Bu kitap, gelecekte yaşanabilecek gerçeğe dayalı ihtimaller üzerine araştırılarak kurgulanmıştır. ----------------- Onlar, karanlığa doğdular... Onlar, hissizliğe doğdular... Ve onlar, renksizliğe doğdular... Hissedemeyen insanlar nasıl âşık olurlar? Dokunmanın verdiği heyecanı bilmeden... Peki ya renkleri göremeyenler, güzelliğin ne demek olduğunu nasıl bilirler? Âşık olduğu insanın göz rengini bile bilmezken...

Herkesin yönü olan bir kız... O, Şimal Cebesoydu. O.. Üç nokta gibi sonsuz değil; tek nokta gibi son değildi. O, yan yana konulmuş iki noktaydı. Arafta sıkışmış, arada kalmış. O, Aybars Yalım'dı. O, içindeki okyanusun sırlarını gözlerinde saklayan adamdı. Aybars... Ay gibi güzel, pars gibi yırtıcı. Sevmeyi ve özellikle sevilmeyi bilmeyen bir kıza, daha onu görmeden sevmeye başlayan adamın yaşamayı öğretmesinin hikâyesi.

"BUNU YAPAMAZSIN!" diye bağırdım karşımdaki adama doğru. Bi katile bağırmak ne kadar mantıklı onu da siz düşünün,ne kadar salak olduğumu anlayın. "Haklısın, aileni öldürmek kolay olur. Hm... Ailene acı çektirmek? İşte bu daha mantıklı" dedi adam ve oturduğu yerde daha da yayıldı. "Aileme acı falan çektiremezsin" dedim ağlamaklı sesimle. En iyi arkadaşımla kavga ettiğimde bile ağlamamıştım ama bu... fazla ağırdı. "Babanı işinden kovsam aslında olur, zaten işe senin sayende girdi" dedi adam ve sırıtması yüzüne yayıldı. "Babamı işinden kovsan ne olur? Yeni iş bulur" dedim içim hafifte olsa rahatlarken.Karşımdaki adamdan korkuyordum bunu inkar edemem ama o yara izi... Beni dehşete düşürüyordu. "Biliyor musun bilmiyorum ama çoğu şirket bana bağlı, bu yüzden babana iş verdirtmem" dedi, ben daha ağzımı açamadan oturduğu yerden kalktı ve bana doğru gelmeye başladı. "Hadi diyelim bana bağlı olmayan bi şirket buldu- tabi bu çok zor, bi iki tehditle ailen sefalet içinde sürünür" dedi adam. Sonunda yanıma gelmiş ve bana bakıyordu, ya da eğilmiş bana bakıyordu. Adam 1.95 di ben ise 1.63, evet 1.63. "Benden ne istiyorsun o zaman?" dedim gözlerim dolarken, bu fazlaydı. "Sadece benimle evlenmeni istiyorum" dedi ve yüzüme daha da yaklaştı, geriye kaçamadım çünkü şuan şoktaydım. "Beni kendine fena bağladın küçük cadı" dedi ve yanağıma bi öpücük kondurdu.Öptüğü yerin yanması iğrençti, bu duyguyu hiç sevmedim. "Ben daha 17 yaşındayım, reşit bile değilim, seninle evlenmem git kendine başkasını bul... Hem bi daha bana dokunma!" diye isyan ettim. Bi iki adım geriye kaçtım.Bunu kendisinden 9 yaş küçük birisinden istiyordu. "Reşit işini hallederim ama aileni dilenci olarak bulabilirsin" dedi adam ve bana yaklaştı. "Bende onlarla birlikte-" "Yo, hayır" dedi ve kahkaha attı. "Sen istesen de istemesende benimle kalacaksın zaten" Kitap kapağı

