Non-au: Luke'un kuzeni Lisa Michael'ın dikkatini dağıtır.

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Seni geçen gün beyaz gelinliğin içinde gördüm ya hani, dedim ki kendi kendime; '' Oğlum işte evleneceğin kadın karşında. Tut elinden kırma kalbini, yürü onunla aynı yolda...'' '' Buse benim şehrim İstanbul'du. Şehrimin içinde sen vardın, benim içinde sen. Şimdi İstanbul'umu bir kez daha terk etmeden soruyorum sana. Benimle bir hayat kurar mısın? Biraz önce şahit olarak attığımız o imzaları, bir de '' EVET '' dediğimiz için atar mıyız? '' Benimle Evlenir Misin?

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

Adel, hayatın yükünü taşıyamadığına karar verdiği bir günde, kendini bir uçurumun ucunda geride kalan her anısıyla vedalaşırken buldu. Gözleri daha fazla gözyaşlarını taşıyamazken kollarını iki yana açtı. Bir adım ilerledi ve rüzgâr saçlarını savurdu. Her şeyin bittiğini düşündü. Ona karşı sevgisini hiç gösterememiş annesinin tavırlarının, babasının yabancılığının, her gece başını yastığa yalnız koyuşlarının, soğuk odasının o kasvetli havasının... Her şeyin. Rüzgâr tekrar bedenine saldırırken bu sefer savrulan tek şey saçları olmadı, dengesini kaybederken kendini boşluğa bıraktı... Ve tam son anda beline dolanan ellerinin sahibiyle hayatı hiç olmadığı kadar değişti. O adam, ölüme meyilli bir kızı onu yaşatacak kadar çok sevdi. Yıkık bir ailenin, prenses ve kurbağa masalının, her an varlığını sonlandırmak isteyen bir kadınla onun için her şeyi göze alabilecek adamın gri hayatlarının deniz kokan hikâyesi... "Genelde küçük adımlar atan kadınımın bana koşarak gelmelerini sevdim ben." Bu kitap Epsilon Yayınevi ile 2016 yılında raflarda yerini aldı.

Yerden kalkıp üzerimi silkelerken kulaklarımdan ateş çıkıyordu. “Aptal!” diye bağırdığımda durup bana doğru döndü “Önüne bakmayı öğrenmelisin ” dedikten sonra yürümeye devam etti. Yanımda iki yumruğumu sıktım. Bir de sırıtıyor salak! var gücümle bir daha bağırdım “Öküz!” Bu kez umursamadı. Koridorun sonunda kaybolurken kalın sesi kulaklarıma doldu “Sinirlenince daha da çirkinleşiyorsun” Resmen bana çarpıp gitti ya deliricem özür dileme zahmetine bile katlanmadı üstelik bir de çirkin dedi. Kendini ne sanıyor bu?! Olduğum yerde kendi kendime söylenirken hala ellerim titriyordu. Evet, evet o tam bir öküz hem de şehirlisinden! Adını o gün öğrendim, Poyraz Sadıkoğlu. Okulumuzun zengin züppesi! Siz hiç bütün kızları kendine hasta edecek kadar yakışıklı ama bir o kadarda gıcık aptal kendini beğenmiş ve sinir bozucu olan bir erkek gördünüz mü? Ben gördüm. O güne lanet olsun!

Aşık olmak nasıl bir duygu.Biri bana anlatabilir mi? 18 yaşında ailemden koparıldım.4 kardeşimden ayrıldım.Ben yalnız yatmaya bile korkarım.Şu halime bak şato gibi kocaman bir evde tek başıma yatıyorum ve hemen kerşı odamda sapık ve beni becermeyi bekleyen sahte!! sevgilim var. Tanrım bunu hakedecek ne yaptım ben küçük şirin bir ailem vardı onları elimden aldın.Ama kurtulacağım burdan defolup gideceğim ...