CHŁOPAKI, NIE SKOŃCZĘ TEGO, PRZEPRASZAM. Czterech bohaterów, cztery rodzaje miłości i cztery rodzaje cierpień. Pośród nich: dym papierosowy, łzy, leki na bezsenność oraz kot. Oto przepis na kolejną tkliwą historyjkę.

I miejsce w konkursie literackim Splątane Nici w kategorii Historyczne De La Roche'owie niegdyś byli sławnym rodem, jednak w 1805 roku z ich dawnej świetności pozostały marne resztki. Senior rodziny, pięćdziesięcioletni François, nie może się z tym pogodzić. Wciąż żyje w ułudzie, że wszyscy liczą się z jego rodziną. Wartościami nadrzędnymi w jego życiu są honor i wypełniająca go po brzegi nienawiść do wszystkiego, co związane z Napoleonem Bonaparte. Niestety, czwórka jego dzieci nie przynosi mu powodów do dumy. Najstarsza, Antoinette, najzwyczajniej w świecie nie grzeszy urodą ani inteligencją. Danielle romansuje z narzeczonym siostry, Hugo zaś, zamiast zająć się studiami, prowadzi pełne hulanek życie w Paryżu. Tylko najmłodsza Camille, ulubienica ojca, zdaje się spełniać pokładane w niej nadzieje. Wszystko do czasu, gdy zakochuje się w napoleońskim żołnierzu doświadczonym przez życie. Okładka autorstwa cudownej @ValixySn Estetyki autorstwa drogiej @chimmysgraphics 1 V 2021 - #2 w historyczne Copyright by @AnOld-FashionedGal 2018 - 2019

o dziewczynie, która nigdy nie czuła się piękna i o dziewczynie, która sprawiała, że ludzie czują się piękni; © julyfabipane, 2017

Wymacałem palcem wskazującym spust. Wystarczył tylko jeden ruch. Powinienem był przyzwyczaić się do śmierci już dawno temu. Umierałem tysiąc razy. Czas na mnie. Pora to zakończyć. Przepraszam, mamo. Przepraszam, że kiedykolwiek się urodziłem. Opowieść o chłopcu, który stracił nadzieję. Opowieść o chłopcu, który marzył o tym, aby jutro nigdy nie nadeszło. Opowieść o chłopcu, który dostał drugą szansę, stojąc u brzegu rzeki. > najlepsze w kategorii DLA NASTOLATKÓW według czytelników w konkursie "Skrzydlate Słowa" 2018 - Okładkę wykonała @spideypotter

❝Mówiłaś, że nie potrafisz czarować... Jak więc wyjaśnisz to, że tak nagle zniknęłaś?❞

Upalne lato, lata 90. XX wieku. Edith spędza ten czas na pracy w oblężonej lodziarni i braniu kolejnych dawek. Natomiast w okolicznym jeziorze policja znajduje ciało młodej Luizy - perfekcyjnej uczennicy, znanej przez wszystkich, dziewczyny z mnóstwem przyjaciół i ukochanym chłopakiem. Krótka opowieść o wariatce, która nie wiedziała kim jest, ani co zrobiła za to słodkie uczucie haju znała aż za dobrze.

#romantasy #enemiestolovers Wielkie wydarzenia, które zmieniają bieg historii i porządek świata, budzą w nas nie tylko strach, ale też dziwną fascynację. Nawet jeśli nie mamy na nie żadnego wpływu, wciąż czujemy, jakby ich echo odbijało się w naszym własnym życiu. Ja również sądziłam, że jestem jedynie cichym obserwatorem. Obserwatorem uwikłania Zimnych w świat ludzi, wojny rozgrywanej w cieniu i politycznych gier królewskiej rodziny. Ale kiedy świat wstrzymał oddech - ja razem z nim. Z pozoru niewinne okoliczności wrzuciły mnie w sam środek brutalnej rozgrywki, gdzie granice między lojalnością a zdradą stawały się niewyraźne. Byli tam Oni. Ich zimne spojrzenia, niepokojąca siła i niejednoznaczne motywy wciągnęły mnie w wir wydarzeń, od którego nie było ucieczki. Czasami czułam, że ich rozumiem, że jestem po ich stronie. Innym razem stawałam naprzeciw, gotowa walczyć o swoje przekonania. W świecie, gdzie wszystko jest grą, a każdy ruch może być twoim ostatnim, jedno pytanie nie daje mi spokoju: czy to ja rozgrywam tę partię, czy ktoś od początku steruje każdym moim ruchem? Okładka wykonana przez yenneferslut

,,Może dorastanie wiąże się z rozczarowywaniem ludzi, których kochamy." - Nicola Yoon, Ponad wszystko © Brxxks, 2016 all rights reserved Zapowiedź wydania papierowego: https://bit.ly/wszyscybylismyzamlodzi Karta książki w Empiku: https://rcl.ink/iWtcI

Dziennie 50 zł... Ledwo wiąże koniec z końcem, a przecież miał na swoje życie niesamowite plany. Nigdy nie pomyślałby, że to wszystko potoczy się w ten sposób. Obiady w McDonaldzie, przejażdżki tramwajami na gapę i Iwa... Powiedzieć jej prawdę? 15.03.17 ~ Mróz #194 W OPOWIADANIE

Po raz pierwszy, spotkałyśmy się w teatrze. [Dodatek|prequel do Pan oszalał, panie Surre. Można czytać bez znajomości oryginalnego opowiadania]