~Lanet, dünyayı asla bırakmayacaktı. Avcı, ne olursa olsun dünyada durup, insanları koruyacaktı.~ * Açık sarı saçları sanki özenle şekillendirilmiş gibi dağınık olan Dönüşümcüye baktım. Kırmızı gözleri, ay ışığının altında bir mermer gibi parlayan beyaz teniyle birleşince tüylerimin diken diken olduğunu hissettim. Ondan korkuyordum. "Sana dedim fırsat varken yakalayalım diye!" dedi, sarı saçlı olan Dönüşümcüyle aynı boyda olan dönüşümcü. Siyah saçları tıpkı sarışın olanın ki gibi düz ve dağınıktı. Ama onunkiler biraz daha kısa gibiydi. Kırmızı gözleri ve bembeyaz tenleri ise neredeyse aynı gibiydi. O sırada hepsine göz gezdirdim. Bembeyaz tenleri ve kıpkırmızı gözleriyle birlikte diğer vampirlerden daha korkunç olduklarına kalıbımı basardım. Korkuyla onlara bakarken sarışın olan uzun ve sivri köpek dişlerini göstererek gülümsedi. ❇ Her geçen saniye ölümün soğuk nefesini ensemde hissederken bedenimi sarmalayan tedirginlik ve endişe her geçen saniye artıyordu. Pencereden bakarken dolunayın gökyüzündeki yerini almaya yaklaştığını gördüm. "Bugün çok telaşlısın Melody. Ne oldu?" Dean'ın sesini duyduğum zaman dolu gözlerimle ona döndüm. Bana kaşlarını çatarak bakıyordu. Gözyaşlarımı artık tutamayacağımı anlarken boynuna sıkıca sarıldım ve hıçkırarak ağlamaya başladım. "Melody?" dedi hayretle kollarını belime dolarken. Kokusu burnuna dolduğu zaman göz yaşlarımın daha da arttığını hissettim. "Bilmiyorum, bilmiyorum, bilmiyorum." diye mırıldanıyordum bir yandan da. Henüz karar verememiştim. Nasıl karar verecektim ki? Bu zor bir şeydi... ❇ ▶Avcı◀ Kapak: @Defne_designer Vampir içinde #34

Abim kollarını benden çekip yüzümü göğsünden kaldırarak buğulu gözlerime baktı. "Niye ağlıyorsun?" "Geldin! Yanıma geldin! Mutluluktan ağlıyorum." Tekrar saçlarımı okşarken Emir de yanıma gelip gözlerime baktı. Bakışlarım birkaç saniyeliğine Emire kayarken gözlerindeki öfke çukurunu görünce bakışlarımı hızla ondan çekip abime döndüm. "Tabi ki geldim kardeşim. Özür dilerim. Geç oldu! Daha önce gelmeliydim ama gelemedim." "Geldin ya! Önemli değil." Önemliydi... Hem de çok önemliydi. Nasıl, idam masasındaki birinin imdadına boynuna yağlı urgan geçirilip altındaki tabure çekildikten sonra yetişilemezse ya da yetişirse de o öldüğü için bir önemi kalmamış olursa bizimki de öyleydi ama Emir ve ablalarının yanında abimle tartışmayacaktım. Abimin gözleri yüzümden karnıma kayarken utanmıştım. Utandığım tabiki de bebeğim değildi. Benimle ilgili aklında oluşabilecek düşüncelerdi. Saklayamayacak kadar büyüktü ama yine de üzerimdeki ince hırkayı karnıma saracakken elini karnıma koyup gözlerime baktı. "Geç kalmışım ama zararın neresinden dönersek kârdır. Bundan sonra hep birlikte olacağız. Yepyeni bir hayatımız olacak. Seni götüreceğim buradan." Abimin bu sözleri Emirdeki son sakinlik kırıntılarını götürürken abimin karnımın üzerinde duran elini çekip beni kolumdan tutarak abimden uzaklaştırırken bağırmaya başladı. "Sen kimi götürüyorsun? Seren benim karım ve karımı hiçbir yere götüremezsin!" Karım kelimesinin üzerine basa basa söylerken abim de yüzüne yerleştirdiği sahte gülümsemeyle Emire cevap verdi. "Karın! Zorla evliliğe sürüklediğin karın! ' Abi beni almaya gel' diye senden kurtulmak için beni çağıran karın! Ne kadar ironik değil mi?" *** Yayınlanma tarihi → «19.02.2016»← ♡

