deniz gibi. Gel boğul diyor. • Gözlere bak, Kömür gibi. Gel Yak diyor. "Sen benim en güzel mevsimimsin.." İnsan neden en imkansızına aşık olur ki?

"Bak ben sana uygun değilim. Olmaz anladın mı?" dedi genç kadın artık bastıramadığı hıçkırığı ile. "Ben seni herşeyin ile severim. Sen yeter ki benim ol." dedi genç adam kızın eğdiği başını kaldırarak.

"Öylesine sevdim ki seni,öylesine sensin ki! Kuşlar gibi cıvıldar tattırdığın acılar"