❝ 𝘴𝘦𝘯 𝘮𝘢𝘯𝘰𝘭𝘺𝘢 𝘣𝘢𝘩ç𝘦𝘴𝘪𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘭𝘦 𝘥𝘢𝘩𝘢 𝘮ü𝘬𝘦𝘮𝘮𝘦𝘭𝘴𝘪𝘯 ❞

Jeon Jungkook kimselere yenilmiyordu. Park Jimin ise küçük bir istisnaydı. *** 24.4.18 16.9.18

Jeon Jungkook bağımlılığının uyuşturucuya mı yoksa onun dudaklarına mı olduğunu bilmiyordu. Bildiği tek bir şey vardı, o da Park Jimin'in dudaklarının uyuşturucu kadar güzel hissettirmesiydi...

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

❝ Onunla aramdaki tek bağ, kardeşlikten ibaret değildi. ❞