| #wattys2021 gizem & gerilim kazananı | Huzurla kapattığım gözlerimi bir bilinmezliğin ortasında açmıştım. Koskoca adada, yirmi iki kişi mahsurduk. Kaçış yoktu, sürekli test ediliyorduk ve başarısız olan kişiler bir bilinmezliğe gidiyorlardı. Sürekli bir arayış içerisindeydik, sürekli sorguluyorduk ama kaçamıyorduk. Burada oluş amacımızı bile bilmezken, çaresizce söylenenleri yerine getirmek zorunda olan yirmi iki rehineydik. "Buradan kurtuluş yok mu?"

Sabah birden odanın kapısı açıldı ve ben daha kalkamadan biri kollarımdan tutup silkeleyerek çıkardı yataktan. "Ne işin var senin kardeşimin yanında? Amacın ne senin?" Bağırmasıyla konuşanın en küçük abi Emir olduğunu anladım. "Ne gibi bir işim olabilir? Görmüyor musun, uyuyoruz." Onu alaya almam onu daha da sinirlendirmişe benziyordu. "Benimle dalga geçme! Neden kardeşim senin yanında? Ne amaçlıyorsun sen?" Bunları söylerken kollarımı daha da sıkıyordu. "Kolumu bırak!" diye çıkıştım. Cevap olarak daha da sıktı ve sırıttı. Ben onu uyarmıştım. Artık durmama gerek yoktu. Kolunu tutup büktüm ve tüm gücümle ittim. Beklemiyor olacak ki geriye sendeledi. Bu sayede benden uzaklaşmış oldu.

Bu tutkulu dünyaya girmek istiyorsan gel!

(Yetişkin içerik barındırmaktadır.) ¬ Mor ledli ışıkları ellerime bağladığında muhtemelen kızarmış olan gözlerimle koyulaşan gözlerine baktım. "Uslu kızım benim." diyerek yanağımı okşadığında titreyerek eline sürtündüm. "Aferin, öğretmenin sana uslu bir kız olduğun için ödülünü verecek..." Dudaklarımı büzerek kafamı salladım. Dudaklarıma yaklaşarak ıslak dudaklarını sürttü benimkilere. "Öğretmenim..." diyerek inlediğimde elini kafamın arkasına koyarak beni ağzına çekti. Nefes nefese birbirimize sokulurken dilini ağzıma iterek diğer eliyle kalçamı avuçladı ve sertçe şaplak attı. Zevkle inleyerek dudaklarından milim derece uzaklaştım. Nefeslerimiz birbirine karışırken kalçamı okşayan elini yok saymaya çalıştım. "Eğit beni." dedim sıcak nefesimi ıslak dudaklarına vererek. "Kucağında, altında, sırtım göğsüne yaslı bir şekilde eğit beni." "Seni öyle bir eğiteceğim ki kızım, ceza almak için yalvaracak, kendi iradenle altıma yatacaksın." ¬ | Devam ediyor.

Herkes bembeyaz bir sayfada yeni bir başlangıç yapmayı ister. Gelin bir de zorunlu olarak sıfırdan, tertemiz bir sayfa açanlara bakalım. O kadar temiz bir sayfa ki, kendiniz hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz. "Sizi tanıyor muyum?" 🎖 #1 robertdowneyjr

Adımlarımı hızlandırıp artık ezberlediğim yolu takip ederek yürüdüm. Kafamı kaldırıp büyük lacivert kapının yanındaki sarı tabelayla göz göze geldiğimde aynı saniyelerde kapı büyük bir gürültüyle açıldı. Daha önce defalarca kez karşılaştığım takım arkadaşı Samet düz bir ifadeyle odadan çıkarken kafasını sola eğmesiyle bakışları beni buldu. Yüz ifadesi anında neşeli bir hal alırken kapatmakta olduğu kapıyı yeniden aralayıp içeriye doğru seslendi. - Fatih! Yenge seni görmeye gelmiş oğlum. İçeriden yükselen gülüşmeler eşliğinde kapıya doğru yaklaşan adım sesleri keskinleştikçe göğsüm hızla inip kalkmaya başladı. Sonunda üzerindeki formasıyla kapının önüne çıktığında kısa bir an nefesimi tuttum. Onu böyle görmenin verdiği heyecanı hiçbir zaman atlatamayacaktım. Gülümseyen yüzüyle bana yaklaşıp belimi kavradı. Samet çıktığı odaya yeniden girip kapıyı ardından kapatırken kafamı kaldırıp göz göze gelmemizi sağladım. "Gelmişsin," dedi. Sesli bir şekilde gülüp sağ elimle özenle düzelttiği saçlarına dokundum."Dikkatini dağıtıp gol yemen riskini göze alarak geldim hem de." Bakışları dudaklarımı bulurken kalbimin sesini duymaması için dua ediyordum. Üzerimde bıraktığı etkiden korkarak omuzlarına tutundum. Nefeslenerek güldüğünü duydum. "Merak etme," dedi kısık sesiyle, "Tek golümü, bir altmış boyunda tek bakışıyla beni etkisiz hale getiren bir kadından, tam sol tarafıma yedim." (Kapak: Cover by; Leyl Graphic and @thealisss)

2. KİTABIN YAZIMINA ŞİMDİLİK ARA VERDİM. TEKRAR BAŞLADIĞIMDA DUYURU YAPARIM. Bir gece vakti küçük bir bebek ormana bırakıldı. Ölsün diye götürüldüğü orman ona kıyamadı. Mavi gözleri safirler kadar parlak, Kızıl saçları alev alev yanacaktı. Eşsiz bir güzellikti onun ki, Kem gözlerden uzakta. Bir gece vakti kaybedildi varlığı, Ta ki aşk bulana dek kalbini... Astasya kızıl bir düştü, büyülü ormanda saklı...

İngilizin gözlerinin altındaki çöküklerde gezdirdi genç kız zarif parmaklarını. Ondan bir hayli gençti, ama nazik dokunuşlarında bir anne şefkati vardı. Tom, yüzünü ona eğdi. Bu dokunuşlara tüm yüzünün, hatta bütün hücrelerinin ihtiyacı vardı. Tüm hayatını o yapmak istiyordu. Her şeyini ona vermek ve iyileştirmesini beklemek istiyordu. Kırıştırdığı alnıyla buluşan sıcak dudaklar hissettiğinde tüm bedeni gevşedi. Göz kapakları kendiliğinden aşağı indi. Minik öpücükler, alnında ve yanaklarında devam etti. Ilık bir nefes süzüldü aralık dudaklarından. İnce kollar, uzun bedenini sardığında tamamen ona eğilmişti. Ona sarılmayı özlemiş olabilir miydi? Daha önce hiç yapmadığı bir şeyi özleyebilir miydi? O gece, bu büyülü anlarda, Tom unuttu. Önceki hayatını, ve kim olduğunu.

Bu yaşıma kadar adını bile merak etmediğim adam kapıma dayanıp "Sanırım senin babanım," dediğinde tek bir cümlenin hayatımı tamamen değiştirebileceğini bilmiyordum. Yanılmışım. Chris Evans Hayran Kurgu 14.01.2017 Glaceetfeu