Parkta otururken ağlama sesi ile çalılıkların arkasına baktım. Ağlayan bir çocuk vardı. - Merhaba ben Aysu senin adın ne tatlım - Benim adım Gökmen. - Peki Gökmen neden ağlıyorsun annen Nerede. - Benim annem yok ki Su ""Evimize gelen su perisi hoşgeldin "" . HERHANGİ ÇALINTI DURUMUN DA YETKİLİ MERKEZLERE BAŞVURULACAKTIR. KİTABIMDA Kİ ÇOCUK KARAKTERİNİN RESMİNİ İZİN ALARAK YAYINLADIĞIM ICIN RESİMLERİ ASLA ALMAYINIZ !! Yayınlanma tarihi : 16-01-2016

Kendini mesleğine adamış hayatındaki zorlukları kenera bırakmış doktor BEREN ATEŞ Karanlığın efendisi yer altının korlulu rüyası adı duyulsa bile düşmanı titreten bir adam ARSLAN YALINOĞLU namı diğer ATEŞ

Gezgin Kuzel, yurt edindiği bir kenar mahalle entrikasının merkezinde, bizzat kendisi, kendi için tasarladığı kalıpların içerisinde yaşayan genç bir kızdır. Tecrübeli bir rotaya, hayatı boyunca onu yalnız bırakmayan dostlara, dikenli bir maziye ve kuşlara sahiptir. Geçmişinden kopamayan yanı, iradesini bir örümcek ağı gibi saran korkularının arasında, onu yıllarca havasız bırakarak yetiştirmiştir. Bir gece yarısı üst kademeden dört yabancı adamın hayatına dahil oluşuyla sonu görünmeyen bir dehlizin methalinde bulur kendini. Gezgin Kuzel'in bu kısımda bildiği ve aynı zamanda bilmediği bir şey vardır. Bildiği, bu dehlizin onun başlangıcı olmayan bir sonu olacağıdır. Bilmediği ise, bu dehlizin uzun yıllar önce esasen onun için inşa edildiğidir. ©

Kızın suçu adamın ilgisini çekip kendine aşık etmesiydi. Ama bunu yaparken ne adamın farkındaydı, ne de başına bela aldığının. Adam için yaş önemli değildi. Ne olursa olsun MEYRA onun kadını olucaktı. MEYRA AKSOY artık MEYRA BATUR olucaktı. Onu görene kadar aşka inanmayan biriydi ARAS. Annesi Meyra'yı doğururken hayatını kaybetti. Babası ise annesinin ölümünden Meyra'yı suçlu tuttu. Meyra için artık herşey daha çok zorlaşıcak. Adam kıza deliler gibi aşık. Kız bundan habersiz. İşler burda bitmiyor tabiki. Aras' ın düşmanı B ULUT ATEŞ Arastan intikam almak için Meyra'yı kullanırsa, en büyük zaafını kullanırsa işler çok kötü karışacak. Aras ortalığı yıkacak. Peki Bulut intikam için kaçırdığı kıza aşık olursa neler olur? Fakat asıl sorun şu ki Meyra kime aşık olacak? Ona aşık olup nasıl seveceğini bilmeyen ve onu kaçıran adama mı, yoksa intikam için onu kaçıran adama mı? Peki Aras vazgeçecek mi? *** Esaret 1 ve Esaret 2 kitaplarımın kapakları @ssellenophhile tarafından tasarlanmıştır. Çok teşekkür ediyorum.

"Sen naptığını sanıyosun " dememle yüzüme dahada yaklaştı nefesini yüzümze üfleye üfleye konustu "Bu saatte bu sokakta sen napıyosun " demesi kanımı dondurmuştu "B-ben marketten dönüyodum " dedim keske kekelemesydim Çocuk yüzume yaklaştı ve eliyle yanağımı okşadı "Bu saatte burada gezmenin sonuçlarını ağır ödiceksin " dudağını yanağımda gezdiriken kulağımın altına bir öpücük kondurdu bana dokunması midemi bulandırıyodu pis sapık daha fazla dayanamzdim. Bacak arasına güçlü bir tekme atmamla yere düştü elimdeki yoğurdu yüzüne fırlattım ve koşmaya başladım . Bu kadar hızlı koştuğumdan haberim yoktu Resmi insatgram sayfası : tehlike_wattys