Kod Adı Aşk'tı. O Vural Karalı idi. Oyunlar adının bir parçası olmuştu. Bu sefer Cüneyt karakteriyle, genç bir kızın kalbini çalacaktı. Sahtekarlıkla, kandıracağı kurbanı Derin Erbay saf güzelliğiyle onu cezbecek ve yasakların son raddesine getirecekti. Vurak Karalı herşeye inat bir yasağı çiğneme kararındaydı. Ya onunla sevişecekti ya sevişecekti! Yalnız o yasağı çiğnediği an, belki ikisi de ölecekti. Bu oyunda tutkuyu yok edecekti, etmeliydi. Aksi taktirde Derin Erbay mezara bir çiçek misali gömülecekti.

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Başarılı ve ihtiraslı genç bir adam. İnatçı ve arzulu genç bir kadın. Yaşanan dramlar onları ayakta tutarken yaşanmışlıklar yine sonrları olacaktı. Arzularına boyun eğemeyen bedenlerin savaşı tenlerin uyumuyla son bulacaktı. +18 olumsuz örnek teşkil edecek içerikler bulunmaktadır.

Merhaba benim adım Lena... Babam Marco Rodriquez sayesinde yirmi bir yaşıma kadar üniversiteye gidemedim. Beni babam büyütmüştü. Tüm hayatı benim etrafımda dönüyordu. Onun yanında olduğum sürece yaptığım çoğu şeye karşı çıkmazdı ama onun yanında olmam şarttı. Ve ben artık dışarıda okumak istiyordum. Onun kanatları altından çıkıp kendi hayatımı kurmak istiyordum. Bu yapmaktan zevk aldığım çoğu şeyi bırakmak anlamına gelse de yapacaktım. Artık yetişkin bir kız olmalıydım. Sage babamın ve benim en yakın arkadaşım bu konuda benim tarafımı seçti ve savaşı kazandık. Babamdan millerce uzakta yeni bir hayatın kapılarını araladım.

Gezgin Kuzel, yurt edindiği bir kenar mahalle entrikasının merkezinde, bizzat kendisi, kendi için tasarladığı kalıpların içerisinde yaşayan genç bir kızdır. Tecrübeli bir rotaya, hayatı boyunca onu yalnız bırakmayan dostlara, dikenli bir maziye ve kuşlara sahiptir. Geçmişinden kopamayan yanı, iradesini bir örümcek ağı gibi saran korkularının arasında, onu yıllarca havasız bırakarak yetiştirmiştir. Bir gece yarısı üst kademeden dört yabancı adamın hayatına dahil oluşuyla sonu görünmeyen bir dehlizin methalinde bulur kendini. Gezgin Kuzel'in bu kısımda bildiği ve aynı zamanda bilmediği bir şey vardır. Bildiği, bu dehlizin onun başlangıcı olmayan bir sonu olacağıdır. Bilmediği ise, bu dehlizin uzun yıllar önce esasen onun için inşa edildiğidir. ©

Başlama Tarihi: 27.10.16 Romantizm#4: 03.02.17 Hikayenin ilk bölümleri yıllar öncesine aittir. Gelişmemi izlemek istediğim için bu bölümlere dokunulmamıştır. Bir varmış bir yokmuş diye başlattı bir kadın masalı. Bir varmış bir yokmuş diye devam ettirdi ikinci kadın anlatılanları. İçerde bir yerde yalnızca beyni oluşan biri söz istedi üçüncü kadın olarak ve sonra devam etti ona söz vermeyen dördüncü kadın anlatılanlara. Altı, yedi, sekiz ve dokuz dedi birinci kadın buranın sahibi olarak ve sözü verdi dördüncü kadına. Dördüncü kadın tırmandı kelimeleri ta on dokuza kadar. Dokuz dedi, beni ürkütür ve verdi sözü beyni oluşan içerdeki kadına. Sözü aldı içerdeki kadın ve başlattı kimsenin anlatmaya cesaret edemediği o yaşanmışlıklara. Bir yerde durdu önce burası yirmi beş durağı olmuştu sonra devam etti anlatmaya. Yirmi altı dedi önce artık kolu çıkarken, Yirmi yedi dedi sonra bacakları annesinin karnını tekmelerken, Yirmi sekiz dedi midesi tüm yaşanacakları annesinden çeker alırken, Yirmi dokuz dedi dördüncü kadına nispet yapar gibi bir gür sesle, Otuz dedi çığlıklar, gözyaşları ve kanlı bir mücadele içinde, Ben üçleri seven bir efsaneyim, anlatılan masallarda sadece varmış denilen o kısımı severim ve otuz benim en iyi halim. Otuz sadece yaşayan yanım ve otuz oluşturur Anka diye adımı. Geriye baktığımda otuz ceset görürüm her birinin üzerinde bir tüy bırakarak. Ve masal sona yaklaşırken kazanmaz iyi olan kimse. Çünkü geriye sadece ben ve bıraktığım tüylerim kalır. Altında tek renkten oluşan kızıl bedenlerle.

