အန္တီက မောင့်ရဲ့ထာဝရကြင်နာသူပါ။

"သိပြီ ဟိုတစ်ယောက်ထင်တယ်။ နိုင်ငံခြားစာစစ်ဌာနကနေအောင်လာတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကျန်နေတာ။ ယုယရန်ရှင်းမောင် ဆိုတာ။အဲ့တစ်ယောက်ထူးဆန်းတယ်နော် နိုင်ငံခြားမှာ အထက်တန်းအောင်မှတော့ အဲ့မှာပဲ တက္ကသိုလ်ဆက်တက်ပါ့လား။ဘာလို့ ဒီပြန်လာလဲ။စိတ်ရောမှန်ရဲ့လားပဲ ဒါနဲ့သူက ဘယ်နိုင်ငံက? ငါမေ့သွားလို့" "သွားမေးကြည့်လေ" "ဘယ်မှာလဲ?" "နင့်နောက်မှာ" {ယုယရန်ရှင်း​မောင်🤍မြတ်ဆုချယ်ယွန်း}

လူတိုင်း ဘဝမှာ တိမ်လိုမြူလို အုံ့ဆိုင်းခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်တွေကို တစ်ခေါက်လောက်တော့ ပွေ့ပိုက်ထားဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းဟာ တိမ်တွေလို ဖမ်းဆုပ်ရခက်ပြီး၊ မြူတွေလို မြင်အောင်ကြည့်ဖို့ခက်လှတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝထဲက တိမ်လိုမြူလို ခံစားချက်တွေအကြောင်းပါ။ အဲ့ခံစားချက်တွေက ပျောက်သွားနိုင်လား၊ ဒါထက်အရေးကြီးတာက သူကရော ဖျောက်ပစ်ချင်ရဲ့လား ဆိုတာပါပဲ။

"တို့ဘဝရဲ့ကံကောင်းခြင်းလေးကမင်းပါပဲကလေးရယ် ခုချိန်သေသွားခဲ့ရင်တောင်တို့သေပျော်ပါတယ်" (တိမ်လွှာခက်) "ဟင့်အင်းမမသေမယ်ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေနဲ့မထိုးနှက်ပါနဲ့ပန်းချီမခံစားနိုင်ဘူး" (သက်နှောင်းပန်းချီ)

ငြိမ်းက အမှတ်တရမဟုတ်ဘူး။ အမြဲရှိနေမယ့်အမှတ်အသားပါ။

မျက်ဝန်းတွေက စကားပြောတတ်တယ်ဆိုပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေကျ နုတ်ကဖွင့်ပြောဖို့ လိုအပ်တယ်

အချစ်ဆိုတာ ဖန်တီးယူရတာမဟုတ်ဘူး သူ့အလိုလို ပေါက်ဖွားလာတာ ခင်ဗျားရဲ့ တိုးတွယ်တာ အလွမ်းပြေရုံ ဖန်တီးခဲ့တာပါ လွမ်းနေရဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူးကွယ် မင်းမခနွယ်

မြစ်ရေလိုပဲ အပြောင်းအလဲမြန်စွာနဲ့ စီးဆင်းလာတဲ့ မြရဲ့မျက်ရည်တွေက တစ်ခါတစ်လေမှာ သနားစရာကောင်းပြီး တစ်ခါတစ်လေမှာတော့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတယ်။

နင့်ရဲ့သားလေးကိုငါ့သားတစ်ယောက်လိုချစ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ငါ့ကိုဒုတိယအကြိမ်စဉ်းစားပေးပါလားဟင်!.. နင့်ကိုလက်လွတ်ဖို့မတွေးနိုင်ဘူး မဟုတ်ဘူး.. မတွေးရဲတာ..... ရွှေပိုင်စိုး (ခ) ငစိုး ဖြစ်သင့်တာကိုပဲပြောပါ ငစိုးရယ်.. အပျိုတုန်းကတောင်နင့်မိဘတွေကလက်မခံတာ.. အခုတစ်ခုလပ်ဆိုတော့ နင့်မိဘတွေကပိုမုန်းမှာပေါ့.. ပြီးတော့....... မိန်းကလေးချင်းဖြစ်တဲ့ငါတို့ကို ပတ်ဝန်းကျင်က... ငွေနှင်းရည်

.