"Ishte rritur me mendimin e frikës, në rrugët e lagjes mund të humbiste veten kur dikush ta kapte me forcë dhe të turbullonte jetën e saj, të mos shihte më të vetmen forcë që kishte në jetë, familjen. Frika u zbeh me kalimin e viteve, kur në mendjen e saj, rrezikun e kishte kaluar. Por si gjithmonë, nga ai që s'e pret, ke gjëmën. Të fal sërish frikën e dikurshme. Xhoni, një djalosh që punët më nuk po i shkonin aq mirë, ishte ai që ra pre e marrëveshjes përsa i përkiste Kleorës. Të përfitonte nga një vajzë e paqtë, që shihte vetëm problemet e saj. Në momentin kur vështroi sytë e saj të frikësuar, ndaloi. Nuk ishte e duhura. S'mund të fuste në punë të ndyra dikë që nuk ishte gati. Qëndroi në atë lokal me ditë të tëra, derisa siguroi atë dhe veten, se asnjë nga grabitqarët e trafikimit s'do e prekte. Por, ishte Kleora ajo që hodhi spicat e para, kur ndjeu se Xhoni i kishte vrarë krenarinë me të shenjtë në shpirt, familjen." -Në këtë libër, në disa vende është përdorur gjuhë vulgare, jo-letrare, dhe mund të ketë përshkrime vulgare po ashtu. -11.11.2017 -Të drejtat e autorit. © Ky libër nuk lejohet të kopjohet, printohet apo edhe të përdoret pa lejen e autorit. -Vlerësimi më i lartë : #1 ne shqip

Ajo nga Veriu Ai nga Jugu Ajo ishte e llastuar. Ai i matur. Por asnjeri prej tyre nuk e linin te qete njeri tjetrin. Asnjeri nuk thonte po, por asnjeri nuk thonte jo. A/N: Per te shkruar kete liber kam marre pak ndihme nga nje shkodrane ketu ne wattpad. Besoj se e dini te gjithe kush eshte....

A catastrophe can be near, more near than you think. It comes silently, and fills you with fear... An earthquake can destroy a city like Pompeii. Open your eyes dear! This isn't a game...

A single 20 years old mom is starting a new life with her only hope, Alaric.. Her son. But things are not going to be very peaceful when in San Francisco her son gets lost. San Francisco... Alaric's father hometown. Is she going to call him? Is he accepting the phone call? One thing is clear. There would be a Reunion in the end... #10 in San Francisco✔ October 8, 2018

Marrim frymë çdo ditë e kjo na duket gjëja më normale, por shumë njerëz i numërojnë frymëmarrjet. Frymëmarrja e fundit që numëruan mund të jetë e fundit për ta. Ata kanë nevojë për një frymëmarrje më shumë për të vazhduar luftën që kanë nisur, kanë nevojë për një frymëmarrje më shumë për të jetuar. Një kancer portokalli apo një njeri? Kush do e fitojë këtë betejë? ---- Best Ranking #1 in albania #1 in pain #1 in hope #1 in life.