Kitabın telif hakları bendedir. Herhangi bir durum karşısında gerekli işlemler yapılacaktır. Gözlerinizi kapatın ve Dolunayın şarkısına kulak verin. Size gerçek aşkı fısıldayacak... Savaşın ardından Olimpos dağı yaralarını sarıyor, gaflet uykusundan uyanan tanrılar, yaşanan kanlı günün tekrarının olmaması için bu kez hazırda bekliyordu. Savaş tanrısı Ares ve Ayın tanrıçası Artemis, ailelerine yeni katılacak üyeleri sabırsızlıkla -büyük bir çoğunlukla kavga edip birbirlerinin başının etini yiyerek- beklerken en yakın dostlarının sorunlarında onlara yardımcı olmaya çalışıyorlardı. Apollon, Caleb, James, Trent ve Maxwell. Ortak bir sorunları vardı. Kadınlar... Ruh eşleri ve yüzyıllar boyunca saklı tuttukları aşkları ile yüzleşen beşliyi yeni maceralar ve zorluklar bekliyordu. Yüzyıllar boyunca aşkını saklı tutan ve bekaret yemini eden tanrıça Athena, Amazon savaşçılarına katılan Jasmine, ailesiyle sorunları olan ve Olimpos'a asla kabul edilmediğini düşünen Eos, Hekate'nin ihanetinin ardından annesini kaybetmek üzere olan ve kayıp babasıyla ilgili duyduğu gerçeklerle yüzleşmek zorunda olan Caroline ve sıradan basit bir insan olan ancak hayata zorlukla tutunmaya çalışan Paige... Onların ortak noktasıysa gerçek aşka, sonsuz güvene ve sevgiye olan ihtiyaçlarıydı... Fakat her şey bu kadar basit değildi. Büyük savaşın ardından huzura kavuştuklarını düşünmeleri hepsi için büyük bir hataydı. Karanlıklar ardından ki yeni düşman onları bekliyor ve adım adım sonlarını hazırlıyordu. Yeni bir savaş yaklaşıyor ve ordular toplanıyor. Olimpos bir kez daha saldırıya uğrama tehlikesi yaşıyor. Bu kez onları güzel bir son beklemeyebilir... Oilmpos'un son savaşına tanıklık etmeye hazır mısın?

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

#12 in vampir (20.02.2018) Geçmişin intikamına takılı kalmış, Rio Tüm yasaklara rağmen aşık olan, Mia Safkanın eline düşen avcı, Narcissa Tüm hayatı babasının istediğine karşı koymaya adamış, Dawson Safkanlar, avcılar ve dönüştürülen vampirler... -Hikaye yetişkin içeriklidir.

Arızanın ta kendisi olan adam DOĞU ÜZEYİROĞLU! Ne çok iyi ne çok kötü. Onu acımasızlaştıransa kardeşinin bir başka kıza ondan habersiz nakil edilen kalbi. Batu'nun kalbini geri almaya ant içtiği günlerin azabını ise yaşam çiçeği yeni oksijen almış İnanç Gürmen çekecekti. Sessizliğin içinden doğmuş Ekinezya. Bütün sessizliğini Doğu Üzeyiroğluna karşı bozmuş hazırcevap bir dişi. Kızılperestin acılarına göğüs geren, Her darbesinde dimdik ayakta duran, İblisin cazibesine kapılan Gürmen kızı. Nakil edilen kalbi ARIZALI geri alabilecek mi? Peki ya bu savaşta ölüm olsa? Kalbi aldıktan sonra pişmanlıklar sarsa? Geri dönüşümü olmayan yollara direksiyon çevrilecek mi? COPYRİGHT © TÜM HAKLARI SAKLIDIR