"Söz ver bana,Ezel Şahan! Söz ver gitmeyeceğine." Kadının keskin bir soluk aldığını, duydu.Siyah gözlerde, alevler yükseldi sanki.Kısık temkinli bir bakış atıp sakinleştirici bir sesle onun istediği cevabı verdi. "Seni bırakıp gitmek isteyen kim ki? Deli miyim ben.Son ana kadar nefesim, nefesinde olacak, söz!" "Böyle konuşmayıda yasaklıyorum. Son an,son kez, ölüm... Bu gibi sözcükler yasaklı kelime." "Cezam az önceki gibi olacaksa ben direkt yasakları çiğneyip cezama razı mı gelsem." diye mırıldanan Ezel gülüp gülmemek arasındaki o ince çizgide bocalıyordu.Bir taraftan gerçeğe alıştırıyordu kadını,bir tarftan ise olayı yumuşak tutmaya. "Ciddiyim ben,dalga geçme!" "Kalbimin şurada iflas edeceğini bilsem bile seni deli gibi öpmek istiyorum ve ben de bunda gayet ciddiyim." "Sen,benimsin! Sadece benim iflas etmeye hazırlanan o kalbine söyle benimle, sevgimizle iyileşecek" deyip sanki adamın gitmesine engellemek ister gibi başını göğsüne sıkıca yasladı. Kadının,içindeki korkuyu kendince yok etmek için gülümseyerek elini,avucuna alıp nazikçe okşamaya başladı. "Kızgınken başka bir güzel oluyorsun. Daha elev alev... Bu laf dinlemez öfken,beni sana daha çok çekiyor.Korkuyorum ki ölümüm senin ellerinden olacak." "Ezel!" Göğsüne yediği birkaç yumruğu yakalayıp dudaklarına götürüp avuç içine nayif öpücükler kondurdu. "Şakaydı,kıvırcığım sadece şaka." "Şakası bile kötü,yapma!" Ezel,yumuşak bir tebessümle başını onaylayarak salladığında kadının tüm korkularını silip süpürecek şekilde kollarını beline sarıp onun bedenini kendi bedenine hapsine aldı. Elinde olsaydı göğsünün hemen altına sokup orada yaşatmak isterdi. "Gülüşün ruhuma hükümdar..." Kıvırcık saçlarda derin soluk alırken kadının elleri usulca yine kalbine çıkmıştı. "Güneşin.... Güneşin bedenime cellat oldu, güzelim."

"Son dileğin nedir?" Yaşlı gözleriyle etrafına bakarak hıçkırdı ve başını eğdi. Sustu. Suskunluğu asıl ölüm nedeniydi. Tekrar sordum "Son dileğin nedir insan?" "Ben" dedi fısıltıyla "Bir daha yaşamak istemiyorum" ◇ Her hikâye başka olduğu gibi içindeki hüzünler, kederler, pişmanlıklar veya mutluluklar da başkadır. Her insanın kendine ait duyduğu acıların özünde hiç ulaşamadıkları ve ulaşsa bile hayal kırıklığına uğradıkları yatmaktadır. Hayatta sadece iki kulvar bilirim; iyiler ve kötüler. Ying-yang dengesini sağlayacak olan ruhların içindekiler. Ve bırakın adaleti sağlayan o kişi sizin en derin korkularınıza inerek canlarınızı özgürlüğe ulaştırsın. Ve bırakın iki eliyle teraziyi tutan o varlık bedeninizden 'asıl sizi' sıyırırken ıstırabınıza son versin. Çünkü, bu kitabın bir ana karakteri yok. Onlar. Sizlersiniz... 14.07.2020

Simay, uzun yıllar boyunca içinde yaşatmış olduğu duyguların karşılığını alacağı günü beklerken hayal kırıklığı yaşar. Bu durumla başa çıkabilecek kadar güçlü bir kimliğe sahip olan Simay, hiç umulmadık şekilde hayatına girecek olan Burkay'ın gizemli yaşantısı yüzünden kendini bambaşka bir mücadelenin içinde bulur. Burkay, büyük bir özveri ile tırmandığı kariyerinin zirvesinden uğradığı ihanet sonucunda koparılır ve hayatını kendisinden çalınanları tekrar almaya adar. Geçmişinde yaşadığı ihanetin bilinçaltında örmüş olduğu demir parmaklıklar aşılmaz hâle gelmişken hayatına giren Simay, onun için yeni bir tehdit mi olacaktır yoksa hedefine ulaşabilmek için katılaştırdığı kalbini ısıtacak bir kıvılcım mı? Güçlü kalmayı hayatlarının temel gayesi hâline getirmiş bu iki ruh, karşı koymaya çalıştıkça birbirlerine daha çok çekileceklerdir. Hayata karşı mücadelelerini verirken, tarifsiz bir tutkuya dönüşen duyguları yüzünden kişiliklerinden taviz verecek, yürüdükleri dikenli yolu daha da tehlikeli hâle getireceklerdir. Carpe Diem'i soluksuz okuyacaksınız...